II SA/Sz 1398/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Maria Rosochacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną dot.pozwolenia na budowę u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...] r., zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasileniem energetycznym w [...] przy ul. [...] w obrębie [...], nr ewidencyjny gruntu (działki) [...], T.S.A. obszar T. w [...], ul. [...]. Pismem z dnia [...] r. A. Z. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o odsunięcie zamontowanej szafy, należącej do T.S.A., gdyż zastosowane odległości nie pozwalają na należyte użytkowanie własnego budynku przez uniemożliwienie konserwacji części podziemnej, naprawę tynków elewacji za w/w obiektami, zamakanie w okresie zimowym ściany szczytowej przez powstawanie worków śniegowych, zawilgocenie ściany przez nierozwiązanie spływu wód opadowych. Jednocześnie A. Z. podniósł, iż w przedmiotowej sprawie została już wydana decyzja z dnia [...] r. o warunkach zabudowy oraz wydano pozwolenie na budowę nr [...], o których on ani poprzedni właściciel budynku KKSM [...] nie zostali powiadomieni. Po otrzymaniu odpowiedzi od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], pismem z dnia [...] r. A. Z. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...] w którym podniósł, iż pozwolenie na budowę z dnia [...] r. naruszyło Jego prawa właściciela budynku, przy ul. [...], co już uzasadniał w piśmie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie mając na uwadze swoje prawa oraz prawidłową konserwację budynku A. Z. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę celem spowodowania odsunięcia obiektu T.S.A. od ściany Jego budynku. Decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104, art. 149 § 3 w związku z art. 148 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. Z. o wznowienie postępowania Prezydent Miasta [...], odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej opisaną na wstępie własną decyzją ostateczną. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, iż zgodnie z przepisem art. 148 § 1 Kpa strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym się dowiedziała o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z art. 148 § 2 Kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Prezydent Miasta stwierdził, iż z przesłanych dokumentów wynika, że A. Z. o fakcie wydania spornej decyzji Nr [...] wiedział przynajmniej od dnia [...] r. (pismo skierowane do P.I.N.B. w dniu [...] r.), a zatem wniosek z dnia [...] r. został złożony po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 Kpa. Rozpatrując odwołanie A. Z. od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kpa, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewoda stwierdził, że jako przyczynę odmowy wznowienia postępowania uznano fakt, iż odwołujący wniosek o wznowienie postępowania złożył po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 Kpa. Zdaniem organu II instancji, przy rozstrzyganiu sprawy pominięta została treść art. 65 § 2 Kpa zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem wyznaczonego terminu, uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Natomiast z akt sprawy wynika, że odwołujący pierwsze pismo złożył w dniu [...] r., zatem uznanie przez organ pierwszej instancji uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, jest niezasadne. Prezydent Miasta [...] po ponownym rozpoznaniu wniosku A. Z. z dnia [...] r. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] r., decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104, art. 149 § 3 w związku z art. 148 Kpa odmówił wznowienia postępowania. Rozpatrując ponownie sprawę organ stwierdził, że do wniosku z dnia [...] r. zawierającego żądanie wznowienia postępowania dołączona została kserokopia pisma skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., które zawiera prośbę o odsunięcie obiektów objętych przedmiotowym pozwoleniem na budowę, na odległość pozwalającą na usunięcie wskazanych w tym piśmie niedogodności, jednakże w piśmie tym nie ma żądania wznowienia postępowania w rozumieniu art. 147 kpa. Z przesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca o fakcie wydania spornej decyzji Nr [...] wiedział przynajmniej od [...] r., tak więc wniosek z dnia [...] r. został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 Kpa. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania A. Z., decyzją wydaną w dniu [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta Miasta [...], że wnioskodawca o fakcie wydania decyzji nr [...] wiedział przynajmniej od dnia [...] r. (pismo skierowane do P.I.N.B. w dniu [...]r.), natomiast wniosek z żądaniem wznowienia postępowania złożył w dniu [...] r. Zgodnie z art. 149 § 3 Kpa uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania stanowi przesłankę do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył A. Z. Uzasadniając skargę poniósł, iż nie rozumie decyzji z dnia [...] r., skoro ten sam organ w decyzji z dnia [...] r. nie zgodził się ze stanowiskiem Urzędu Miejskiego w [...], nadto nie może zrozumieć jakie proceduralne sztuczki mogą skutkować naruszeniem Jego dobra w wyniku wybudowania szafy T.S.A. przy granicy jego nieruchomości – bez żadnego z nim uzgodnienia jak również z poprzednim właścicielem budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uwzględnił wniesiona skargę i wyrokiem z dnia 23 marca 2005 r., sygn. akt [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miało niewłaściwe zakwalifikowanie pisma z [...] r., które A. Z. skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Pismo to było w istocie skargą skierowaną do organu administracji w sprawie, w której już zapadły decyzje ostateczne. W myśl art. 235 Kpa skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się w zależności od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu. Reasumując Sąd stwierdził, że pismo z [...] r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie decyzji o warunkach zabudowy /.../ i pozwolenia na budowę. Prezydent Miasta [...], rozpatrując sprawę po wyroku Sądu, decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 149 § 3 Kpa, ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie w zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym przy ul. J. z K. w K. Uzasadniając swoją decyzję organ pierwszej instancji stwierdził, co następuje: 1. Integralną częścią pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] r. telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym jest załącznik Nr 1, tzn. projekt budowlany. Projekt przewiduje lokalizację szafy ONU oraz złącza kablowego na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], będącej w użytkowaniu wieczystym Banku [...] SA I Oddział w [...], w odległości 0,30 m. od budynku [...] KKM SA przy ul. [...], stanowiącego aktualnie własność wnioskodawcy. 2. Pan A. Z. aktem notarialnym z dnia [...] r. nabył nieruchomość stanowiącą działkę o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...] położoną przy ulicy [...] w [...] od [...] KKM [...] z siedzibą w [...], a więc po wydaniu przez organ przedmiotowego pozwolenia na budowę. 3. Na etapie wydania pozwolenia na budowę organ nie uznał [...] KKM [...] z siedzibą w [...] stroną postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia przedmiotowego pozwolenia na budowę, albowiem budynek przy ul. [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej szafy i złącza. Lokalizacja tych urządzeń nie powoduje ograniczeń na podstawie przepisów odrębnych, w zagospodarowaniu nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], na której zlokalizowany jest budynek przy ul. [...]. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 6 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126) zaprojektowane urządzenie nie narusza interesów osób trzecich. Z tych samych powodów, stroną w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, nie może być uznany aktualny właściciel tej nieruchomości A. Z., który ją nabył po wydaniu spornego pozwolenia na budowę. Również od tej decyzji A. Z. odwołał się wnosząc o jej uchylenie i wznowienie postępowania w sprawie z uwzględnieniem go jako strony postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazywał, że jako właściciel budynku ma interes prawny w utrzymaniu go w należytym stanie technicznym, co uniemożliwia instalacja szafy kablowej ONU przylegająca bezpośrednio do ściany budynku. Wojewoda [...] nie uwzględnił wniesionego odwołania i decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w myśl uzasadnienia wyroku WSA z dnia [...] r. sygn. akt [...] oraz stosownie do przepisu art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowiącego, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, Wojewoda stwierdził brak okoliczności do wznowienia postępowania, bowiem żądanie o wznowienie postępowania pochodzi nie od strony. Wojewoda podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że budynek przy ul. [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej szafki i złącza. Zdaniem organów lokalizacja tych urządzeń nie powoduje ograniczeń na podstawie przepisów odrębnych, w zagospodarowaniu nieruchomości o nr ewidencyjnym [...] w obr. [...] na której zlokalizowany jest budynek przy ul. [...]. Zaprojektowane urządzenie zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 6 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nie narusza interesów osób trzecich. Skoro zatem prowadząc postępowanie administracyjne organ pierwszej instancji nie uznał [...] KKM [...] z siedzibą w [...] stroną postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia omawianego pozwolenia na budowę, to tym bardziej w sprawie wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie nie może być uznany aktualny właściciel tej nieruchomości A. Z., który ją nabył po wydaniu pozwolenia na budowę. W skardze na powyższą decyzję A. Z., nie zgadzając się z jej treścią, wniósł o uznanie decyzji za błędną, uchylenie i rozstrzygniecie po myśli skargi. W odpowiedzi Wojewoda [...], podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, , co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji powołał się na związanie wyrażoną w orzeczeniu sądu oceną prawną i wskazaniami co dalszego postępowania wynikające z treści przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej Ppsa. Nie podał jednak, czy związanie to dotyczy wyrażonej oceny prawnej czy też wskazań co dalszego postępowania. Z treści uzasadnienia można wnioskować, że organ uwzględnił wyłącznie wskazania Sądu co dalszego postępowania, konkretnie rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia [...] r. jako wniosku o wznowienie postępowania. Uszła natomiast uwadze organu wyrażona w orzeczeniu ocena prawna Sądu dotycząca statusu skarżącego w postępowaniu w sprawie w wznowienia postępowania. Sąd w uzasadnieniu wyroku podał, że podanie skarżącego z dnia [...] r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania. Stwierdzenie takie należy odczytywać w ten sposób, że skarżącemu przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu. Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 153 Ppsa. Zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca naruszają również jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego wyrażoną w przepisie art. 8 Kpa, tj. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Bowiem przed wyrokiem Sądu z dnia 23 marca 2005 r., sygn. akt [...], organy wydały łącznie cztery decyzje, w których uznawały skarżącego za stronę postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Dopiero po wyroku zmieniły stanowisko. Zmienność poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach organów administracji w odniesieniu do tego samego adresata, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany, stanowi niewątpliwe naruszenie art. 8 Kpa, gdyż może spowodować uzasadnione podważenie zaufania obywateli do organów Państwa oraz wpłynąć ujemnie na świadomość i kulturę prawną obywateli. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 Ppsa, uchylił decyzje organów obu instancji.