II SA/Sz 14/18

PostanowienieWSA w Szczecinie2018-02-26

Skład orzekający: sędzia WSA Barbara Gebel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego po zmianie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. od dnia 15 sierpnia 2015 r.?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest niedopuszczalna, ponieważ od dnia 15 sierpnia 2015 r. takie postanowienia nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego na mocy zmienionego art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Skarga do sądu przysługuje jedynie na ostateczne postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Stan faktyczny
E. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S., które utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji uznające zarzuty zgłoszone przez E. J. w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Postanowienie to zawierało informację o jego ostateczności. Pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, mimo wezwania sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji uznające zarzuty zgłoszone przez E. J., w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] r., za nieuzasadnione. Postanowienie to zawierało informację, że jest ostateczne. W dniu [...] r. E. J., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sąd, zarządzeniem z dnia [...] r. (doręczonym [...] r.) wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w sprawie. Adwokat A. T. który wniósł skargę w imieniu skarżącej nie odpowiedział na zarządzenie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. wnoszenie skarg na postanowienia zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów było możliwe, jednak ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. została zmieniona i obecnie możliwość taka nie istnieje. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym zarzutów nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga do sądu przysługuje natomiast na ostateczne postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Przedmiotem skargi jest postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, które nie może być przedmiotem odrębnej skargi do sądu. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło