II SA/Sz 142/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. G. wniesionej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2018 r. wydanego w sprawie z Jego skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy Szczecinie z dnia 8 maja 1997 r. sygn. akt SA/Sz 516/96 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy Szczecinie z dnia 8 maja 1997 r. sygn. akt SA/Sz 516/96. Kolejnym postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. starszy referendarz sądowy zwolnił skarżącego z kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego. W dniu 24 lipca 2018 r. pr. M. T., ustanowiona pełnomocnikiem skarżącego z urzędu, przedłożyła Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 20 lutego 2018 r. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 25 lipca 2018 r. doręczono skarżącemu odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez pełnomocnika oraz pouczono, że od daty doręczenia opinii rozpoczyna się 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 20 lutego 2018 r. oraz, że skargę kasacyjna wnosi się do NSA za pośrednictwem tutejszego Sądu, a skarga kasacyjna, pod rygorem jej odrzucenia, winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru. Korespondencja zawierająca odpis opinii wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej została doręczona skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2018 r. W dniu 5 marca 2019 r. skarżący złożył w Sądzie pismo opatrzone datą 30 sierpnia 2018 r. skierowane do "Sądu Najwyższego ds. orzeczeń w Warszawie", a zatytułowane "Skarga Najwyższa". W piśmie w tym powołał się na zarządzenie tut. Sądu z dnia 25 lipca 2018 r. oraz opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przedstawiając szeroko swoje stanowisko co do legalności decyzji podanej kontroli sądu wyrokiem z dnia 8 maja 1997 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że pismo skarżącego z dnia 5 marca 2019 r. (data wniesienia) sąd potraktował jako skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 20 lutego 2018 r. odrzucającego skargę M. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy Szczecinie z dnia 8 maja 1997 r. sygn. akt SA/Sz 516/96. Stosownie do treści art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skarga kasacyjna, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu powyższego nie stosuje się w przypadku, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 3 P.p.s.a.). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w art. 175 P.p.s.a., z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów, jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Przepis art. 178 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sądowych sprawy, skarżący samodzielnie sporządził i podpisał skargę kasacyjną, tym samym obarczona jest ona brakiem, który czyni ją niedopuszczalną. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że skarga kasacyjna została złożona po terminie. W przedmiotowej sprawie z uwagi na wyznaczenie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu i złożenie przez niego sporządzonej z zachowaniem zasad należytej staranności opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zastosowanie znajduje art. 177 § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii. Skoro zatem odpis opinii wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2018 r., to nie budzi wątpliwości, że złożenie skargi kasacyjnej w dniu 5 marca 2019 r. nastąpiło z uchybieniem przypisanego terminu. W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.