II SA/Sz 1434/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. J.K., reprezentowany przez adwokata J.M., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W sytuacji stwierdzenia braku pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania skarżącego Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia [...] wezwał profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało osobiście doręczone pełnomocnikowi w dniu 18 grudnia 2013 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru: k. 14), jednakże do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącego zobowiązania nie wykonał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." skarga powinna czynić m. in. zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym określonym w art. 46 ww. ustawy. Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem go nie złożył, a pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1). W myśl art. 36 pkt 1 ustawy P.p.s.a. pełnomocnictwo może być ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo stanowi skargę, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. W okolicznościach przedmiotowej sprawy Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa. Odpis powyższego wezwania został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 grudnia 2013 r. zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upływał dnia 27 grudnia 2013 r., bowiem koniec terminu przypadał na dzień 25 grudnia – pierwszy dzień Bożego Narodzenia, czyli dzień ustawowo wolny od pracy stosownie do art. 1 pkt 1 lit. l ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1951 r., Nr 4, poz. 28 ze zm.), a kolejnym dniem był 26 grudnia, czyli również dzień ustawowo wolny od pracy (art. 1 pkt 1 lit. m ustawy o dniach wolnych), za ostatni zaś dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 ustawy P.p.s.a.). Jednakże w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi w zakreślonym terminie i tym samym uniemożliwił nadanie skardze biegu. Niezależnie od powyższego sąd zwrócił uwagę, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo uprawniające adwokata J.M. do prowadzenia sprawy w imieniu J.K. przed organami administracji publicznej, niemniej wobec jednoznacznej treści pełnomocnictwa brak było podstaw do uznania go za dokument uprawniający pełnomocnika do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi stosownie do treści art. 36 pkt 1 ustawy P.p.s.a. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.