II SA/Sz 1397/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. Ś. i R. Ś. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1397/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. Ś. i R. Ś. pismem z dnia [...] r. wnieśli skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty C. nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla E. sp. z o.o. odcinka napowietrznej linii jednotorowej 110 kV w relacji od projektowanej stacji [...] kV C. II do projektowanej stacji [...] kV RS [...]z - odcinek III, obejmującej działki nr [...], [...] obręb [...] S. , gm. C. oraz dz. nr [...], obręb [...] R. , gm. C., dz. nr [...] obręb [...] W. gm. C., dz. nr [...], [...] obręb [...] C. , gm. C., dz. nr [...], [...], [...] obręb [...] P. gm. R. i działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] R. - miasto. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że w przypadku wykonania powyższych decyzji, po zrealizowaniu przez uczestnika inwestycji liniowej na ich nieruchomościach o nr [...] oraz [...], zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków na niekorzyść skarżących. Prace budowlane zostaną rozpoczęte przed wydaniem przez Sąd rozstrzygnięcia, a skarżący stracą bezpowrotnie możliwość zagospodarowania swych nieruchomości, w szczególności ich zabudowanie, co narazi ich na duże szkody. Posadowienie na nieruchomości skarżących linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV trwale uniemożliwi ich zagospodarowanie w sposób obecnie użytkowany, jak i zaplanowany. Ograniczy również możliwości inwestycyjne skarżących. Ponadto na działce nr [...] rosną drzewa, które w przypadku wykonania decyzji, będą musiały być bezpowrotnie usunięte. Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania wskazali bardzo ogólne argumenty, które nie zostały w sposób wystarczający uzasadnione, ani poparte odpowiednią dokumentacją. Zarzucając, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ich na znaczną szkodę, nie sprecyzowali wysokości tej szkody. W piśmie z dnia 21 marca 2018 r. skarżący wnieśli o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na zmianę okoliczności rozpatrywanej sprawy oraz z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu ponownego wniosku skarżący wskazali, że w związku z wydanym przez Sąd w dniu 8 marca 2018 r. postanowieniem zawieszającym postępowanie sądowe zmieniły się okoliczności polegające na znacznym wydłużeniu terminu zakończenia postępowania sądowego, być może nawet o kilka lat. Dalej skarżący podnieśli takie same argumenty jak we wniosku z dnia 17 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. W orzecznictwie wskazuje się, że bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić i zmienić takiego postanowienia. Muszą to być takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Postępowanie wpadkowe dotyczące ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii. Strona wnioskująca o zmianę postanowienia winna przedstawić okoliczności, które zaistniały po wydaniu postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a które jej zdaniem przemawiają za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku. W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany swojego wcześniejszego rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z 21 grudnia 2004 r., FZ 97/04; z 25 czerwca 2013 r., II GSK 641/12; z 12 lipca 2013 r., II OSK 339/13; z 20 lutego 2014 r., II FSK 2392/12; z 25 kwietnia 2014 r., II GSK 894/14; z 29 kwietnia 2014 r., II GSK 895/14, II GSK 896/14 oraz II GSK 934/14). Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04). Rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji sąd ocenia go wedle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przypomnieć w związku z tym należy, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10; z 26 września 2013 r., II FZ 718/13). W ocenie sądu okoliczności podniesione we wniosku z dnia 21 marca 2018 r. nie dają podstawy do zmiany lub uchylenia postanowienia z dnia 9 stycznia 2018 r. Trafnie zauważają skarżący, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a.); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają charakter wyłącznie tymczasowy. Jednak długotrwałość postępowania przed sądem administracyjnym nie stanowi przesłanki uzasadniającej podjęcie rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Innych nowych okoliczności sprawy skarżący nie wskazali. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.