II SA/Sz 1421/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne W piśmie z dnia 28 października 2013 r. E. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Następnie w piśmie z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę uzasadniając, że został wydany wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne – jeśli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postępowanie sądowe umorzyć.