II SA/Sz 1396/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka- Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na pismo Wojewody Z. informujące o przekazaniu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 października 2015 r. R.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewody Z. skargę, na wstępie której wskazał, że skarży postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] wydane w przedmiocie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W dalszej części pisma skarżący sprecyzował skargę, podając, że zaskarża działanie Wojewody Z.w postaci nieprawidłowego, zdaniem skarżącego, powiadomienia go o przekazaniu zarzutów zgłoszonych przez niego w postępowaniu egzekucyjnym do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. Z treści skargi wynika, że w konsekwencji R.S. zaskarża pismo Wojewody Z. informujące go o przekazaniu zarzutów do Inspektora Sanitarnego z dnia 22 czerwca 2015 r., wysłane zarówno w formie papierowej do skarżącego jaki i pocztą elektroniczną w dniu 3 sierpnia 2015 r. i odebrane przez stronę 18 sierpnia 2015 r. Według skarżącego, w związku z nienależytym przekazaniem mu pisma z dnia 22 czerwca 2015 r, nie weszło ono do obrotu prawnego, a tym samym, wskutek działań Wojewody, doszło do naruszenia zasady czynnego udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Z. wyjaśnił, że działając jako organ egzekucyjny w dniu 22 czerwca 2015 r. przekazał zarzuty R.S. Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w P. z prośbą o zajęcie stanowiska w formie postanowienia, który następnie w dniu 7 lipca 2015 r. wydał stosowne postanowienie. O przekazaniu zarzutów wierzycielowi poinformował skarżącego pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. wysłanym przez e-PUAP w dniu 23 czerwca 2015 r. oraz w formie tradycyjnej w dniu 2 lipca 2015 r., i następnie pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. przez e-PUAP, zgodnie z wnioskiem skarżącego, które skarżący odebrał 18 sierpnia 2015 r. Jak wynika z danych sądowych R.S. oddzielnie wniósł skargę postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] wydane w przedmiocie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych zarzutów, sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 1450/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). R.S. przedmiotem skargi uczynił pismo Wojewody Z. informujące go o przekazaniu do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka z prośbą o zajęcie stanowiska, w formie postanowienia, w sprawie tych zarzutów. Mając na uwadze ustawowy, określony w art. 3 § 2 P.p.s.a., zakres kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego stwierdzić należy, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Jak wskazano wyżej art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. umożliwia zaskarżenie innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak przewiduje to ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r. poz. 1619) do czynności w postępowaniu egzekucyjnym, stosuje się zarówno przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego jak i Ordynacji podatkowej. Z powyższego przepisu wynika więc, że czynność organu podjęta w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wyrażona w formie pisemnej, stanowiąca w istocie informację o przebiegu postępowania, będąca przedmiotem niniejszej skargi, wyłączona jest z kognicji sądu administracyjnego. Z treści skargi wynika nadto, że skarżący ogólnie kwestionuje sposób prowadzenia postępowania i działania Wojewody w tej sprawie. W tym zakresie skarżący ma prawo skorzystać z instytucji skargi powszechnej, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Sąd administracyjny nie jest jednak właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższych ustaleń należało uznać, że niniejsza skarga nie jest dopuszczalna do sądu administracyjnego i należało ją odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.