II SA/Sz 142/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...]r. w przedmiocie rozpoznania skarg p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej pismem z dnia [...]r. Nr [...] poinformował, D. P., odbywającego karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w C., że po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających uznał złożone przez niego skargi z dnia [...] r. za bezzasadne. Dodatkowo wyjaśnił, że powyższe skargi dotyczące decyzji komisji penitencjarnej zostały zgodnie z właściwością przesłane do Sądu Penitencjarnego w K. Sąd Penitencjarny zwrócił komplet nadesłanych dokumentów stwierdzając, że niejednokrotnie wypowiadał się już w przedmiocie legalności osadzenia skarżącego. D. P. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "decyzję" Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r. Wobec powyższego Sąd przekazał skargę organowi celem nadania jej biegu oraz udzielenia odpowiedzi. W odpowiedzi Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K. wniósł o odrzucenie skargi. Ponadto wyjaśnił, że osadzeni mają prawo do występowania ze skargami w oparciu o art. 7 ustawy kodeks karny wykonawczy, właściwym do rozpoznania skargi jest Sąd Okręgowy Wydział Penitencjarny w S. W przedmiotowej sprawie nie było wszczęte ani nie toczyło się postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W razie wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy skarga została wniesiona w sprawie z zakresu administracji publicznej i czy należy do katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W rozpoznawanej sprawie, przedmiot zaskarżenia stanowi pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r., które w ocenie skarżącego jest decyzją administracyjną i podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wbrew przekonaniu skarżącego, pismo to nie jest decyzją administracyjną. Zgodnie z poglądami przyjętymi w orzecznictwie sądowym ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 3.04.2000 r. I CKN 582/98) przez decyzję administracyjną rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego (lub finansowego) o charakterze władczym i zewnętrznym rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej, w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Stosownie natomiast do art. 107 K.p.a. decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie co do możliwości odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. O uznaniu danego aktu za decyzję przesądza jego treść, a nie jego forma. Przesądzające znaczenie ma to, czy jest to akt rozstrzygający co do istoty w indywidualnej sprawie należącej do właściwości organów administracji państwowej. Pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. będące przedmiotem skargi D. P. nie spełnia wymienionych wyżej kryteriów i nie dotyczy sprawy administracyjnej, bowiem jest to pismo informacyjne. W świetle wyżej wskazanego art. 3 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga do sądu administracyjnego na pisma w sprawie nie będącej sprawą administracyjną nie przysługuje, a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.