II SA/Sz 1398/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2016-05-13

Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno uwzględniać podatek VAT, jeśli rozporządzenie określające stawki minimalne nie zawiera takiego zapisu?
Ratio decidendi
Sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w kwocie 240 zł powiększone o należny podatek VAT, uznając, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, mają zastosowanie w sposób uwzględniający podatek VAT, nawet jeśli nie jest on wprost wymieniony w stawce minimalnej.
Stan faktyczny
D. A. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki. Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił adwokata z urzędu. Wyrokiem z dnia 11 maja 2016 r. skarga została oddalona. Pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata T. B. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę 295,20 zł zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 13 maja 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za zastępstwo prawne w pierwszej instancji w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata T. B. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu D. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata z urzędu. W dniu 2 marca 2016 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył pełnomocnikiem skarżącej adwokata T. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 maja 2016 r. oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącej obecny na rozprawie oświadczył, że podtrzymuje skargę i wnosi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Ww. rozporządzenie znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), ponieważ postępowanie w pierwszej instancji nie zostało zakończone przed dniem 1 stycznia 2016 r. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za zastępstwo prawne w pierwszej instancji - w kwocie 240 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w zw. z § 22 obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło