II SA/Sz 141/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie sądowej w dniu [...] r. R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania niniejszej sprawy. Uzasadniając wniosek o wyłączenie sędziego R. S., wskazał na postępowanie sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1108/07, polegające na "popieraniu oszukańczych zachowań procesowych" pełnomocnika skarżącego. W dniu [...] r. r. sędzia WSA Arkadiusz Windak złożył do akt sprawy oświadczenie, że ze skarżącym R. S. nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu prezentowany jest pogląd, że przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 173 -174). W ocenie składu orzekającego, w świetle przytoczonych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego WSA Arkadiusza Windaka oraz całości akt postępowania sądowego w sprawie, wątpliwości co do jego bezstronności nie występują. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka jest oczywiście nieuzasadniony. Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Sygn. akt II SA/Sz 141/12 U Z A S A D N I E N I E R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie sądowej w dniu 6 listopada 2014 r. R. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania niniejszej sprawy. Uzasadniając wniosek o wyłączenie sędziego R. S. wskazał na postępowanie sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10, polegające na "kierowaniu się przez panią Sędzię Katarzynę Grzegorczyk-Meder w czasie nieotwartego formalnie posiedzenia Sądu w dniu 2.02.2011 r. omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". W dniu 17 listopada 2014 r. r. sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder złożyła do akt sprawy oświadczenie, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani okoliczności tego rodzaju, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jej bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu prezentowany jest pogląd, że przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 173 -174). W ocenie składu orzekającego, w świetle przytoczonych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz całości akt postępowania sądowego w sprawie, wątpliwości co do jego bezstronności nie występują. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder jest oczywiście nieuzasadniony. Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.