II SA/Sz 141/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata Z W G wniósł w dniu 17 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia (...) nr (...) w sprawie zameldowania Z G na pobyt stały w budynku przy ul. (...) w S S. W dniu 16 kwietnia 2008 r. do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W związku z powyższym wnioskiem Sąd zarządzeniem z dnia (...) przesłał skarżącemu urzędowy formularz prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia. W dniu (...) skarżący złożył w sprawie pisemne oświadczenie, sporządzone przez osobę trzecią, podpisane przez Z W G, że nie jest w stanie wypełnić formularza PPF osobiście, ponieważ nasiliła się jego choroba P i nastąpiło pogorszenie widzenia, natomiast osoba, która do tej pory pomagała skarżącemu sporządzać pisma sądowe wyjechała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd mając na względzie sytuację zdrowotną skarżącego i brak możliwości samodzielnego działania przez skarżącego rozpoznał, w oparciu o akta sprawy, wniosek Z G o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy). Jak wynika z akt sprawy, skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest inwalidą z orzeczoną I grupą inwalidztwa, choruję na chorobę P, zaćmę i jest po przebytych zawałach serca. Z przedłożonej w sprawie kserokopii legitymacji Z W G wynika, że jest członkiem zwyczajnym Polskiego Związku Niewidomych, Oddziału . Nadto, skarżący złożył do akt kopię legitymacji emeryta - rencisty policyjnego, wydaną w dniu (...)., z której wynika, że jest on emerytem zwolnionym ze służby, zaliczonym do I grupy inwalidzkiej, niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Sąd zważył przede wszystkim fakt, że Z W G jest osobą mocno schorowaną, nie jest w stanie funkcjonować samodzielnie i wymaga opieki osób trzecich. Ponadto z uwagi na stan zdrowia skarżący z pewnością wymaga stałej opieki medycznej, co wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów zakupu leków i kosztów leczenia, które przy chorobach przewlekłych i nieuleczalnych stanowią stałe i znaczne obciążenie finansowe budżetu domowego. Dodatkowo do bieżących wydatków strony należy zaliczyć należy koszty zakupu podstawowych artykułów żywnościowych i przemysłowych takich jak środki czystości ubrania, koszty utrzymania mieszkania (czynsz), opłaty za media - co przy posiadanym statusie emeryta stanowi znaczne obciążenie finansowe. Dlatego też Sąd, mając na względzie sytuację skarżącego, uznał za zasadne przyznać stronie adwokata z urzędu i orzekł jak na wstępie.