II SA/Sz 1439/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] , po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wójt Gminy działając na podstawie art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn.zm.) oraz art. 9zb ust. 1 i art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2016 r., poz. 250 z późn.zm.) nałożył na przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, działającego pod nazwą P., karę pieniężną w wysokości [...] zł za nieprzekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości w ilości 2.0 Mg. zmieszanych odpadów komunalnych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, właściwej dla regionu ich wytworzenia. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że podstawę wszczęcia niniejszego postępowania stanowiła analiza danych zawartych w półrocznym sprawozdaniu podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych w [...] r. W prowadzonym postępowaniu przedsiębiorstwo powołało się na przepis art. 25 ust. 1 – 8 ustawy o odpadach, zgodnie z którym odpady komunalne zostały zmagazynowane na terenie bazy magazynowo - transportowej zlokalizowanej w P. pełniącej funkcję stacji przeładunkowej ze względów technologicznych i logistycznych a po zebraniu odpowiedniej ilości transportowej przekazane zostały do regionalnej stacji przetwarzania odpadów, właściwej dla regionu ich wytworzenia. Powyższe strona udokumentowała kopią karty przekazania odpadów o kodzie [...] r. potwierdzającą dostarczenie partii odpadów zmieszanych o masie [...] Mg do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów w W. Pomimo, że stacje przeładunkowe nie zostały przez ustawodawcę odrębnie zdefiniowane, to ich działalność mieści się w definicji "zbierania" zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach, zgodnie z którą zbieranie odpadów to gromadzenie ich przed transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany ich klasyfikacji oraz tymczasowe magazynowanie odpadów. Odpady są magazynowane tymczasowo na terenie stacji przeładunkowych celem ich przeładowania z jednego środka transportu na drugi w celu optymalizacji kosztów. Zmieszane odpady komunalne, które przedsiębiorca odebrał od właścicieli nieruchomości z terenu gminy Rąbino w I półroczu były magazynowane przez okres 9 miesięcy, zamiast zostać przeładowane w stosunkowo krótkim odstępie czasu. Ponadto w karcie przekazania odpadów podano, że masa odpadów o kodzie [...] przekazanych do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów jest dla całego regionu szczecineckiego, a winno być jedynie dla Gminy R. W ocenie organu działanie przedsiębiorcy polegające na magazynowaniu odpadów o kodzie [...] na terenie bazy magazynowo – transportowej w P. ze względów technologicznych, organizacyjnych i logistycznych jest niezgodne z przepisami prawa, a złożone przez stronę wyjaśnienia nie usprawiedliwiły powyższej praktyki oraz nie przekonały organu o słuszności interpretacji przepisów ustawy o czystości i porządku w gminach i ustawy o odpadach. Przedsiębiorca nie wskazał bowiem dokładnie jakie to względy technologiczne, organizacyjne i logistyczne wpłynęły na to, że odpady te nie zostały przekazane bezpośrednio do regionalnej instalacji. Tymczasem art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wyraźnie nakazuje podmiotowi odbierającemu odpady od właścicieli nieruchomości przekazywanie zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Jednocześnie art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach zakazuje zbierania zmieszanych odpadów komunalnych poza miejscem ich wytwarzania. Zakład Unieszkodliwiania Odpadów w M. do którego trafiły zmieszane odpady komunalne z terenu gminy R. w ilości [...] Mg nie posiada statusu regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów. W odwołaniu od opisanej decyzji P. komandytowa wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania zarzuciło jej naruszenie : 1/ prawa materialnego: - art. 9 x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy Spółka na mocy art. 25 ust. 1 – 4 ustawy o odpadach jest uprawniona do czasowego magazynowania odpadów, zaś po tym okresie odpady są przekazywane do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, - art. 9 e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy nie doszło do naruszenia obowiązku przedsiębiorcy wskazanego w tym przepisie, albowiem na podstawie art. 25 ust. 1 – 4 ustawy o odpadach, Spółka korzystając z możliwości czasowego magazynowania odpadów nie jest zobowiązana do bezpośredniego przekazywania odpadów do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, - art. 25 ust. 1 – 4 ustawy o odpadach w związku z art. 211 ust. 1 i art. 181 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska poprzez przyjęcie, że Spółka nie posiada uprawnienia do przetwarzania odpadów oraz do ich magazynowania; 2/ przepisów postępowania: - art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i zbadania sprawy, wbrew obowiązkom nałożonym na organ w powyższych przepisach. Decyzją z dnia [...] r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium podało, że zgodnie z uchwałą nr XVI/219/12 Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 29 czerwca 2012 r. w sprawie wykonania Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2012 – 2017 z uwzględnieniem perspektywy na lata 2018 – 2023 (t.j. Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2014 r. poz. 558 z późn.zm.) określającą regiony gospodarki odpadami komunalnymi w województwie zachodniopomorskim, regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych w poszczególnych regionach gospodarowania odpadami oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku, gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn, gmina Rąbino zakwalifikowana została do regionu szczecineckiego. Status regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych dla tego regionu ma S. oraz M. P. działając na podstawie wpisu do "Rejestru działalności regulowanej w zakresie odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości gminy R." jest uprawnione do odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z tego terenu i przekazywania ich do instalacji mającej status regionalnej dla tego regionu. Ponadto na podstawie uchwały nr XVI/219/12 Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 29 czerwca 2012 r. ma uprawnienia do zarządzania składowiskiem odpadów innych niż niebezpieczne oraz kompostownią odpadów zielonych selektywnie zebranych określonych jako "planowane regionalne instalacje" oraz instalację mechanicznego przetwarzania odpadów komunalnych w M. określaną jako "instalacja zastępcza" dla regionu s. Na podstawie przedłożonych przez stronę dokumentów ustalono, że Przedsiębiorstwo naruszyło przepis art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach polegający na przekazaniu zebranych z terenu gminy R. w I półroczu 2015 r. zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie [...] w ilości [...] Mg do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów w M. do zagospodarowania w procesie R13 (magazynowanie odpadów) i nieprzekazaniu ich bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów. Przy czym Kolegium zaznaczyło, że informacje dotyczące sposobu zagospodarowania przedmiotowych odpadów komunalnych przez stronę są rozbieżne z ustaleniami dokonanymi przez WIOŚ, który ustalił, że zostały one zmagazynowane w Zakładzie Unieszkodliwiania Odpadów w M., natomiast według Przedsiębiorcy na terenie bazy magazynowo – transportowej w P., skąd przekazane zostały do Międzygminnego Przedsiębiorstwa Gospodarki Odpadami w W. Z "Karty przekazania odpadów" z dnia [...] r. wynika, że przedmiotowe odpady komunalne zostały przez skarżące przedsiębiorstwo przekazane do regionalnej instalacji co najmniej 3 miesiące po okresie, w którym zostały odebrane od właścicieli nieruchomości, przy czym dotyczyła ona odpadów odebranych nie tylko od właścicieli nieruchomości z terenu gminy R. lecz z regionu s., a zatem nie spełniała wymagań rozporządzenia MŚ z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzoru dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów. W ocenie organu odwoławczego faktem bezspornym jest, że przedsiębiorstwo nie przekazało zebranych od właścicieli nieruchomości odpadów o kodzie [...] w ilości [...] Mg w I półroczu bezpośrednio do regionalnej instalacji. Powyższego nie zmienia okoliczność, że podmiot ten prowadzi również składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne oraz zarządza instalacją mechanicznego przetwarzania odpadów komunalnych w M., ponieważ powyższe składowisko odpadów nie jest regionalną instalacją, a ponadto instalacja ta jest jedynie regionalną instalacją zastępczą dla regionu s. Skarżący jako podmiot odbierający odpady nie mógł przekazywać ich do instalacji zastępczej, ponieważ w tym okresie funkcjonowały właściwe miejscowo regionalne instalacje mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, jak też nie wykazywano przypadków ich awarii uniemożliwiających odbieranie zmieszanych odpadów komunalnych. Podmiot odbierający odpady nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnej oceny sytuacji i podejmowania decyzji o czasowym ich magazynowaniu w wybranej przez siebie instalacji, ponieważ art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach zakazuje zbierania poza miejscem wytwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na tę decyzję P. powielając zarzuty z odwołania wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji a także o zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżące Przedsiębiorstwo wywiodło, że jakkolwiek ustawodawca przewidział obowiązek bezpośredniego przekazywania odpadów do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów, to w zakresie gospodarki odpadami stworzone zostały różnego rodzaju procesy przejściowe, w tym możliwość czasowego magazynowania w przypadku posiadania odpowiednich zezwoleń. Zdaniem strony, przepisy ustawy o odpadach można rozpatrywać w kategoriach lex specialis w stosunku do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co powinno prowadzić do wniosku, że karę za nieprzekazanie odpadów do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów można wymierzyć dopiero po bezskutecznym upływie terminu ustawowego określonego dla prawa ich magazynowania. Przedsiębiorstwo nie przekazało bezpośrednio odpadów do właściwej regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów, z uwagi na wynikającą z art. 25 ust. 1 - 4 ustawy o odpadach możliwość czasowego magazynowania odpadów. Brak jest zatem podstaw do nałożenia kary - kara bowiem, zgodnie z powołanym wyżej przepisem, może zostać nałożona jedynie w sytuacji, gdy przedsiębiorca nie posiadał możliwości magazynowania odpadów oraz w ogóle nie dokonał czynności przekazania odpadów do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Zdaniem strony czasowe magazynowanie odpadów nie jest niezgodne ani z ustawą o utrzymaniu porządku i czystości w gminach ani z ustawą o odpadach. W ramach pozwolenia zintegrowanego posiada ona uprawnienie do wytwarzania, przetwarzania i zbierania odpadów, co w myśl art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach stanowi wystarczającą przesłankę do magazynowania odpadów. Odpady były magazynowane na terenie bazy magazynowo - transportowej w P. ze względów technologicznych i logistycznych, a po zebraniu odpowiedniej ilości zostały przekazane do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów, właściwej dla regionu ich wytworzenia. Dalej skarżąca wywiodła, że nie uchybiła wynikającemu z art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy obowiązkowi bezpośredniego przekazania odpadów, uznając, że wyrażenie "bezpośrednio" oznacza, że przekazanie ma odbyć się bez udziału innych osób, co uczyniła, bowiem żaden inny podmiot nie uczestniczył w przekazywaniu odpadów do regionalnej instalacji odpadów komunalnych w W. Nadto podkreśliła, że norma wyrażona w art. 9 e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazuje faktycznie na określony obowiązek przedsiębiorcy – przekazania odpadów bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, natomiast ustawa nie wprowadza sankcji za uchybienie temu obowiązkowi. Przepisem, na podstawie którego możliwe jest nałożenie kary pieniężnej na przedsiębiorcę, jest art. 9 x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w którym brak przesłanki "bezpośredniości". Organ prowadząc postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej powinien jedynie zbadać czy przedsiębiorca przekazał odpady do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych. Jeżeli tak - brak jest podstaw do nałożenia kary. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie faktem bezspornym jest, że skarżące przedsiębiorstwo nie przekazało odebranych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy R. w I półroczu [...] r. zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie [...] w ilości [...] Mg bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, właściwej dla regionu ich wytworzenia. Niekwestionowane jest również, że sporne odpady były magazynowane na terenie bazy magazynowo – transportowej w P. skąd zostały przekazane do regionalnej stacji przetwarzania odpadów właściwej dla regionu ich wytworzenia. Powyższe skutkowało nałożeniem na skarżące Przedsiębiorstwo kary pieniężnej w wysokości [...] zł, gdyż zdaniem organów strona nie była uprawniona do tymczasowego magazynowania zmieszanych odpadów komunalnych. Nie zgadzając się z powyższym skarżące Przedsiębiorstwo stanęło na stanowisku, że przepisy ustawy o odpadach należy rozpatrywać w kategoriach lex specialis w stosunku do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co skutkuje uznaniem, że kara za nieprzekazanie odpadów do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów może zostać wymierzona dopiero po bezskutecznym upływie terminu ustawowego określonego dla prawa ich magazynowania. Przedsiębiorstwo nie przekazało bezpośrednio odpadów do właściwej regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów z uwagi na wynikającą z art. 25 ust. 1 – 4 ustawy o odpadach możliwość ich czasowego magazynowania, co jej zdaniem nie jest niezgodne ani z przepisami ustawy o odpadach ani ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach. Podkreśliło również, że w ramach pozwolenia zintegrowanego posiada uprawnienie do wytwarzania, przetwarzania i zbierania odpadów, co w myśl art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach stanowi wystarczającą przesłankę do magazynowania odpadów, które były magazynowane na terenie bazy magazynowo - transportowej ze względów technologicznych i logistycznych i po zebraniu odpowiedniej ilości przekazane zostały do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów właściwej dla regionu ich wytworzenia. Przedsiębiorstwo zakwestionowało również naruszenie obowiązku wynikającego z art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach twierdząc, że zwrot "bezpośrednio" oznacza, iż przekazanie ma się odbyć bez udziału osób trzecich, co zostało uczynione. W świetle powyższego istota sporu w badanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy P. uprawnione było do magazynowania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w błędzie jest Przedsiębiorstwo wywodząc, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają powoływane przez nią przepisy art. 25 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, które należy rozpatrywać w kategoriach lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie bowiem z art. 1a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach stosuje się w sprawach dotyczących postępowania z odpadami komunalnymi w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie. Tymczasem kwestie postępowania z odpadami komunalnymi zostały wprost uregulowane w powołanej ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. I tak zgodnie z treścią art. 9e ust. 1 pkt 2 tej ustawy podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Przedsiębiorca, odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1a – 1c odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach, do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu – podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł za pierwszy ujawniony przypadek (art. 9x ust. 1 pkt 3). Zgodnie natomiast z treścią art. 9zc ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 2 – 4, art. 9xa pkt 2, art. 9xb pkt 1, art. 9y ust. 1 pkt 2 – 4 i art. 9z ust. 1 pkt 2 i ust. 4 właściwy organ bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasowa działalność podmiotu. Z powyższych przepisów jednoznacznie zatem wynika, że obowiązkiem podmiotu odbierającego zmieszane odpady komunalne jest przekazanie ich bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, przy czym zakazuje się zbierania zmieszanych odpadów komunalnych poza miejscem wytwarzania (art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach). Możliwość przekazania zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi regionu przewidziano w przypadku wystąpienia awarii regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych lub w innych przypadkach uniemożliwiających przyjmowanie zmieszanych odpadów komunalnych, lub odpadów zielonych od podmiotów odbierających odpady komunalne. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Fakt, że skarżące Przedsiębiorstwo posiada zgodę na magazynowanie na terenie składowiska w miejscowości Mirosławiec zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie [...] nie oznacza, że może ono nie dopełniać obowiązku wynikającego z art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. przekazywania odebranych zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zaprezentowany w tym zakresie pogląd organów, że podmiot prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej w powyższym zakresie nie jest uprawniony, niezależnie od ilości odebranych odpadów, do dokonywania samodzielnej oceny sytuacji i podejmowania decyzji o czasowym magazynowaniu odebranych odpadów w wybranej przez siebie instalacji, ponieważ art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach zakazuje zbierania poza miejscem wytwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. Zmiana w art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o czystości i porządku w gminach, obowiązująca od 1 lutego 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 87) polegająca na dodaniu wyrazu "bezpośrednio" przy ustalaniu obowiązku przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych wyłącza możliwość ich magazynowania. Zatem magazynowanie przez stronę skarżącą zmieszanych odpadów komunalnych z powołaniem się na względy techniczne, czy logistyczne jest niedopuszczalne i niezgodne z obowiązującymi przepisami. Przedsiębiorca po odebraniu zmieszanych odpadów komunalnych jest obowiązany przekazać je bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, co w wymiarze czasowym zgodnie ze znaczeniem zwrotu "bezpośrednio" oznacza "zaraz po", "niezwłocznie". Z powyższego obowiązku strona się nie wywiązała. Z poczynionych ustaleń jednoznacznie wynika, że przedmiotowe odpady odebrane od właścicieli nieruchomości w pierwszym półroczu [...] r. zostały przekazane do właściwej regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych dopiero we [...] r. Prawidłowo zatem organ uznał, że zachodziły podstawy do zastosowania art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przy czym wbrew zarzutom strony skarżącej organy w sposób wyczerpujący przeprowadziły postępowanie, dokonując prawidłowych ustaleń. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Dodać należy, że sposób dokonania obliczenia wysokości kary, w ocenie Sądu, spełnia wymogi art. 9zc ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Każde uchybienie obowiązkom wynikającym z ww. ustawy jest szkodliwe o ile dotyczy bezpośrednio gospodarowania odpadami, a stopień tej szkodliwości, zakres naruszenia, w tym przypadku zarówno ilość nieprzekazanych odpadów, jak i czas, w jakim taki proceder miał miejsce jak również dotychczasowa działalność podmiotu, znalazły odzwierciedlenie w zastosowaniu kary jedynie w wysokości 500 zł. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, nie znalazł podstaw do uchylania zaskarżonej decyzji, dlatego też, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.