II SA/Sz 1423/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K.M. , reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], którą organ wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry. W skardze zawarł skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący argumentował, że decyzja ta pociąga za sobą prawdopodobieństwo wystąpienia dla niego trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślał, że zaskarżona decyzja zobowiązuje go do zapłacenia wysokiej kary pieniężnej. Obecnie wobec skarżącego toczy się kilkadziesiąt postępowań w sprawach o wymierzenie kary pieniężnej. Wskazał, że na chwilę obecną wniósł już skarg na decyzje wymierzające kary pieniężne. Na etapie postępowań prowadzonych przez urzędy celne wydawane są kolejne decyzje, łącznie kilkadziesiąt trwających postępowań. Wszczęto także wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne dotyczące łącznej należności w wysokości [...] zł. Skarżący argumentował, że do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd, wykonanie przedmiotowej decyzji negatywnie wpłynie na kondycję prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego, sama tylko utrata płynności, możliwa w związku z egzekwowaniem wykonalnych decyzji ostatecznych, w istocie skutkuje niemożnością prowadzenia tej działalności gospodarczej, co w efekcie grozi jej upadłością. Skarżący stwierdził, iż mając na uwadze coraz bardziej powszechne i jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych w analogicznych sprawach, wysoce prawdopodobne jest, że zaskarżone decyzje zostaną uchylone. Zdaniem skarżącego, w zaistniałych okolicznościach sprawy, można z całą mocą stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i znaczną szkodę. Będzie to bowiem skutkowało zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania. Argumentował, że skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może wpłynąć na uzasadnione uprawdopodobnienie utraty płynności finansowej w działalności gospodarczej i nawet ogłoszenia jej upadłości. Jak stwierdził skarżący, w obliczu nakładania kolejnych kar przez organy celne, realizacja przedmiotowej kary rażąco krzywdzi interes skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy. Dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę, ma to szczególne znaczenie w sytuacji gdy strona powołuje się na możliwość utraty płynności finansowej i źródła utrzymania, zagrożenie egzystencji podmiotu, łącznie z możliwością zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry, Sąd uznał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd zauważa, że wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy natomiast zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania decyzji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne uwzględnienie skargi by nie naprawiło. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, iż na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Twierdzenia wnioskodawcy, aby były skuteczne, powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, odzwierciedlającymi dane na temat jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tego rodzaju danych skarżący nie przedstawił. Sąd nie jest zobowiązany z urzędu ustalać, czy wynikająca z decyzji kwota jest wartością, której utrata stanowi znaczną szkodę, a także jej wyegzekwowanie prowadzić mogłoby do pogorszenia sytuacji majątkowej skarżącego i wywołać nieodwracalne skutki dla niego. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, to on musi uprawdopodobnić okoliczności mieszczące się w granicach danych przesłanek (por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2247/14, opubl. w Lex nr 1492887). Tak więc, zdaniem Sądu, samo odwołanie się we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do utraty płynności finansowej, niemożliwości prowadzenia działalności gospodarczej, możliwości upadłości podmiotu, utraty jedynego źródła utrzymania siebie i rodziny nie może być w realiach niniejszej sprawy zostać uznane za wystarczające do uwzględnienia tego wniosku. Potencjalnie istotna z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogłaby być natomiast wskazana przez skarżącego okoliczność, że wszczęto wobec niego postępowanie egzekucyjne, dotyczące łącznej należności w wysokości [...] zł. Toczy się także szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry oraz wniesiono około skarg na decyzje we wskazanym przedmiocie. Jednakże okoliczności te nie zostały należycie uprawdopodobnione, chociażby poprzez przedstawienie zestawienia tychże prowadzonych postępowań i wykazania łącznej wysokości potencjalnych kar, które mogłyby zostać nałożone na skarżącego. Skarżący - co już zostało zaznaczone - nie zobrazował przy tym swojej kondycji finansowej, przez co i tak nie byłaby możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet w kontekście wysokości potencjalnie grożących mu innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 84/16, opubl. w LEX nr 2037299). Wobec argumentów skarżącego, wskazujących na wysoce prawdopodobne uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd zauważa, że nie mogą być one uznane za przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. Odwołanie się do legalności decyzji na wstępnym etapie sprawy sądowoadministracyjnej jest niecelowe, przedwczesne. Zasadność zarzutów skargi może zostać poddana ocenie wyłącznie przy merytorycznym rozpoznaniu samej skargi. Reasumując, Sąd poddając analizie wniosek skarżącego oraz całokształt akt sprawy, nie znalazł podstaw do uwzględnienia żądania skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.