II SA/Sz 1349/09

Dnia 6 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania do domu opieki społecznej p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata W dniu [...] r. B..K wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie skierowania do domu opieki społecznej, jednocześnie wnosząc o przyznanie prawa pomocy. Uzupełniając złożony wniosek skarżący nadesłał w dniu [...]r. wypełniony formularz urzędowy PPF, w którym zakreślił, iż wnosi o ustanowienie adwokata w osobie W.R.. Uzasadniając wniosek wskazał, że mieszka w Domu Pomocy Społecznej w [...], a jedynym jego dochodem jest uzyskiwana renta inwalidzka w wysokości [...]zł. Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą samotną i nie ma żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Posiada [...] grupę inwalidztwa i przeszedł trepanację czaszki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Prawo pomocy stanowi instytucję wyjątkową i dlatego może być stosowane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych poniesienia kosztów postępowania, lub posiada środki bardzo ograniczone, zaspokajające tylko podstawowe potrzeby życiowe. W ocenie Sądu, wskazana we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna skarżącego tj. uzyskiwanie niskiego dochodu oraz brak oszczędności jak również wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone na pokrycie kosztów postępowania sądowego oraz sytuacja osobista tj. skarżący jest osobą samotną nie mającą możliwości skorzystania z pomocy osób bliskich oraz schorowaną co związane jest z ponoszeniem zwiększonym wydatków na leki uzasadnia przyznanie B.K. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odnosząc się do wniosku skarżącego o wyznaczenie adwokata w osobie W.R. należy wyjaśnić, że wyznaczenie konkretnej, określonej z imienia i nazwiska osoby, która będzie wykonywała obowiązki pełnomocnika z urzędu należy do wyłącznej kompetencji organów właściwego samorządu zawodowego, w niniejszej sprawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do imiennego wyznaczania pełnomocnika z urzędu, ani nie ma żadnego wpływu na to, który konkretnie adwokat zostanie wyznaczony pełnomocnikiem wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.