II SA/Sz 1420/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w domu dziecka oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] , wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S. przez Kierownika Sekcji Instytucjonalnej Pieczy Zastępczej i Sprawozdawczości w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w S., ustalono B. S. i R. S. opłatę za pobyt dziecka - P. S., przebywającej w Domu Dziecka w P. , na kwotę [...] zł za okres od dnia [...]r. oraz na kwotę [...] zł miesięcznie za okres od dnia [...] r. do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności lub faktycznego opuszczenia przez dziecko pieczy zastępczej. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego [...] w S. z dnia [...] r., sygn. akt [...] W. S. została umieszczona w Domu Dziecka w P. w dniu [...] r. Zgodnie z zarządzeniem Starosty P. nr [...] z dnia [...] r. średnie miesięczne wydatki na utrzymanie dziecka przebywającego w placówce opiekuńczo-wychowawczej, tj. w Domu Dziecka w P. wynoszą [...] zł. W dniu [...] r. wysłano do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie ustalenia/stwierdzenia podstaw do odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. W dniu [...] R. S. złożył wniosek o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w placówce oraz udokumentował swoją sytuację materialno-bytową, natomiast B. S. takiego wniosku nie złożyła, ani nie udokumentowała swojej sytuacji materialno-bytowej. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ I instancji przytoczył zapisy uchwały Rady Miasta Szczecin Nr XIV/338/l 1 z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Przytoczył także § 3 ust. 2 pkt 2 w P. uchwały dotyczący odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej od osób zobowiązanych do ponoszenia opłat. Ustalił, że dochód R. S. w [...] r. wynosił [...] zł i przekroczył kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej, które zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej wynosi [...] zł miesięcznie. Nadto organ nie znalazł szczególnej okoliczności warunkującej zastosowanie 250% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej. W przypadku natomiast B. S. organowi nie udało się ustalić faktycznej sytuacji materialno-bytowej, wobec czego organ nie mógł stwierdzić czy spełnia ona warunki do odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Organ I instancji wskazał, że w dniu [...] r. decyzją nr [...] odmówiono stronom odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka P. S. w pieczy zastępczej. Decyzja stała się ostateczna. W związku z powyższym organ ustalił opłatę za pobyt dziecka w Domu Dziecka w P. jak w sentencji. Od powyższej decyzji odwołał się R. S. W odwołaniu wniósł o zmianę decyzji poprzez odstąpienie od pobierania od niego opłaty za pobyt [...] i w Domu Dziecka w P. oraz wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania odwołania. Podniósł, że umieszczenie jego córki w domu dziecka nie było związane z żadnym jego zaniechaniem. [...] była dotychczas wychowywana wyłącznie przez matkę B.S. i wyłącznie zaniedbania ze strony matki stanowiły przyczynę umieszczenia córki w domu dziecka. Okoliczności te zostały opisane w postanowieniu Sądu Rejonowego [...] w S. w sprawie o sygn.[...] . Odwołujący dodał, że obecnie stara się o przejęcie opieki nad córką, gdyż jak się okazało w toku postępowania sądowego, matka dziecka nie jest w stanie zapewnić jego córce godziwych warunków bytowych oraz należytego wychowania. Wskazał, że w tym celu wystąpił do Gminy Miasto S. o przyznanie mu lokalu komunalnego do remontu w celu stworzenia córce godziwych warunków. Nadmienił, że dużym nakładem pracy własnej oraz środków pieniężnych doprowadził lokal do stanu umożliwiającego zamieszkanie, wymienił wszystkie instalacje oraz umeblował mieszkanie stosownie do potrzeb dziecka w wieku szkolnym. Wskazał, że w związku z wynajęciem mieszkania ponosi koszty związane z czynszem oraz mediami, wynosi to około [...] zł miesięcznie, do tego dochodzą koszty koniecznego utrzymania, zakup żywności, ubrań, środków chemicznych oraz zakup biletu sieciowego na dojazdy do pracy. Oprócz ww. kosztów odwołujący się obciążony jest także kosztami alimentów w wysokości około [...] zł, które są ściągane przez komornika. W związku z powyższym, odwołujący się stwierdził, że nie ma wolnych środków pieniężnych aby mógł zaspokoić opłatę z tytułu pobytu jego dziecka w domu dziecka. Niezrozumiałe jest dla niego obciążanie go kosztami utrzymania dziecka w wysokości dwukrotnie przekraczającej jego dochody. Stwierdził, że gdyby chciał zapłacić ustaloną w decyzji opłatę, wówczas sam wymagałby pomocy ze strony organów opieki społecznej, gdyż mimo podjęcia pracy i otrzymywania dochodów nie miałby możliwości samodzielnego utrzymania się, ponieważ zostałby całkowicie pozbawiony środków do życia. Odwołujący się uznał, że w tej sytuacji całkowicie nielogiczne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego jest obciążanie go kosztami, które nie zostały przez niego zawinione a nadto dwukrotnie przekraczają jego dochody. Jego zdaniem, wysokość opłaty powinna być dostosowana do możliwości finansowych osoby zobowiązanej do ponoszenia opłaty za pobyt dziecka w domu dziecka. Nadto zarzucił, że organ obciążając go opłatą w żaden sposób nie uwzględnił jego sytuacji życiowej, w której całkowicie sam gospodaruje, sam ponosi koszty utrzymania, nie ma wsparcia od osób trzecich. Dodał, że z uwagi na fakt, iż jeszcze stara się wspierać córkę oprócz alimentów, które płaci do rąk matki dziecka, odmawia sobie nawet koniecznego zakupu nowych okularów, które są niezbędne przy jego wadzie wzroku oraz nie wykupuje wszystkich leków koniecznych w leczeniu astmy, na którą cierpi. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 193 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, rodzice ponoszą miesięczną opłatę średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej (art. 193 ust. 1 a ustawy). Zgodnie z art. 193 ust. 2 ustawy za ponoszenie opłaty rodzice odpowiadają solidarnie. Odpowiedzialność solidarna polega zasadniczo na tym, że każdy ze współdłużników (każdy z rodziców) jest odpowiedzialny za cały wspólny dług (należność) i dopiero całkowite zaspokojenie wierzyciela (organ) zwalnia wszystkich współdłużników. Dalej, organ II instancji podniósł, że w myśl art. 194 ust. 1 ustawy opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Jak stanowi natomiast art. 194 ust. 2 ustawy, rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1. W myśl ust. 3 art. 194 starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1. Zdaniem Kolegium, należy odróżnić postępowanie o ustalenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej prowadzone na podstawie art. 193 ust. 1 ustawy od postępowania o odstąpienie czy też udzielenie ulgi w spłacie tej należności (umorzenie, rozłożenie na raty, odroczenie terminu płatności) z art. 194 tej ustawy. Ustawodawca odmiennie uregulował bowiem podstawy ustalenia opłaty za pobyt w pieczy zastępczej oraz przesłanki do odstąpienia od jej ustalenia. Przepis art. 193 ust. 1 ustawy określa dokładnie okoliczności mające wpływ na ustalenie wysokości opłaty oraz osoby za nią odpowiedzialne. Natomiast powody, dla których możliwe jest odstąpienie od ustalenia przedmiotowej opłaty precyzuje rada powiatu w uchwale podjętej na podstawie art. 194 ust. 2 ustawy, a w postępowaniu prowadzonym na jego podstawie organ ma za zadanie ustalić, czy rodzice dziecka spełniają określone w uchwale warunki. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że R. S. w dniu [...] r. zwrócił się z prośbą o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w Domu Dziecka w P.. Po przeprowadzeniu postępowania w tym przedmiocie organ I instancji wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r. doręczoną odwołującemu w dniu [...] r., w której nie stwierdził podstaw uzasadniających skorzystanie z instytucji odstąpienia od ustalenia opłaty zgodnie z art. 194 ust. 3 ustawy w związku z postanowieniami uchwały Rady Miasta Szczecin Nr XIV/338/ll z dnia 19 grudnia 2011 r. Jak wynika z akt sprawy decyzja ta nie została przez strony zaskarżona i stała się ostateczna. Nie ma zatem podstaw do dokonywania w przedmiotowym postępowaniu oceny tego, czy organ prawidłowo rozstrzygnął, czy strona spełnia warunki do odstąpienia od ustalenia opłaty, albowiem kwestia ta została już ostatecznie rozstrzygnięta w decyzji z dnia [...] r. Konsekwencją odmowy odstąpienia od ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej jest natomiast wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie, tj. ustalenia