II SA/Sz 137/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko oddala skargę Wójt Gminy [...] , decyzją z dnia [...] r. przyznał M. M. świadczenie pielęgnacyjne na dziecko A. M. w wysokości [...] zł. na okres od [...] r. do [...] r. na podstawie art. 104 kpa art. 17 ust.1-4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228 poz. 2255 ze zm.) oraz § 2 ust.1 i § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 213, poz.2162). M. M. odwołała się od powyższej decyzji twierdząc, że w/w świadczenie to przysługuje jej od miesiąca [...] roku. W szczegółowym uzasadnieniu swojego odwołania podniosła, że to pracownik biura powinien ją poinformować jak składała dokumenty o uzyskanie zasiłku rodzinnego o tym, że przysługuje jej również świadczenie pielęgnacyjne na dziecko. Dopiero w Ośrodku Pomocy Społecznej w [...] uzyskała informację, że również przysługuje jej świadczenie pielęgnacyjne na dziecko A. M. Po uzyskaniu informacji niezwłocznie złożyła wniosek o przyznanie jej tego świadczenia. Dlatego wnosi o jego wyrównanie od dnia [...] roku, gdyż nie powinna ponosić konsekwencji braku kompetencji pracowników Gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 17 ust.1-4 ustawy z listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, § 2 ust.1 i § 8 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z treści uzasadnienia decyzji wynika, że M. M. wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko A. M., wraz z kompletem dokumentów złożyła w dniu [...] roku. Na tej podstawie organ I instancji, stosownie do art. 17 ust. 1 do 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych przyznał w/w świadczenie pielęgnacyjne w wysokości [...] zł miesięcznie, począwszy od [...] roku do [...] roku. W myśl art. 23 ust. 1 powołanej ustawy podstawą do ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych i ich wypłaty jest złożenie stosownego wniosku wraz z niezbędnymi dokumentami. Skoro odwołująca się, wniosek taki złożyła w dniu [...] roku, to świadczenie mogło być przyznane od [...] roku, a nie od maja b.r. , jak to zainteresowana żąda w swoim odwołaniu. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ podniósł, że M. M. w żaden sposób nie wykazała, że ustalenie prawa do świadczenia od dnia [...] roku nastąpiło z winy organu. Skoro orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] wydane zostało w dniu [...] r. to nic nie stało na przeszkodzie by wniosek zainteresowana złożyła w miesiącu [...] roku, co skutkowałoby przyznaniem i wypłatą świadczenia od [...] roku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wniosła M. M. W skardze skarżąca zarzuciła, że Kolegium przyjęło formalną datę wniosku osoby uprawnionej a skarżąca jest zdania, że świadczenie pielęgnacyjne powinno być przyznane od [...] r. czyli od dnia wejścia w życie przepisów prawnych o świadczeniach rodzinnych i dodatkach do tych świadczeń. Skarżąca podniosła, że nieprzyznanie jej świadczenia od dnia [...] roku nastąpiło w wskutek oczywistego zaniedbania pracownika gminy, który wydał druki uprawnionej na dwa świadczenia, a wyraźnie zapomniał doręczyć formularz wniosku na trzecie świadczenie. Stało się tak pomimo tego, że zainteresowana domagała się także wniosku na to świadczenie. Pracownik Gminy wiedział, że przysługuje dziecku świadczenie pielęgnacyjne, gdyż posiadał do tego niezbędną dokumentację leczniczą. Dlatego skarżąca uważa, iż dziecko nie może ponosić uszczerbku wskutek rażącego nagannego zachowania pracownika. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje: W myśl z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego. Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję – w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygania Sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna, Stosownie do treści art. 23 ust.1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych /Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm./ podstawą do ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych i ich wypłaty jest złożenie stosownego wniosku wraz z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Oznacza to, że prawo to ustala się od miesiąca, w którym wpłynął wniosek niezawierający braków formalnych – art. 24 ust.2 cytowanej ustawy o świadczeniach rodzinnych. W rozpoznawanej sprawie skarżąca M. M. wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wraz z kompletem dokumentów złożyła [...] r. i organ I instancji przyznał jej to świadczenia od [...] r. Podzielić należy pogląd organu, że jeżeli nawet pracownik gminy posiadał dokumentację, z której wynikało, iż dziecko skarżącej legitymuje się wymaganym orzeczeniem o niepełnosprawności to bez złożenia formalnego wniosku osoby uprawnionej nie mógł takiego świadczenia przyznać. W tym zakresie decyzja organów obu instancji nie budzi zastrzeżeń i nie było żadnych podstaw prawnych do przyznania tego świadczenia skarżącej od [...] r. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że przepis art. 17 ust.1 ustawy z dnia [...] r. o świadczeniach rodzinnych stanowi, że świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej prac zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami, o których mowa w art. 6b ust.3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1977r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnienia osób niepełnosprawnych /Dz.U. Nr 123, poz. 776 z późn.zm./. W aktach administracyjnych znajduje się zaświadczenie z [...] r. wydane przez Powiatowy Urząd Pracy w [...], z którego wynika, że M. M. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna od [...] r. i nie posiada prawa do zasiłku. Organy obu instancji nie wypowiedziały się co do tego dokumentu w aspekcie treści przepisu art. 17 ust.1 cytowanej ustawy o świadczeniach rodzinnych. Uchybienie to nie może jednak mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem Sąd administracyjny jest związany zakazem orzekania na niekorzyść strony skarżącej –art. 134 § 2 P.p.s.a Nie znajdując zatem podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.