II SA/Sz 1392/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia [...] r. Nr[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr[...] , nakładające na J. N. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] r. oraz wzywające zobowiązaną do uiszczenia grzywny w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia i wykonania obowiązku określonego w ww. tytule wykonawczym w terminie do dnia [...] r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w przesłanych Sądowi aktach administracyjnych, postanowienie organu II instancji zawierające pouczenie o prawie zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego, zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r. W dniu [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał skargę z dnia [...] r. J. N. na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga została wniesiona przez J. N. do organu drogą pocztową - listem poleconym - w dniu [...] r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił skargę J. N. jako wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej złożenia. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (akta sądowe k.15). W terminie otwartym do wniesienia środka zaskarżenia, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Sąd postanowieniem z dnia [...] r. przyznał skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Jak wynika z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] z dnia [...] r. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony r. pr. R. S.. W dniu [...] r. pełnomocnik ten złożył do Sądu, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu, albowiem skargę do Sądu na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] wniosła w przypisanym terminie, pismem z dnia [...] r. Natomiast pismo z dnia [...] r., potraktowane przez organ odwoławczy i sąd jako skarga, stanowiło de facto jedynie uzupełnienie złożonej wcześniej skargi. Następnie pełnomocnik wyjaśnił, że skargę z dnia [...] r. skarżąca złożyła w organie właściwym dla jej miejsca zamieszkania, który prowadził postępowania w I instancji, tj. Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego , albowiem tak zrozumiała zwrot pouczenia "za pośrednictwem tut. organu". Podniósł, że zawarcie w pouczeniu zaskarżonego postanowienia żargonu administracyjnego, spowodowało, że pouczenie to nie było jasne i czytelne dla skarżącej. Zaznaczył, że J. N. jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną (cukrzyca), nieporadną i niewidomą z uwagi na co wymaga pomocy osób trzecich. Pełnomocnik wyraził przekonanie, że w przypadku takich osób szczególnie istotne jest czytelne informowanie o przysługujących środkach zaskarżenia orzeczeń administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej " P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin do wniesienia wniosku jest ustawowym terminem procesowym, który podlega również przywróceniu na zasadach ogólnych. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 art. 87 P.p.s.a.). W orzecznictwie wyrażony jest pogląd, zgodnie z którym brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej ma miejsce, wówczas gdy pomimo podjętych starań, strona wnioskująca nie mogła przezwyciężyć powstałej przeszkody i uczynić zadość wymaganiom procesowym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 4 października 2007r. sygn akt II SA/Wa 1215/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem, przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu zatem ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociaż lekkiego niedbalstwa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżącej doręczono postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w dniu [..] r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [..] r. (albowiem ostatni dzień terminu przypadał w niedziele- dzień ustawowo wolny od pracy). W terminie otwartym do wniesienia skargi J. N. zaskarżyła, pismem z dnia [...] r., ww. postanowienie. Skarga ta została złożona w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r. (prezentata organu) z uwagi na takie zrozumienie pouczenia przez skarżącą. Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, iż w niniejszej sprawie uchybienie terminu do złożenia skargi było niezawinione. Wprawdzie skarżąca złożyła skargę w organie niewłaściwym, tj. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, zamiast Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, ale jako osoba nieporadna życiowo mogła zrozumieć zwrot pouczenia "za pośrednictwem tut. organu" jako wymóg złożenia skargi za pośrednictwem organu, właściwego dla jej miejsca zamieszkania, który prowadził postępowanie w I instancji. Ponadto należy podkreślić, iż pomimo złożenia skargi w terminie otwartym do wniesienia skargi (4 dni przed upływem terminu, na które przypadały dwa dni pracy), organ I instancji nie przekazał skargi organowi właściwemu w trybie art. 65a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), chociaż miał taki obowiązek. Stosownie do tego przepisu jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Powyższe jest o tyle istotne, iż w przypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi do organu właściwego. W orzecznictwie reprezentowany jest pogląd, który Sąd w pełni podziela, że niedopełnienie przez organ obowiązku niezwłocznego przesłania skargi właściwemu organowi administracji publicznej uzasadniać powinno przywrócenie terminu do jej wniesienia (zob. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 1891/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1986 r., sygn. akt II AZP 12/86, Lex nr 11723). W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o przywróceniu terminu do wniesienia skargi.