II SA/Sz 1364/15

Dnia 8 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym skargi F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a odrzucić skargę F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu gier na automatach poza kasynem gry. Jednocześnie Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym całkowite zwolnienie od opłat sądowych. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 5 lutego 2016 r. utrzymał w mocy to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2016 r. (doręczonym pełnomocnikowi w dniu 22 lutego 2016 r.) Sąd zobowiązał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 360 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Spółka nie odpowiedziała na zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 tej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponieważ, pomimo zarządzenia Sądu z dnia 5 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi, skarga jako nie opłacona podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy.