II SA/Sz 1439/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie w sprawie ze skargi Spółki A. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zarządza: pozostawić wniosek skarżącej bez rozpoznania Spółka A., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. M., pismem z dnia 29 października 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 10 grudnia 2013 r. (doręczonym stronie w dniu 20 grudnia 2013 r.) skarżąca Spółka A. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie[...] zł. W dniu 23 grudnia 2013 r. Spółka A. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2014 r. Spółka A. została zobowiązana do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez wypełnienie i odesłanie załączonego formularza PPPr, co należało uczynić w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia wniosku wraz z dołączonym formularzem PPPr, doręczona została pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 stycznia 2014 r. Odpowiadając na powyższe zobowiązanie, pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 3 lutego 2014 r. oświadczył, że pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej Spółki A. wygasło i zwrócił się o kierowanie korespondencji Sądu bezpośrednio na adres skarżącej. Wobec dodatkowych wyjaśnień udzielonych przez pełnomocnika adwokata M. M. w piśmie z dnia 24 lutego 2014 r., stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd przesłał skarżącej Spółce A. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr) i zobowiązał skarżącą do jego wypełnienia - w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem pozostawienia wniosku z dnia 23 grudnia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Spółka A. nie uzupełniła złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako "P.p.s.a.") wiosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (§ 2). Postępowanie sądowe, a więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie (por. postanowienie NSA z dnia 1 września 2011r. , sygn. akt I OZ 624/11, opubl. w Lex nr 1068633). Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zgodnie z wymogami art. 252 § 2 P.p.s.a., stanowi brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia wniosku wraz z dołączonym formularzem PPPr, doręczona została skarżącej Spółce A. w dniu 6 marca 2014 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął w dniu 13 marca 2014 r., jednakże skarżąca w zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas nie nadesłała wypełnionego formularza PPPr. Skutki prawne niezłożenia, nieuzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu reguluje art. 257 P.p.s.a., który wskazuje, że w takim przypadku przedmiotowy wniosek pozostawia się bez rozpoznania. W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy.