II SA/Sz 1418/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale II w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] r. W.H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko W.H. Uwzględniając argumentację skarżącej zawartą w odwołaniu z dnia [...] r., Kolegium uznało, że w decyzji organu I instancji nie wyjaśniono w jaki sposób organ doszedł do wyliczenia ostatecznej kwoty przeciętnego miesięcznego dochodu członka rodziny, osiągniętego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, wobec czego niezbędne jest uchylenie tego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Wydając kolejną decyzję Prezydent winien zebrać dowody, w oparciu o które ustali dochód rodziny i przedstawi szczegółowe wyliczenie dochodu rodziny, ze wskazaniem które kwoty złożyły się na dochód rodziny uzyskany w [...] r., które kwoty uznał organ za dochód uzyskany, a które za utracony. Na rozprawie w dniu [...] r., skarżąca W.H., złożyła w oparciu o art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi. Wskazała, że chce aby organ jeszcze raz rozpatrzył jej sprawę tak jak nakazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje : Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi w niniejszej sprawie za niedopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na względzie powyższe, sąd na postawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.