II SA/Sz 1431/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.P., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej skargi. Wniosek swój skarżący uzasadnił powołaniem się na art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz poglądem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2015 r., wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy podlega wykonaniu i możliwe jest jej wstrzymanie. Ponadto skarżący dodał, że funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy umożliwia przejście do następnego etapu inwestycyjnego, zgodnie z postanowieniami prawa budowalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na gruncie powołanej instytucji udzielenia ochrony tymczasowej funkcjonuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodny pogląd, że jej przedmiotem mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy akt wymaga wykonania. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podziela argumentacji skarżącego i stanowiska z powołanego przez niego orzeczenia, na poparcie twierdzenia o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W judykaturze przedmiotu ugruntowane jest już stanowisko, że przymiotu wykonalności nie można przypisać decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja ta stwierdza tylko istnienie pewnego stanu prawnego i faktycznego. Nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych. Decyzja o warunkach zabudowy nie upoważnia do rozpoczęcia inwestycji, a sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia NSA: z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09 opubl. w Lex nr 552936; postanowienie z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 1074/13, opubl. w Lex nr 1395000) Z tego względu, Sąd działając na postawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.