II SA/Sz 1429/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary za samowolne zajęcie pasa drogowego o d d a l a skargę Działając z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] Zastępca Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego w [...] decyzją z dnia [...]. na podstawie art. 19 ust.5, art. 21 ust.1 i 1a, art. 39 ust. 3, art. 40 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych /Dz.U. z 2004r. Nr 204, poz. 2086/ oraz § 5 ust. 1, pkt. 1 Uchwały Nr [,...] Rady Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego (Dz.Urz.Woj. [...] z [...]r.. Nr 85 poz. 1592) nałożył na [...] Spółkę z o.o. z siedzibą w [...] karę pieniężną w kwocie [...] za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej ul. [...] w [...] bez zezwolenia w terminie od dnia [...]. do dnia [...]. pod reklamę. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że kontrola przeprowadzona przez inspektorów ZDiTM w [...] w dniu [...]r. wykazała zajęcie pasa drogowego ul [...] poprzez umieszczenie [...] masztów flagowych, na których umieszczono jednostronne reklamy (flagi) o wymiarach [...] każda, reklamujących działalność sklepu [...]. Pismem z dnia [...]r. zarządca drogi, wezwał [...] do złożenia wyjaśnień wraz z posiadaną dokumentacją w sprawie zajęcia pasa drogowego pod reklamę oraz pouczył o treści art. 40 ust.1 i 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu [...]. stawił się A. Z. reprezentujący Spółkę [...], który oświadczył, że przedmiotowa reklama stanowi własność tejże Spółki i potwierdził brak posiadania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W piśmie z dnia [...]. [...] Spółka z o.o. do której należy sklep [...] wskazała Spółkę [...] jako właściciela nośników wyjaśniając, że maszty flagowe pod reklamę, wykorzystuje na podstawie umowy dzierżawy zawartej z [...] Sp. z o.o. Pismem z dnia [...]. doręczonym w dniu [...]. [...] Spółka z o.o. została zawiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zajęcia pasa drogowego przy ul. [...] w [...] pod reklamę bez zezwolenia oraz o przeprowadzeniu w dniu [...]. dowodu z oględzin w sprawie zajęcia pasa drogowego Decyzją z dnia [...]. Zezwolono [...] Spółce z o.o. na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej ul. [...] w [...] celem umieszczenia reklamy w terminie od dnia [...]r. (od daty wpłynięcia wniosku). Wobec powyższego wymierzono karę za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w okresie od dnia pierwszej kontroli tj. [...]. do dnia poprzedzającego termin złożenia wniosku o wydanie zezwolenia, czyli do dnia [...]. W odwołaniu od tej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 7, 9, 10, 35, 36 i art. 79 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] . utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji stwierdzając, że kara pieniężna ustalona przez organ I instancji została naliczona i ustalona prawidłowo. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu wyjaśniono, że każde zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi (art. 40 ust.1 ustawy o drogach publicznych). Strona skarżąca złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w dniu [...].. Strona potwierdziła fakt, że zajmuje pas drogowy ul. [...] bez zezwolenia w dniu [...]. tj. [...] dni od dnia dokonania kontroli pasa drogowego w dniu [...]. Dlatego nie ma podstaw do przerzucenia odpowiedzialności za naliczenie opłaty za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia za okres [...] dni na zarządcę drogi. Przed wydaniem decyzji strona miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] Spółka z o.o. zarzuciła naruszenie art. 7, 77, 80 i 156 § 1 pkt 2 kpa podnosząc, że zaskarżona decyzja jest nieważna ponieważ została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem strony skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji ograniczyło się "wyłącznie do jednostronnej, korzystnej dla gminy interpretacji materiału dowodowego oraz błędnej interpretacji obowiązujących przepisów oraz w ogóle nie ustosunkowało się do zarzutów" zawartych w odwołaniu . Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 40 ust.1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004r. Nr 204 poz. 2086 ze zm.) zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej. Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalonej zgodnie ust.4-6 (art. 40 ust.12 pkt 1). Użyte w w/w przepisie art. 40 ust.12 pkt 1 ustawy o drogach publicznych sformułowanie "wymierza karę pieniężną" za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oznacza, że organ ma obowiązek pobrać karę pieniężną w przypadku stwierdzenia stanu faktycznego wymienionego w tym przepisie. Zatem powód zajęcia pasa drogowego i okoliczności w jakich to nastąpiło nie ma wpływu na wymierzenie kary pieniężnej z tego tytułu. Ustalony przez organy obu instancji fakt zajęcia pasa drogowego drogi krajowej ul. [...] w [...] poprzez umieszczenie masztów flagowych bez zezwolenia nie jest przez stronę kwestionowany, dlatego za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 7 i 77 kpa. Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 9 kpa. Z protokołu wyjaśnień D. Z. z dnia [...]. wynika, że zapoznał się z treścią pisma z dnia [...]. zawierającego informację o treści art. 40 ust.1 i 40 ust.12 ustawy o drogach publicznych. Spółka [...] prawidłowo powiadomiona o terminie przeprowadzenia oględzin w sprawie zajęcia pasa drogowego w dniu [...]. nie brała udziału w oględzinach. O kolejnej kontroli pasa drogowego przeprowadzonej w dniu [...] . strona nie została powiadomiona z naruszeniem art. 79 § 1 kpa jednak naruszenie przepisów postępowania administracyjnego nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem fakt zajęcia przez stronę skarżącą pasa drogowego był bezsporny, a protokół kontroli pasa drogowego z dnia [...]. potwierdza jedynie fakty ustalone podczas oględzin w dniu [...]. Strona pismem z dnia [...]. została zawiadomiona w trybie art. 10 § 1 kpa o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów. Z tych względów zarzut dotyczący niezapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie jest niezasadny. Uwzględniając powyższe należy uznać że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).