II SA/Sz 1360/09
WyrokWSA w Szczecinie2010-03-17
Skład orzekający: Barbara Gebel, Katarzyna Grzegorczyk – Meder, Elżbieta Makowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo pozbawił osobę statusu poszukującego pracy z powodu nieutrzymywania kontaktu z urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni, błędnie ustalając datę utraty tego statusu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji publicznej naruszył przepisy prawa, błędnie ustalając datę utraty przez skarżącą statusu osoby poszukującej pracy. Zgodnie z art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia, pierwszy dzień, w którym można uznać wystąpienie okoliczności nieutrzymywania kontaktu z urzędem pracy, jest dniem następującym po 90 dniu od daty ostatniego stawiennictwa. Organy obu instancji błędnie przyjęły, że skarżąca miała zostać wykreślona z ewidencji już w 90 dniu.Stan faktyczny
Prezydent Miasta wydał decyzję o wykreśleniu K. M.-M. z ewidencji poszukujących pracy z powodu nieutrzymywania kontaktu z urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę, podnosząc, że choroba córki była przyczyną niestawiennictwa, a urząd został o tym poinformowany telefonicznie. Skarżący zarzucił organom naruszenie zasad postępowania dowodowego i błędne ustalenie daty utraty statusu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder (spr.),, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi K. M.- M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji poszukującego pracy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [..] r. Nr [...] na podstawie art. 33 ust. 1a pkt 1 i art. 33 ust. 4b pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm) oraz art. 104 § 1 Kpa, orzekł o wykreśleniu K. M.-M.
z ewidencji poszukującego pracy z dniem [..]r., albowiem stwierdził na podstawie posiadanych dokumentów, że poszukująca pracy nie utrzymywała kontaktu z powiatowym urzędem pracy przynajmniej raz na 90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą określoną w ustawie. Wykreślenie
z ewidencji poszukującego pracy nastąpiło na okres 120 dni od dnia ostatniego kontaktu z powiatowym urzędem pracy.
Od decyzji organu I instancji odwołanie do Wojewody [...] wniósł ojciec strony, ustanowiony jej pełnomocnikiem – J.M.- M..
Wnoszący odwołanie podniósł, że córka K. choruje i przebywa wraz
z matką od [..] r. poza[..] . Wyjaśnił nadto, że matka strony
w dniu [...] r. informowała Powiatowy Urząd Pracy w [...]
o chorobie córki oraz, że zaświadczenie lekarskie potwierdzające ten fakt nie zostało doręczone organowi z uwagi na zamieszanie w rodzinie. Pełnomocnik strony podał również, że J. M.-M. informując pracownika urzędu pracy
o chorobie córki źle obliczyła datę wymaganego kontaktu z urzędem pracy.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r.
Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że K. M.- M. została prawidłowo poinformowana o prawach i obowiązkach osób poszukujących pracy.
Wskazał nadto, że podnoszona w odwołaniu okoliczność powiadomienia w dniu [...] r. urzędu pracy o chorobie strony nie znalazła odzwierciedlenia
w aktach sprawy, natomiast zaświadczenie lekarskie z dnia [..] r. stwierdzające u K. M.–M. wirusowe zapalenie rogówki oka, zostało doręczone dopiero wraz z odwołaniem.
Uzasadnienie utraty przez stronę statusu osoby poszukującej pracę stanowiło nie przestrzeganie zasad określonych w ustawie, tj. nie utrzymywanie kontaktu
z urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni.
Pełnomocnik K. M.-M. - ojciec J. M-M. wniósł skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] domagając się jej pozytywnego rozpatrzenia przez Sąd.
W uzasadnieniu podniósł, że ponowny termin stawiennictwa córki nie powinien nastąpić później niż [...] r. Wskazał nadto, że zgodnie z pisemną informacją otrzymaną przez skarżącą, miała ona prawo powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy w [...] o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w terminie 7 dni, co uczyniła jej matka telefonicznie w dniu [...] r.
Z treści skargi wynikało również, że okoliczność niestawiennictwa skarżącej
z powodu choroby udokumentowanej zaświadczeniem z dnia [...] r. oraz powiadomienia o tym fakcie urzędu pracy była znana organowi odwoławczemu, lecz organ ten w istocie się do nich nie odniósł.
