II SA/Sz 143/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] r. nr [...] "nakazał A.P. rozbiórkę części, realizowanego w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego i innych warunków pozwolenia na budowę, budynku o funkcji usługowej z lokalem mieszkalnym, realizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w T., gm. R., na terenie działki oznaczonej nr ew. [...], nie będącej przedmiotem dokonanego przez tut. organ częściowego odbioru wraz z zapleczem budowy i ramownicą betonową potraktowaną przez Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w wydanej przez niego decyzji z dnia [...] r. nr [...] jako "[...]". Pismem z dnia [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym [...] r.) A.P. wniósł odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że w miesiącu [...] przebywał na urlopie, a decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. otrzymał dnia [...] r. A.P. wskazał, że jego brat posiadał pełnomocnictwo nr [...] do odbioru korespondencji i w miesiącu [...] również przebywał na urlopie. W piśmie uzupełniającym z dnia [...] r. A.P. wskazał, iż w pierwszych dniach [...] r. otrzymał upomnienie nr [...], datowane na dzień [...] r., wzywające go do wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...]r. nr [...]. Odwołujący się podał, że przedmiotowa decyzja nie została mu w jakikolwiek sposób przewidziany przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego doręczona. Decyzji tej nie doręczono ani w sposób bezpośredni- zgodnie z art. 42 K.p.a., ani w sposób zastępczy do rąk dorosłego domownika- zgodnie z art. 43 K.p.a., ani poprzez fikcję prawną doręczenia opisaną w art. 44 K.p.a. A.P. wyjaśnił, że w miesiącu [...] r. wraz z rodziną musiał wyjechać w sprawach osobistych do T. Wyjeżdżając udzielił bratu pełnomocnictwa nr [...] do odbioru z urzędu pocztowego wszelkiej korespondencji urzędowej. Decyzja z dnia [...] r. nr [...] nie została doręczona bratu, jako dorosłemu domownikowi, ani doręczyciel pocztowy nie pozostawił zawiadomienia o przesyłce poleconej w sposób określony w art. 44 K.p.a. Powołując się na wyroki sądów administracyjnych A.P. wskazał jakie warunki muszą być spełnione, aby organ mógł przyjąć zaistnienie materialnoprawnego skutku doręczenia pisma stronie w trybie doręczenia zastępczego (art. 44 § 4 K.p.a.). Odwołujący się oświadczył, że nie ponosi żadnej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., gdyż dochował wymaganej staranności w związku z prowadzonym w jego sprawie postępowaniem administracyjnym, ponieważ przed wyjazdem licząc się z możliwością wydania decyzji przez organ udzielił pełnomocnictwa bratu. Za brakiem zawinionego działania w odebraniu decyzji przemawia również fakt, że w [...] r. był on w Starostwie Powiatowym w G. i w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w sprawach związanych z jego budową i nikt nie poinformował go o fakcie wydania decyzji w sprawie. A.P. wskazał, że po powrocie do miejsca zamieszkania na początku [...] r. w rozmowie z bratem upewnił się, że w okresie jego nieobecności nie było żadnych przesyłek urzędowych do jego osoby. Powyższe okoliczności utwierdziły wnioskodawcę w przekonaniu, że ma oczekiwać na wydanie decyzji administracyjnej w jego sprawie. Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 59 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku A.P., odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. zawierająca prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia, została przesłana zobowiązanemu listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Nieodebrana przesyłka wróciła do organu powiatowego opatrzona pieczęciami urzędu pocztowego oraz adnotacjami: Awizo - nie zastał [...]. Z powodu niemożności doręczenia w sposób wskazany w pkt 1, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej O. [...] ul. [...] w dniu [...] r. (zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości odebrania jej w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszczonego w skrzynce pocztowej). Awizowano powtórnie dnia [...]. Zwrot nie podjęto w terminie [...]. Doręczenie nastąpiło zatem zgodnie z art. 44 K.p.a., w trybie zastępczym. Organ nadzoru budowlanego wskazał, iż zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Upomnienie z dnia [...] r., z którego wnioskodawca dowiedział się o decyzji, zostało doręczone pełnoletniemu domownikowi w dniu [...] r., co potwierdzono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Początek 7-dniowego terminu do wnioskowania o przywrócenie terminu wyznacza dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi. W przedmiotowej sprawie jest nim dzień doręczenia upomnienia [...]r. Powyższe postanowienie A.P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 2 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie przez organ, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. biegnie od dnia [...] r. tj. otrzymania przez skarżącego upomnienia z dniu [...] r., a nie od dnia doręczenia mu kopii decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w [...] r. A.P. wyjaśnił, że nie mógł wnieść wniosku przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od otrzymania upomnienia wzywającego do wykonania decyzji z dnia [...] r., ponieważ nie mógł w tym terminie wnieść odwołania od tej decyzji, gdyż nie znał jej treści, nie miał wiedzy o jej ewentualnych uchybieniach, a tym samym nie miał możliwości wniesienia do niej jakichkolwiek zarzutów. Dodatkowo skarżący przytoczył argumentację, jak we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, dotyczącą nieprawidłowości doręczenia mu decyzji z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] r. A.P. wskazał, iż w dniu [...] r. był osobiście w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego z prośbą o wydanie wszystkich decyzji, których nie odebrał wcześniej, lecz w tym dniu nie wydano mu decyzji z dnia [...] r. Zarzucił organowi, że zrobiono to celowo. