II SA/Sz 144/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności oraz stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie wydania prawa jazdy p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił, wydaną w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. Nr [...]. Niniejszą decyzją organ II instancji utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) oraz art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm., dalej zwanej k.p.a.) w przedmiocie uchylenia swojej decyzji z dnia [...], stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie wydania W. W. prawa jazdy kat [...], nr [...] oraz stwierdzenia nieważności ostatniego z wyliczonych aktów. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stronie niezadowolonej z decyzji wydanej w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. nie służy środek prawny wymieniony wart. 127 § 3 kpa, lecz skarga do sądu administracyjnego. Zaznaczył, że okoliczność, że w decyzji z dnia 30 marca 2007 r. zawarto błędne pouczenie, stosownie do art. 112 k.p.a. nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Wobec treści art. 86 § 1 P.p.s.a., konsekwencją skorzystania przez stronę z zasady wyrażonej wart. 112 k.p.a. jest możliwość wniesienia, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 P.p.s.a.). W związku z powyższym wyrokiem, W.W. działając przez pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu [...]r., na co wskazuje odcisk stempla pocztowego, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. Jednocześnie ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w ustnym uzasadnieniu wyroku z dnia [...] r. został pouczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie o możliwości wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego w terminie [...] dni bezpośrednio na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. Termin do wniesienia niniejszej skargi wynosić miałby 30 dni od daty wydania przedmiotowego wyroku i upływać w dniu [...]r. Skarżący zaznaczył, że w jego ocenie termin do złożenia niniejszej skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu może być późniejszy. Stosownie do treści pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] roku, stronie skarżącej przysługuje w niniejszym przypadku wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 P.p.s.a. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu liczony powinien być od daty uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...]r. tj. najwcześniej od [...] roku. W takim przypadku termin do złożenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu upływałby w dniu [...] r. Na potwierdzenie powyższej argumentacji skarżący powołał prezentowane w doktrynie pogląd B. Dauera, odwołujący się do stanowiska Sądu Najwyższego, wyrażonego w postanowieniu z dnia SN z dnia 20 marca 1997 r., ICKN 35/96, LEX nr 78 444. W myśl powołanego poglądu, "termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym". Skarżący podkreślił, iż pomimo powyższej okoliczności, z ostrożności procesowej oraz z uwagi na pouczenie strony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w ustnym uzasadnieniu wyroku z dnia [...] r., skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył w terminie 30 dni od daty ogłoszenia wyroku z dnia [...]r., tj. [...] r. Poza tym wskazał, że ze względu na błędne pouczenie strony, błędne postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a także przedłużającą się procedurę sądowoadministracyjną poprzedzającą rozpoznanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie o sygn. akt: II SA/Sz 541/08, w niniejszej sprawie zachodzi wyjątkowy przypadek uzasadniający przywrócenie terminu po upływie rocznego terminu, o którym mowa wart. 87 § 5 P.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 86. § 1, art. 87 oraz art. 88 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd w drodze postanowienia odrzuca na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Sąd wyrokiem z dnia [...] r. uchylił, wydaną w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił nieprawidłowy sposób pouczenia strony o trybie zaskarżenia poprzedzającej powyższą decyzję decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], wydanej na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. Za przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO z dnia [...] r. przyjąć należy zatem fakt błędnego pouczenia, o której to okoliczności pełnomocnik skarżącego powziął wiadomość w związku z ustnym ogłoszeniem wyroku i podaniem zasadniczych powodów rozstrzygnięcia. Potwierdzenie stanowi protokół z rozprawy przeprowadzonej w dniu [...] r. w sprawie II SA/S z 541/08, co poświadczył także pełnomocnik skarżącego w złożonej do Sądu skardze. Przyczyna uchybienia terminu ustała zatem we wskazanym dniu [...]r. Od tego też dnia bieg rozpoczął siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu i upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. Przywołać można w tym miejscu, powołane w skardze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 1997 r., ICKN 35/96, w którego uzasadnieniu Sąd ten wskazał, iż "Sąd Apelacyjny przyjął zatem trafnie, że przyczyna uchybienia terminu ustała, gdy pełnomocnik pozwanej dowiedział się, iż w ogóle nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia skargi z art. 713 § 1 kpc. Wiadomość taką powziął zaś ten pełnomocnik w dniu ogłoszenia postanowienia o odrzuceniu skargi (...). Data doręczenia stronie pozwanej odpisu tego postanowienia jest bez znaczenia, skoro doręczenia takiego nie dokonywał Sąd z urzędu". Nie znajdują przy tym uzasadnienia twierdzenia pełnomocnika skarżącego, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczynać bieg powinien od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu z dnia [...] r., II SA/Sz 541/08. Brak przymiotu prawomocności nie stanowi przeszkody do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz skargi. Następcze wniesienie skargi kasacyjnej, a nawet uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku stanowiącego podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu stanowić mogą jedynie podstawę do zawieszenia postępowania, a w drugim przypadku także umorzenia postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, niezależnie od oceny okoliczności stanowiących podstawę uchybienia terminu, na podstawie art. 88 P.p.s.a wniosek należało odrzucić, jako spóźniony.