II SA/Sz 1407/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia : przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie adwokatowi P. K. kwotę [...] zł (słownie: [...] ) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług oraz kwotę [...] zł (słownie: [...]) tytułem niezbędnych wydatków na środek transportu. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dna [...] r. Następnie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd orzekł o oddaleniu skargi M.G. na rzeczoną decyzję Kolegium, a postanowieniem z dnia [...] r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W oparciu o powyższe Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat P. K. W dniu 24 września 2014 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 16 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o przywróceniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W dniu 30 listopada 2016 r. odbyła się rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [..] r. Jak wynika z protokołu rozprawy brał w niej udział pełnomocnik skarżącego adwokat P. K., który wniósł o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części, załączając równocześnie pismo zawierające spis poniesionych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 listopada 2016 r. oddalającym skargę kasacyjną wyjaśnił, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, ponieważ wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. adwokat P. K. wniósł do tut. Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, oświadczając, że koszty te nie zostały w całości lub w części opłacone. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów w wysokości [...] zł z tytułu zastępstwa procesowego oraz niezbędnych, poniesionych wydatków wynoszących [...] zł, na które składają się koszty opłat za przejazd autostradą na odcinku w łącznej wysokości [...] zł w obie strony, koszty zużytego paliwa w wysokości [...] zł (średnie spalanie x benzyny) załączając wydruk ze strony internetowej gogle. maps, z którego wynika, ze odległość od prowadzonej przez niego kancelarii do siedziby NSA wynosi [...]km, cennik opłat Autostrady oraz cennik opłat GDDKiA. Ponadto w wykonaniu wezwania referendarza sądowego pełnomocnik przedłożył paragony fiskalne opłat za przejazdy autostradą oraz kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu marki, nr rej. [...], o pojemności skokowej silnika [...]. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 217 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie przepisów § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ( Dz.U. z 2013 r., poz. 461) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyznaczonemu adwokatowi przysługuje 75% stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie [...]zł, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. W przedmiotowej sprawie adwokat P. K. został wyznaczony do reprezentowania skarżącego po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę. W związku z powyższym za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości [..] zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, gdyż kwota ta odpowiada 100% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia. Kwotę tę należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług (zł). Nadto na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia, adwokatowi przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków na które w niniejszej sprawie złożyły się opłaty za przejazd autostradą oraz koszt zakupu paliwa, które według wyliczeń pełnomocnika i przedłożonych dowodów wyniosły: [...] zł za przejazd autostradą oraz [..] zł za zakup paliwa ( ). Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych – co do zasady – koszty przejazdu do sądu należy zaliczyć do typowych wydatków ponoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, przy czym przepis art. 250 P.p.s.a. nie wskazuje formy udokumentowania wydatków ani też nie ogranicza pełnomocnika co do sposobu obliczania poniesionych wydatków zwłaszcza, gdy chodzi o koszt podróży prywatnym samochodem (post. NSA z 22 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 117/11). Wobec powyższego poniesione w niniejszej sprawie przez pełnomocnika koszty podróży na trasie z użyciem jego samochodu uznano jako niezbędne wydatki i uwzględniono ich wysokość przedstawioną przez pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.