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. oraz od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. W piśmie procesowym z dnia [...] r. A.P. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie oraz załączył film na nośniku pamięci, kopię decyzji Wojewody Z. z dnia [...]r., kopię notatki urzędowej Inspektora PINB w G. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień, bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W pierwszej kolejności należy zastrzec, że przedmiotem kontroli sądu w niniejszym postępowaniu mogło być tylko zaskarżone postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zadaniem sądu była kontrola wydania tego postanowienia zgodnie z wymogami prawa procesowego, określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Sąd nie mógł więc zajmować się kwestiami prawidłowości doręczenia decyzji Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Instytucja przywrócenia terminu została uregulowana w art. 58 i następnych ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". Stosownie do art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (art. 58 § 2 K.p.a.). Jak słusznie wskazał organ, przywołany przepis art. 58 § 1 i § 2 K.p.a. ustanawia cztery przesłanki przywrócenia terminu: 1) uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi, 2) złożenie wniosku o przywrócenie terminu, 3) dochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od dnia ustania przyczyny jego uchybienia, 4) dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony był termin. Dla przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie wszystkich wskazanych przesłanek. Niespełnienie którejkolwiek z nich, nawet przy zaistnieniu pozostałych, czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Podkreślić trzeba, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku w trybie art. 58 K.p.a. ma pierwszeństwo w stosunku do pozostałych przesłanek, a jej niespełnienie czyni zbędnym badanie zaistnienia pozostałych warunków do przywrócenia terminu. Przepis art. 58 § 2 i § 3 K.p.a. przewiduje dla czynności złożenia wniosku o przywrócenia terminu ustawowy siedmiodniowy termin, który jest nieprzywracalny. Ustalenie przez organ w pierwszej kolejności, że powyższy termin nie został zachowany, uniemożliwia uwzględnienie wniosku i zawsze skutkuje odmową przywrócenia terminu. Datą od której należy liczyć bieg tego terminu, jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu czyli ustanie przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej w terminie. W rozpoznawanej sprawie Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, iż A.P. nie dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż o decyzji z dnia [...] r. dowiedział się w dniu [...]r. wraz z doręczeniem mu upomnienia organu z dnia [...] r. do wykonania obowiązku wynikającego z tej decyzji. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący złożył dnia [...] r. W ocenie sądu, ustalenia faktyczne oraz ich ocena prawna dokonana została przez organ prawidłowo. Z akt administracyjnych wynika, że upomnienie z dnia [...] r. w swej treści cytuje całą sentencję decyzji [...] r. nr [...], tj. wzywa A.P. do rozbiórki części realizowanego w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego i innych warunków pozwolenia na budowę budynku o funkcji usługowej z lokalem mieszkalnym, realizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w T., gm. R., na terenie działki oznaczonej nr ew. [...], nie będącej przedmiotem dokonanego przez tut. organ częściowego odbioru wraz z zapleczem budowy i ramownicą betonową potraktowaną przez Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w wydanej przez niego decyzji z dnia [...] r. nr [...] jako "[...]". Nie sposób więc przyjąć, że z dniem doręczenia skarżącemu tego upomnienia, tj. [...]r., nie mógł on wnieść odwołania od przedmiotowej decyzji lub bezzwłocznie udać się do organu celem wglądu do akt sprawy, jeśli nie zgadzał się z opisanym orzeczeniem o rozbiórce obiektu. Ustanie przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a., ma miejsce z dniem uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Nie następuje to zatem wówczas, gdy strona uzyskała dodatkową, obszerniejszą wiedzę o tym zdarzeniu. W niniejszej sprawie zasadnie organ uznał, iż tym zdarzeniem było powzięcie wiadomości przez A.P. o decyzji z dnia [...] r. z upomnienia z dnia [...]r., doręczonego mu dnia [...]r. Siedmiodniowy termin do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upłynął więc z dniem [...] r. Prawidłowo więc w świetle powyższego, organ odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na złożenie go po terminie, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a. Dodać należy, że zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, stąd też nie było możliwe przeprowadzenie dowodu z nagrania programu telewizyjnego wyemitowanego [...] r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. orzekł jak w sentencji.