II SA/Sz 1353/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Wojewoda w dniu [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , za pośrednictwem organu, skargę na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej. W uzasadnieniu skargi skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia wskazując na naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Ponadto wyraził pogląd, że fakt późniejszego uchylenia zaskarżonego aktu, przez organ, który go wydał nie niweluje skutków, które taki akt mógł wywołać, gdy jeszcze obowiązywał. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że zaskarżone zarządzenie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] w sprawie utraty mocy zarządzenia nr [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega rozpoznaniu tylko wówczas, gdy jest ona dopuszczalna. Nie ulega wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt jego istnienia w chwili wniesienia skargi. Nie można skarżyć do Sądu aktu nieistniejącego, a zatem niefunkcjonującego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji sądu administracyjnego. W przypadku, gdy przedmiot zaskarżenia nie istnieje w dacie wnoszenia skargi, zachodzi przypadek jej niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (vide: Bogusław Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2008r., str. 143, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2004 r., IISAB/Gd 46/03, Lex Nr 203323). Co do zasady, taka sytuacja zachodzi, w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego aktu objętego skargą. Wyjątek od tej zasady został ukształtowany w drodze orzecznictwa sądowoadministracyjnego, w którym przyjęto, że zmiana lub uchylenie uchwały organu jednostek samorządu terytorialnego zaskarżonej do sądu nie czyni zbędnym wydanie przez sąd wyroku, jeśli zaskarżona uchwała może być zastosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej podjęcie ( por. wyrok WSA z dnia 13 października 20009 r. sygn. akt II SA/Bd 572/09, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu powyższa interpretacja znajduje zastosowanie tylko w zakresie aktów prawa miejscowego, które weszły życie. W niniejszej sprawie zaskarżone zarządzenie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez Burmistrza zarządzeniem z dnia [...]Nr [...] w sprawie utraty mocy zarządzenia Nr [...] z dnia [...]. Na mocy zarządzenia Nr [...] zaskarżony akt został uchylony z dniem [...], a zatem w dniu wniesienia skargi do Sądu, tj. [...], przedmiot zaskarżenia już nie istniał. Skoro zarządzenie nie istnieje w obrocie prawnym i nie wywołuje skutków prawnych, zatem brak jest podstawy do orzekania przez Sąd o prawidłowości aktu będącego przedmiotem skargi. Orzekanie bowiem w przedmiocie nieistniejącego aktu jest niedopuszczalne. Podkreślenia wymaga, że wskazane w skardze zarządzenie nie jest aktem prawa miejscowego, tak więc jego uchylenie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.