odpłatności za ten pobyt. Organ II instancji wskazał, że mając na uwadze przytoczone przepisy, stwierdzić należy, że w postępowaniu w sprawie odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rolą starosty (prezydenta miasta) jest jedynie ustalenie wysokości odpłatności za pobyt dziecka w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej i wskazanie osób zobowiązanych do ponoszenia tych opłat. W ramach tego postępowania starosta ustala solidarnie wobec rodziców dziecka umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej. W ramach tego postępowania starosta (prezydent miasta) zobowiązany jest wskazać, jakie są średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w tej placówce opiekuńczo-wychowawczej, w której przebywa dziecko, a która to wysokość wydatków podlega ogłoszeniu przez właściwy organ (art. 196 ust. 3 ustawy). Sformułowanie normy art. 193 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej powoduje, że w przypadku zaistnienia okoliczności w niej określonych, organowi nie pozostawiono możliwości wyboru rozstrzygnięcia. Organ zobowiązany jest wydać decyzję w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, a decyzja taka jest decyzją związaną. Kolegium nie dostrzegło nieprawidłowości w ustaleniu ww. opłaty przez organ I instancji. Zdaniem organu II instancji, trafnie również organ I instancji przyjął, że odpłatnością za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej należy obciążyć oboje rodziców, tj. odwołującego się i matkę dziecka - B. S. , od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej. Z przepisu art. 193 ust. 1 ustawy wynika ogólna zasada ponoszenia przez rodziców opłat na pokrycie kosztów utrzymania ich dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Z przepisu tego wywieść również należy, że wysokość tej opłaty nie jest zależna od sytuacji dochodowej, zdrowotnej czy rodzinnej tych rodziców. Podnoszone więc przez stronę w odwołaniu okoliczności dotyczące sytuacji materialnej strony, jak też brak zawinienia po stronie odwołującego się w umieszczeniu jego córki w placówce nie mają wpływu, zdaniem Kolegium, na wydanie decyzji ustalającej opłatę za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Istotna zmiana okoliczności faktycznych w sytuacji majątkowej, rodzinnej i zdrowotnej odwołującego od dnia ostateczności decyzji z dnia [...] r., może być podnoszona w odrębnym postępowaniu, ale nie w sprawie o ustalenie odpłatności. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że ostateczna decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej daje osobom obowiązanym do jej ponoszenia możliwość zainicjowania postępowania w przedmiocie umorzenia opłaty, rozłożenia jej na raty, czy też odroczenia terminu jej płatności, stosownie do treści art. 194 ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Opisywane przez R. S. w odwołaniu okoliczności mogą zatem podlegać ocenie w odrębnym postępowaniu w przedmiocie zastosowania ww. ulg w spłacie opłaty. Pismem z dnia [...] r. R. S. złożył skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. zarzucając jej naruszenie: - art. 7 i art. 77 § 1 w związku z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez brak zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Skarżący wskazał, że przy ustalaniu opłaty organ w ogóle nie rozpatrzył jego sytuacji majątkowej. Skarżący nie ma środków żeby zapłacić za pobyt córki w domu dziecka, bowiem wysokość ww. opłaty dwukrotnie przekracza miesięczny dochód skarżącego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonując takiej kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nie można zarzucić naruszenia prawa. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowił przepis art. 193 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2016 r. poz. 575 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą o wspieraniu rodziny", zgodnie z którym za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej (...). Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu za ponoszenie tej opłaty rodzice odpowiadają solidarnie. Przepis ten stosuje się również do rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej lub których władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona (ust. 6). Opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej (art. 193 ust. 1a) Organem właściwym do ustalenia opłaty jest starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w placówce opiekuńczo-wychowawczej (art. 194 ust. 1 ww. ustawy). Z kolei rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny (art. 194 ust. 2 ww. ustawy). Powyższe przepisy statuują zatem zasadę odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo–wychowawczej, a umorzenie w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenie terminu płatności, rozłożenie na raty lub odstąpienie od jej ustalenia zostały przekazane do właściwości starosty (w przedmiotowej sprawie Prezydenta Miasta S.), który wydając decyzję w tym przedmiocie winien kierować się przepisami uchwały Rady Miasta Szczecin nr XIV/338/11 z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Z analizy przywołanego wyżej art. 193 ustawy o wspieraniu rodziny wynika, że omawiany przepis zawiera przesłanki podmiotowe i przedmiotowe warunkujące wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Przesłanką podmiotową jest wskazanie adresatów decyzji, którymi są rodzice ponoszący opłatę solidarnie. Natomiast przesłanka przedmiotowa to wysokość ustalonej opłaty miesięcznej w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Tak sformułowana hipoteza normy prawnej 193 ust. 1 pkt 2 powoduje, że w przypadku zaistnienia okoliczności w niej określonych, organowi nie pozostawiono możliwości wyboru rozstrzygnięcia. Organ zobowiązany jest bowiem wydać decyzję w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, a decyzja taka jest decyzją związaną. Wskazać również w tym miejscu należy, że rodzic dziecka musi mieć świadomość, że dopóki jego dziecko przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej, z mocy prawa zobowiązany jest on do ponoszenia opłaty do wysokości tzw. średniego miesięcznego kosztu utrzymania określonego zgodnie z art. 196 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Z niespornego stanu faktycznego sprawy wynika, że [...] skarżącego W. S. została umieszczona w Domu Dziecka w P. w dniu [...] r. Zgodnie z zarządzeniem Starosty S. nr [...] z dnia [...] r., średnie miesięczne wydatki na utrzymanie dziecka przebywającego w placówce opiekuńczo-wychowawczej, tj. w Domu Dziecka w P. wynoszą [...] zł. Skarżący złożył w dniu [...] r. wniosek o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w Domu Dziecka w P. , jednakże Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił odstąpienia od ustalenia opłaty ze względu na niespełnienie przez wnioskodawcę warunków określonych w § 3 ust.2 pkt 1 i pkt 2 powołanej wyżej uchwały Rady Miasta S.. Tą samą decyzją organ odmówił matce dziecka B. S. odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt córki P. S. w Domu Dziecka w P. . Decyzja z dnia [...] r. stała się ostateczna. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły od R. S. , wobec braku podstaw do odstąpienia, opłatę za pobyt małoletniej córki w placówce opiekuńczo–wychowawczej. Wbrew stanowisku skarżącego, z przepisu art. 193 ust. 1 ustawy wywieść również należy, że wysokość tej opłaty nie jest zależna od sytuacji finansowej, zdrowotnej czy rodzinnej zobowiązanych do uiszczenia ww. opłaty. Okoliczności te mogą być podnoszone w odrębnym postępowaniu. Kwestia przyznania skarżącemu ulg w ponoszeniu opłaty, czyli rozłożenie należności na raty podlega rozstrzygnięciu organu tylko na wniosek osoby zobowiązanej do ponoszenia opłat na warunkach określonych w § 6 uchwały Rady Miasta Szczecin nr XIV/338/11. Z kolei wszczęcie postępowania w sprawie umorzenia opłaty może nastąpić zarówno z urzędu jak i na wniosek osób zobowiązanych. Organ dostrzegając trudną sytuację zobowiązanych może, po zakończeniu postępowania w sprawie ustalenia opłaty, z urzędu wszcząć postępowanie co do jej umorzenia, by zapobiec powstaniu takich zobowiązań finansowych, które przekraczają możliwości zarobkowe skarżącego i nie gwarantują ani w chwili ich ustalenia, ani w przyszłości ich spłaty. O ile organ takich działań nie podejmie, skarżący z własnej inicjatywy, ze względu chociażby na trudną sytuację materialną, o której wspominał w skardze, może wystąpić z wnioskiem o umorzenie. Wobec powyższego uznać należało, że w sprawie o ustalenia opłaty za pobyt dziecka w domu dziecka materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji