II SA/Sz 1373/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy W dniu [...] r. J.O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, złożył wniosek, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek J.O. wskazał, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Utrzymuje się z dorywczych prac, gdyż jest osobą bezrobotną od [...] miesięcy. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie ma żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, natomiast posiada mieszkanie o powierzchni [...]m2. Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 14 dni, poprzez nadesłanie: - zaświadczenia właściwego urzędu powiatowego pracy potwierdzającego fakt, posiadania przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej, - wyciągów lub wykazów z posiadanych przez skarżącego kont bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, - aktualnych dowodów (kopii rachunków) potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania takich jak: czynsz, opłaty za energię elektryczną, gaz oraz telefon, - oświadczenia, jakie skarżący prace dorywcze wykonywał w okresie ostatnich trzech miesięcy ze wskazaniem otrzymanego za nie wynagrodzenia, - zaświadczenia właściwej jednostki organizacyjnej gminy do spraw opieki społecznej potwierdzającego fakt, czy skarżący korzystał ze świadczeń opieki społecznej w okresie ostatnich dwóch lat. Powyższe wezwanie wysłano do J.O. na adres wskazany w skardze w dniu [...] r. Przesyłka z powodu na niemożność jej doręczenia została złożona w placówce pocztowej dnia [...] r. na okres 7 dni, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce listowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano dnia [...] r. We wskazanym terminie przesyłka nie została odebrana przez skarżącego, zatem w dniu [...] r. urząd pocztowy zwrócił ją do Sądu. Skarżący w zakreślonym terminie, ani do dnia dzisiejszego nie wykonał zobowiązania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Prawo pomocy stanowi instytucję wyjątkową i dlatego może być stosowane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych poniesienia kosztów postępowania, lub posiada środki bardzo ograniczone, zaspokajające tylko podstawowe potrzeby życiowe. W myśl art. 255 ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie informacje zawarte we wniosku PPF, zdaniem Sądu, były niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej J.O. a tym samym uniemożliwiały ocenę jego możliwości płatniczych, dlatego Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczeń i przedłożenia dokumentów źródłowych. Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone ze skutkiem wskazanym w trybie art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu [...] r. W myśl powyższego artykułu, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 12 lutego 2009 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2009 r. Nr 53, poz. 433), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W związku z tym, iż doręczenie wezwania dokonano [...] r., zatem czternastodniowy termin do wykonania zobowiązania upłynął z dniem [...] r. Skarżący w zakreślonym terminie nie przedłożył żądanych dokumentów ani oświadczeń. Wobec powyższego należy stwierdzić, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.