Pełnomocnik skarżącej zauważył też, że przepisy nie precyzują sposobu powiadamiania urzędu pracy o braku możliwości zgłoszenia się w umówionym terminie i stąd też zgłoszenie telefoniczne uznał za wystarczające. Nie miał również możliwości spowodowania, żeby informacja telefoniczna została odnotowana
w aktach sprawy.
W skardze podniesiono również, że biling rozmów telefonicznych załączony do skargi powinien potwierdzać wiarygodność przedstawionej informacji o odbyciu
w dniu [...] r. o godz. 8.06.59 rozmowy z Powiatowym Urzędem Pracy
w [...] .
Pełnomocnik skarżącej podał również, że skarżąca jako osoba słabowidząca
i przebywająca na rencie inwalidzkiej złożyła wniosek w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o przyznanie specjalistycznego oprogramowania komputerowego. Utrata statusu osoby poszukującej pracy uniemożliwi przyznanie tej pomocy w najbliższym czasie, albowiem warunkiem jej otrzymania jest półroczny okres rejestracji w urzędzie pracy.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie
z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest tylko pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie jest zatem uprawniony do wydania orzeczenia o zmianie decyzji poprzez przyznanie skarżącej określonego prawa bądź uprawnienia, wynikającego
z przepisów prawa normujących określoną dziedzinę spraw, np. zatrudnienia
i bezrobocia. Sąd administracyjny nie dokonuje bowiem kontroli decyzji wydanych
w granicach danej sprawy wedle kryterium celowości i słuszności podjętego rozstrzygnięcia, z punktu widzenia życiowych potrzeb strony, lecz ocenia, czy wydana w sprawie decyzja narusza przepisy prawa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Dokonana w tym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do uznania, że w sprawie naruszono przepisy prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Taka sytuacja, powodująca konieczność wyjścia poza granice skargi z przyczyn w niej nie podniesionych, lecz dostrzeżonych przez Sąd z urzędu, zaistniała w niniejszej sprawie.
Przepisem stanowiącym, wedle organów, podstawę do orzeczenia
o wykreśleniu K. M.-M. z ewidencji osób poszukujących pracy stanowił art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) - określanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa". W myśl tego przepisu, starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy nie utrzymuje kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą określoną w ustawie.
Według niespornych w sprawie ustaleń K. M.- M. ostatni raz zgłosiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...] r. Stwierdzenie tego stanu rzeczy, w kontekście powołanego wyżej art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy, doprowadziło organy do uznania zasadności wydania decyzji o wykreśleniu skarżącej z ewidencji osób poszukujących pracy z dniem [...] r.
W kontekście treści podjętego rozstrzygnięcia jako pierwsze nasuwa się spostrzeżenie co do trafności jego sformułowania. Treść art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy wskazuje, że przepis ten stanowi podstawę do pozbawienia osoby zarejestrowanej statusu poszukującego pracy, nie zaś do wydania decyzji w sprawie wykreślenia
z ewidencji osób poszukujących pracy. W ocenie Sądu, samo wykreślenie
z ewidencji rozumiane może być w takim przypadku jedynie jako czynność materialno-techniczna, będąca następstwem orzeczenia o pozbawieniu danej osoby statusu osoby poszukującej pracy. Regulacje dotyczące kwestii technicznych związanych z prowadzeniem rejestrów osób poszukujących pracy, w tym m.in.
z wyłączeniem poszukujących pracy z rejestru, znajdują się w wydanym na podstawie art. 33 ust. 5 ustawy rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia
26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy
(Dz. U. Nr 262, poz. 2607 ze zm.). Nie zmienia tego stanu fakt, że obecnie nie uwzględnia ono nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r.
o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 6, poz. 33), zawierając także regulacje sprzeczne z samą ustawą (vide: § 7 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia i art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy).
