II SA/Sz 1402/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.),, Sędzia WSA Barbara Gebel, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] roku zarządca Wspólnoty Mieszkaniowej [...] zwrócił się do Urzędu Miasta S. o wygaszenie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...]r. nr [...] o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych obejmujących termoizolację elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [...] w S. wydanym dla [...] sp. z o. o. z siedzibą w S. Zdaniem wnioskodawczyni wygaszenie powyższej decyzji winno nastąpić z uwagi na wypowiedzenie inwestorowi przez Wspólnotę Mieszkaniową umowy na roboty objęte powyższą decyzją. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 162 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ. U. z 2016 r., poz. 23 t.j.) Prezydent Miasta S. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych obejmujących termoizolację elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] (dz. nr [...], obr. [...]) wydaną dla [...] sp. z o. o. z siedzibą w S. W uzasadnieniu wskazano, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę może być dokonane w oparciu o przepis art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Zdaniem organu I instancji, powołującego się na zawartą w aktach sprawy opinię prawną, Wspólnota Mieszkaniowa nie wykazała spełnienia przesłanek uzasadniających wygaśnięcie decyzji. Prezydent podniósł, że utrata przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane musi stanowić okoliczność udokumentowaną i bezsporną, a tymczasem wnioskodawczyni nie wykazała, że do odstąpienia od umowy doszło w sposób skuteczny. Kwestionując powyższą decyzję Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości [...] złożyła od niej odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji nr [...], ewentualnie o zwrócenie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 162 § 1 k.p.a. Jednocześnie odwołująca się przedłożyła prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...] oddalające wniosek [...] sp. z o. o. o udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie wykonania uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] r. (uprawniającej do rozwiązania umów z inwestorem). Zdaniem odwołującej, wskazana uchwała Wspólnoty nr [...] jest skuteczna i wykonalna, a zatem [...] sp. z o. o. z siedzibą w S. nie ma żadnego tytułu prawnego do nieruchomości, której dotyczy postępowanie, bowiem właścicielem jest Wspólnota Mieszkaniowa. Skoro inwestor nie ma żadnych uprawnień, by prowadzić prace wbrew woli właściciela, to w ocenie Wspólnoty pozwolenie na budowę stało się bezprzedmiotowe. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, Wojewoda Z. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uzasadniając swoje stanowisko przytoczył treść art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz wyjaśnił, że przesłankami dopuszczającymi stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, jest jej bezprzedmiotowość oraz wzgląd na interes strony lub interes społeczny. Zdaniem organu odwoławczego, w rozpatrywanej sprawie należało rozważyć, czy wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości decyzji z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych obejmujących termoizolację elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] (dz. nr [...], obr. [...]) wydaną dla [...] sp. z o.o. oraz, czy stwierdzenie wygaśnięcia tej decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony. Powołując się na stanowisko wyrażone zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie Wojewoda podniósł, że bezprzedmiotowość decyzji oznacza jej nierealność z punktu widzenia możliwości osiągnięcia celu i wiąże się ze zmianą stanu faktycznego. Bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy nierealne okaże się osiągnięcie celu, ze względu na który decyzja została wydana, wskutek tego, że przestanie istnieć bądź przedmiot rozstrzygnięcia (prawo lub obowiązek strony), bądź podmiot, którego to rozstrzygnięcie dotyczyło (przestał istnieć lub utracił kwalifikacje). W ocenie organu II instancji, w przypadku gdy inwestor - nie będący właścicielem nieruchomości - uzyskał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na podstawie umowy zawartej z właścicielem nieruchomości, wypowiedzenie takiej umowy może stanowić ewentualną podstawę do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, ale wyłącznie wówczas gdy okoliczność ta jest oczywista, bezsporna i poparta odpowiednimi dowodami. Z kolei w sytuacji, gdy powyższa okoliczność pomiędzy właścicielem nieruchomości a inwestorem jest sporna, nie jest spełniona przesłanka bezprzedmiotowości, a zatem brak jest podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę z tej przyczyny. Wojewoda zaznaczył, że w toku postępowania, Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. [...] w S. przedstawiła dokumenty takie jak: - oświadczenie z dnia [...] r. o odstąpieniu od umowy z dnia [...] r. zawartej z [...] sp. z o. o. w S., która to umowa dawała inwestorowi prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. nr [...] upoważniającą zarząd Wspólnoty do odstąpienia od umowy z dnia [...] r.; - prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...] oddalające wniosek [...] sp. z o. o. o udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie wykonania uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. nr [...]. Zdaniem organu odwoławczego, z przedstawionych dokumentów wynika, że pomiędzy inwestorem a właścicielem nieruchomości toczy się spór sądowy o prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, który to spór dotychczas nie został zakończony. Okoliczność ta nie jest zatem bezsporna, a tym samym brak jest podstaw do uznania za bezprzedmiotową decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w S. złożyła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wnosząc jednocześnie o jej uchylenie. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę dla [...] sp. z o.o. w S., a także naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w związku z pominięciem postanowienia Sądu Apelacyjnego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...], z którego wynika, że uchwała skarżącej o odstąpieniu od umowy zawartej z inwestorem jest skuteczna i wykonalna, a żądanie pozwu inwestora nie zostało w sprawie nawet uprawdopodobnione. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca powołała się na pogląd wyrażony w doktrynie, zgodnie z którym bezprzedmiotowość wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego, nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, z powodu utraty bytu prawnego przez jego podmiot, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji, czy też zmiany w stanie prawnym, o ile powoduje on taki skutek. Zdaniem skarżącej, [...] sp. z o.o. w S. bezpowrotnie utraciła możliwość prowadzenia jakichkolwiek prac budowlanych na nieruchomości skarżącej. Mieszkańcy kategorycznie nie zgadzają się na jakąkolwiek współpracę z inwestorem, zaś skarżąca ma zawartą umowę z inną firmą na dokończenie prac termoizolacyjnych. W dalszej części uzasadnienia strona skarżąca, wskazała, że inwestor podjął próbę wstrzymania wykonania uchwały Wspólnoty, jednak Sąd Apelacyjny w S. jednoznacznie stwierdził w postanowieniu [...], że brak jest podstaw do udzielenia inwestorowi zabezpieczenia i odmówił wstrzymania wykonania uchwały Wspólnoty nr [...] o odstąpieniu od umowy z [...] sp. z o.o. w S. W ocenie skarżącej, bezsporność nie sprowadza się do przyjęcia, że wszyscy zainteresowani pozostają zgodni w zakresie zakończenia współpracy. Zdaniem Wspólnoty, organ II instancji całkowicie pominął fakt, że oświadczenie o odstąpieniu jest wykonalne i w tym zakresie ostateczne, zaś organ nie ma prawa by kwestionować decyzję Wspólnoty, która powinna zostać uwzględniona. Skarżąca podkreśliła, że dopóki uchwała Wspólnoty [...] nie zostanie uchylona organ ma obowiązek zaakceptować jej skuteczność, zaś stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę wydanego dla inwestora leży w interesie skarżącej, jak i wszystkich jej mieszkańców. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Z. wniósł o jej oddalenie oraz utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że postępowanie przed sądem powszechnym zostało zakończone na dowód czego okazał odpis wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...] o oddaleniu powództwa inwestora przeciwko Wspólnocie o uchylenie uchwały wraz z uzasadnieniem dotyczącym zasądzonych kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontroli sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie poddane zostały rozstrzygnięcia organów podjęte w wyniku złożenia wniosku przez właściciela nieruchomości - Wspólnotę Mieszkaniową w przedmiocie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] udzielającej, podmiotowi nie będącemu właścicielem, tj. [...] sp. z o.o. w S. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących termoizolację elewacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w S. przy ul. [...]. Podstawę wniosku właściciela stanowiła okoliczność odstąpienia od umowy z inwestorem. Dokonana w oparciu o wskazane wyżej kryterium kontrola zaskarżonych decyzji prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonych aktów w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że postępowanie administracyjne toczyło się w trybie nadzwyczajnym – stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Podkreślenia wymaga, że wspomniane wyżej postępowanie jest nowym, odrębnym postępowaniem w sprawie administracyjnej i badaniu mogą podlegać jedynie przesłanki warunkujące stwierdzenie wygaśnięcia decyzji. Instytucja stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, uregulowana w art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej: "k.p.a.", stanowi jeden z instrumentów służących weryfikacji stanu prawnego ukształtowanego decyzją ostateczną. Przepis ten zawiera trzy normy, dotyczące różnych przypadków. Zgodnie z pierwszą, organ stwierdza wygaśnięcie decyzji, jeśli stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia nakazuje przepis prawa (art. 162 § 1 pkt 1 in ab initio). Druga przewiduje, że organ stwierdza wygaśnięcie decyzji, gdy stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia leży w interesie społecznym lub w interesie strony (art. 162 § 1 pkt 1 in fine). Zgodnie z trzecią organ stwierdza wygaśnięcie decyzji, jeśli została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę warunku, a strona warunku tego nie dopełniła (art. 162 § 1 pkt 2). Podstawę odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 162 § 1 pkt 1 in fine k.p.a. Przesłankami dopuszczającymi stwierdzenie wygaśnięcia na tej podstawie są bezprzedmiotowość decyzji oraz wzgląd na interes strony lub interes społeczny. Z uwagi na sposób określenia przesłanek, przepis ten nie wskazuje zamkniętego katalogu przypadków uzasadniających stwierdzenie wygaśnięcia, lecz wymaga każdorazowo rozważenia okoliczności faktycznych, a także stanu prawnego regulującego wydanie decyzji, mającej podlegać wygaśnięciu. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że bezprzedmiotowość decyzji jest zrelatywizowana do elementów stosunku administracyjnoprawnego, ukształtowanego tą decyzją, czyli do jego przedmiotu, podmiotów oraz treści – uprawnień i obowiązków ukształtowanych decyzją. Jeśli dochodzi do ustania któregokolwiek z podanych elementów stosunku administracyjnoprawnego, jego skutkiem jest bezprzedmiotowość decyzji. Jest ona efektem przekształceń powstałych po wydaniu decyzji, zmian stanu faktycznego lub prawnego, uniemożliwiających wykonywanie decyzji. Jak zwraca się uwagę w literaturze, konieczną przesłanką obowiązywania w czasie decyzji musi być istnienie takiego samego stosunku prawnego, jaki został skonkretyzowany decyzją. W efekcie decyzja wiąże tak długo, jak długo mamy do czynienia z elementami decydującymi o istnieniu skonkretyzowanego w decyzji stosunku prawnego. Powstanie sytuacji odbiegającej od czynników indywidualizujących dany stosunek prawny ukształtowany w decyzji, kładzie kres istnieniu tego stosunku i oddziałuje na obowiązywanie decyzji (por. T. Woś: Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej jako bezprzedmiotowej – art. 162 k.p.a. "Państwo i Prawo" 1992, nr 7, s. 51-52). Z tego powodu wskazuje się, że bezprzedmiotowość decyzji pozostaje w związku ze skutecznością decyzji, rozumianą jako możliwość zrealizowania celu, dla którego decyzja została wydana. Gdy cel ten, na skutek zmian stanu faktycznego lub prawnego nie jest możliwy do osiągnięcia, decyzja jest bezprzedmiotowa (por. wyrok NSA z 11 października 1985 r. SA/Wr 556/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 21). Dla oceny, czy w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do stwierdzenia bezprzedmiotowości decyzji, której stwierdzenia wygaśnięcia domaga się skarżąca Wspólnota, czyli decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w przedmiocie pozwolenia na wykonanie przez inwestora robót budowlanych znaczenie mają przepisy regulujące udzielanie pozwolenia, bowiem tylko w ich kontekście można ocenić, czy nadal istnieje stosunek administracyjnoprawny ukształtowany wydaną decyzją. Wyjaśnienia wymaga, że pozwolenie na wykonanie robót budowlanych uprawnia do prowadzenia określonych robót na zindywidualizowanym terenie, co wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290). Decyzja o pozwoleniu określa podmiot uprawniony, rodzaj robót oraz miejsce ich wykonywania. Jednym z warunków udzielenia pozwolenia jest złożenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi możliwość stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. z uwagi na jej bezprzedmiotowość wiążącą się z utratą przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane [...] sp. z o.o. uzyskała na podstawie umowy zawartej z właścicielem dnia [...] r. na wykonanie prac remontowych na nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. Z przepisów prawa budowalnego wynika, że prawo do wykonania robót budowlanych jest powiązane z prawem do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. Inwestor powinien zatem legitymować się prawem rzeczowym lub tak jak w niniejszej sprawie obligacyjnym do nieruchomości, z którego wynika prawo do posiadania tej nieruchomości i realizacji na niej danej inwestycji, nie tylko w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na wykonanie robót budowalnych, lecz również przez cały okres realizacji inwestycji. Należy podzielić stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2351/15 (publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w myśl którego utrata przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w czasie realizacji inwestycji uniemożliwia wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę (wykonaniu robót budowlanych). Bezsporna w świetle prawa cywilnego utrata przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w czasie realizacji inwestycji daje podstawę do stwierdzenia przez organ architektoniczno- budowalny wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. W takiej sytuacji nie jest możliwe wykonanie decyzji przez inwestora, co czyni ją bezprzedmiotową. Wydanie przez organ decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę (wykonanie robót budowlanych) w takiej sytuacji może nastąpić tylko wtedy, gdy utrata przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest oczywista, bezsporna i poparta odpowiednimi dokumentami. Wobec powyższego, zgodzić się należy z argumentacją Wojewody, że wypowiedzenie umowy o wykonanie prac remontowych może stanowić podstawę do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na wykonanie określonych robót budowlanych, jednak wyłącznie gdy okoliczność ta jest pomiędzy stronami bezsporna oraz udokumentowana. Za spełnienie powyższego warunku, wbrew stanowisku skarżącej Wspólnoty, nie można uznać, przedłożonego w toku postępowania administracyjnego, oświadczenia strony skarżącej z dnia [...] r. o odstąpieniu od umowy z dnia [...]r. wraz z wezwaniem do zapłaty, jak również uchwały Wspólnoty z dnia [...] r. nr [...] upoważniającej zarząd Wspólnoty do dokonania czynności faktycznych i prawnych zmierzających do rozwiązania umów z [...], a także postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia [...] r. sygn. akt [...] oddalającego wniosek inwestora o udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie wykonania opisanej wyżej uchwały Wspólnoty z dnia [...] r. Zdaniem Sądu, w świetle zebranych dowodów za trafne należy uznać stanowisko Wojewody, że pomiędzy inwestorem, a właścicielem nieruchomości toczy się spór sądowy o prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, który do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie został rozstrzygnięty. Na skuteczność wskazanej argumentacji – z przyczyn o których będzie mowa poniżej - nie ma wpływu przedstawione na rozprawie orzeczenie Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...]. W ocenie Sądu, organy prawidłowo przyjęły, a ustalenia te znajdują odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, że skoro kwestia dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest między stronami bezsporna, zatem nie została spełniona przesłanka bezprzedmiotowości, stanowiąca podstawę wygaszenia decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na wykonanie przez [...] sp. z o.o. w S. robót budowalnych. Ze wskazanych powodów zarzut naruszenia art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. Podobnie za niezasadny należy uznać zarzut skargi odnoszący się do naruszenia art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w związku z pominięciem wskazanego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia [...] r. sygn. akt [...], bowiem jak zostało to wyjaśnione wyżej, organ zaliczył powyższy dokument w poczet materiału dowodowego, prawidłowo przy tym uznając, że nie może on przesądzać o zakończeniu sporu sądowego odnoszącego się do legitymowania się inwestora prawem do dysponowania nieruchomością - położoną przy ul. [...] w S. – na cele budowalne. Powołanym rozstrzygnięciem, Sąd Apelacyjny w S. oddalił jedynie wniosek inwestora o udzielenie zabezpieczenia w postaci wstrzymania wykonania uchwały Wspólnoty upoważniającej jej Zarząd do dokonania czynności zmierzających do rozwiązania umów z inwestorem, jednak orzeczenie to nie stanowi ostatecznego rozwiązania stosunku obligacyjnego pomiędzy skarżącą a inwestorem. Powyższego nie zmienia także okoliczność oddalenia przez Sąd Okręgowy w S. – wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) - powództwa [...] sp. z o.o. w S. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] w S. o uchylenie uchwały nr [...] z dnia [...]r. w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie wszystkich czynności prawnych i faktycznych przez Zarząd zmierzających do rozwiązania umów ze stroną powodową. Podkreślić należy bowiem, że rozstrzygnięcie to zostało wydane później niż decyzja Wojewody z dnia [...] r., a zatem nie mogło zostać poddane ocenie przez ten organ. Należy podkreślić, że Sąd zgodnie z art. 133 § 1 ustawy p.p.s.a. orzeka na podstawie akt sprawy i ocenia decyzję na datę jej wydania. Z tego względu wspomniany wyrok z dnia [...] r. nie mógł zostać poddany ocenie również przez Sąd. Reasumując stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja nie narusza przepisów prawa procesowego lub materialnego w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.