II SA/Sz 140/16
PostanowienieWSA w Szczecinie2016-03-08
Skład orzekający: Monika Bieńkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który wykazał trudną sytuację materialną, powinien zostać częściowo zwolniony od kosztów sądowych i czy należy mu ustanowić adwokata?Ratio decidendi
Skarżący został częściowo zwolniony od kosztów sądowych, ponieważ jego dochody i wydatki wskazują na możliwość wygospodarowania środków na ich pokrycie w określonej kwocie. Jednocześnie, z uwagi na sytuację finansową, uwzględniono wniosek o ustanowienie adwokata, gdyż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.Stan faktyczny
Skarżący J. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W ramach skargi wniósł o przyznanie prawa pomocy, obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący przedstawił swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z emerytury i wysokie wydatki związane z wynajmem pokoju, lekami i podstawowymi potrzebami.Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił częściowo zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: 1/ zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę [...] zł, 2/ ustanowić adwokata.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skardze na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. J. C. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Na urzędowym formularzu PPF przesłanym w wykonaniu zobowiązania Sądu, J. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Uzasadniając wniosek skarżący podał, iż ma [...] lat, musi mieszkać w wynajętym pokoju, ponieważ w jego domu zamieszkuje jego była [...]
Poza wskazanym domem z którego nie może korzystać skarżący nie posiada innych nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych, czy też oszczędności.
Jego miesięczny dochód stanowi świadczenie emerytalne w wysokości [..] zł, a wydatki to: [...] zł – wynajem pokoju przy ul. [...] w S., lekarstwa –[...] zł, środki czystości –[...] zł, odzież i obuwie – [...] zł, telefon – [...] zł, żywność – [...] zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym lub częściowym oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, wyd. Zakamycze 2005, str. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Podkreślić zatem należy, że instytucja prawa pomocy stanowi odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Prawo pomocy może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.
Przy tym należy zaznaczyć, że ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, określonych w art. 246 § 1 P.p.s.a. ciąży na stronie ubiegającej się o uzyskanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z informacji złożonych przez J. C. wynika, że miesięcznie dysponuje ona dochodem w wysokości [...] zł, a jego wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie kształtują się na poziomie ok. [...] zł.
Biorąc pod uwagę wnioskowany zakres prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uznano, że skarżący będzie w stanie przy wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatkach wygospodarować środki finansowe na uiszczenie kosztów sądowych w wysokości [...] zł.
Z uwagi na sytuację finansową strony, uwzględniono również wniosek w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż jest to wydatek przekraczający jej możliwości finansowe.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło