II SA/Sz 1385/09

Dnia 9 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego na czynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Podaniem z dnia [...] r. M.B. złożył do Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wniosek o przyznanie zasiłku stałego. Pismem z dnia [...] r. pracownik Ośrodka wezwał M.B. do dostarczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wymienionych w tym piśmie dokumentów. W związku z okolicznością braku przedłożenia wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie, Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] pismem z dnia [...] r. poinformował M.B. o pozostawieniu Jego wniosku bez rozpatrzenia, na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.). Jednocześnie Kierownik Ośrodka pouczył w niniejszym piśmie M.B. że na czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, którą można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie 14 dni, od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Organ pouczył także, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia jego odpowiedzi, a w razie jej braku, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] r. M.B., wezwał Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] r. Dyrektor Ośrodka udzielił M.B. odpowiedzi, w której uznał dokonane wezwanie za bezzasadne. W dniu [...] r. M.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na czynność Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania W dniu [...] r. M.B. złożył, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 247 ww. ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie oraz orzecznictwie poglądem, oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2009 s. 676, jak również postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 330/09; II SA/Sz 333/09 oraz II SA/Sz 372/09, dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie M.B., w celu zaskarżenia pisma Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] r. o pozostawieniu Jego wniosku bez rozpatrzenia, skorzystał, stosownie do zawartego w tym piśmie pouczenia, z trybu wezwana tego organu do usunięcia naruszenia prawa i wobec jego bezskuteczności, wniósł za pośrednictwem tego organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Organ błędnie pouczył jednak M.B. o przysługującym w takiej sytuacji trybie zaskarżenia. Tryb, z którego skarżący skorzystał, pomimo, że nie ponosi z tego tytułu winy, jest niedopuszczalny w zakresie procedury normowanej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W efekcie jego wykorzystania, nie można także skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Prawidłowy tryb zaskarżenia w przypadku pisma o pozostawieniu podania bez rozpoznania, wydanego na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowi zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, w myśl art. 37 § 1 Kodeksu (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r., II ZP 11/100, publ. OSN 2000, Nr 19, poz. 702 oraz B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2009, s. 296-297). Skarga złożona z pominięciem tego trybu, stosownie do treści art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd. W świetle powyższego należało przyjąć, że skarga złożona w niniejszej sprawie przez M.B. jest bezzasadna. W konsekwencji spełniona została przesłanka z art. 247 ww. ustawy, uzasadniająca oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.