O ile dostrzeżoną wadliwość w sformułowaniu sentencji decyzji Prezydenta Miasta [...] ocenić można byłoby jako uchybienie mniejszej wagi, wobec prawidłowego powołania się na przepis ustawy, który w realiach sprawy winien mieć w niej niewątpliwie zastosowanie, o tyle istotniejszy błąd dotyczy ustalonej przez organy daty wykreślenia z ewidencji, a w zasadzie pozbawienia skarżącej statusu osoby poszukującej pracy. Jeżeli za ostatni kontakt z Powiatowym Urzędem Pracy
w [..] przyjęta zastała data 15 maja 2009 r., to 90.dniem, w którym skarżąca mogła - bez konsekwencji wynikających z art. 33 ust. 4a pkt 1 i z art. 33 ust. 4b pkt 1 ustawy - skontaktować się z urzędem pracy był[...] r. Skoro przesłanką pozbawienia skarżącej statusu osoby poszukującej pracy miało być nie utrzymywanie kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni (art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy), to pierwszym dniem, w którym można było uznać wystąpienie tej okoliczności, był dzień następujący po 90 dniu od daty ostatniego stawiennictwa. Organy obu instancji błędnie przyjęły, że już w 90 dniu od dnia ostatniego kontaktu skarżącej z powiatowym urzędem pracy K. M.-M. miała zostać wykreślona z ewidencji osób poszukujących pracy, a przede wszystkim pozbawiona statusu osoby poszukującej pracy.
Dostrzeżona nieprawidłowość przy ustaleniu daty utraty przez skarżącą statusu osoby poszukującej pracy, jako naruszająca art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy, niewątpliwie miała wpływ na treść podjętego rozstrzygnięcia, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do postawionych w skardze zarzutów natury procesowej, dotyczących przede wszystkim naruszenia przez Wojewodę [...] zasad postępowania dowodowego, polegających na nieustosunkowaniu się do telefonicznego zgłoszenia przez matkę skarżącej w Powiatowym Urzędzie Pracy
w [...] w dniu [...] r. choroby córki K. stwierdzić przede wszystkim należy, że na etapie postępowania odwoławczego organ nie dysponował dowodem potwierdzającym tę okoliczność. O stanie zdrowia skarżącej informowała jedynie treść zaświadczenia wystawionego przez lekarza okulistę w dniu [...] r., stwierdzającego u K. M.-M. wirusowe zapalenie rogówek i przewidywany okres choroby około miesiąca, przedłożonego Wojewodzie wraz z odwołaniem. Do tego jednak dowodu, niezależnie od jego przydatności dla sprawy, organ miał obowiązek się odnieść w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jednakże tego nie uczynił.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego skutecznego usprawiedliwiania niestawiennictwa skarżącej w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] , przywołać należy treść art. 33ust. 4a pkt 1 i 2 ustawy.
Przepis ten stanowi, że starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy:
1) nie utrzymuje kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą określoną w ustawie;
2) nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony między poszukującym pracy, a tym urzędem, i nie powiadomił w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa;
Ustawodawca przewidział zatem dwie, niezależne od siebie sytuacje, w których może nastąpić utrata statusu osoby poszukującej pracy.
W pierwszym przypadku ( pkt 1), pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje poprzez niepotwierdzenie zainteresowania pomocą określoną
w ustawie co najmniej raz na 90 dni. W tej sytuacji ustawa nie przewiduje - jak to rozumie skarżąca – 7-dniowego terminu powiadamiania o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Termin ten dotyczy bowiem drugiego przypadku (pkt 2), gdy organ ustali z poszukującym pracy konkretny termin, a poszukujący pracy w razie niestawiennictwa w wyznaczonym terminie nie skorzysta z prawa poinformowania urzędu pracy o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Pozbawienie statusu osoby poszukującej pracy następuje w tej sytuacji od dnia niestawiennictwa.
W sprawie niesporne jest, co już wyżej zostało podniesione, że Powiatowy Urząd Pracy w Szczecinie nie wyznaczał K. M.-M. konkretnego terminu stawiennictwa, albowiem ustalił kontakt poszukującej pracy stosownie do treści art. 33 ust. 4a pkt 1 ustawy, czyli co najmniej raz na 90 dni od dnia ostatniego stawiennictwa.
W tej sytuacji, kwestia dopełnienia przez skarżącą obowiązków jakie ustawodawca nałożył na osoby zarejestrowane jako poszukujące pracy może być oceniana wyłącznie w oparciu o treść art. 33 ust. 4 a pkt 1 ustawy.
Reasumując, wobec naruszenia przez Wojewodę [...] powołanego wyżej przepisu ustawy, polegającego na niewłaściwym jego zastosowaniu, co skutkowało wadliwym sformułowaniem treści dokonanego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] zobowiązany będzie uwzględnić stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło