II SA/Sz 144/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej stwierdzenie nieważności oraz stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej wydania prawa jazdy oddala skargę. Decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] na decyzję tego Kolegium z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie wydania W.W. prawa jazdy kat. [...], uchyliło własną decyzję z dnia [...] r. oraz stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie wydania W.W. prawa jazdy kat. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w toku postępowania ustalono, że decyzją z dnia [...] r. zarządzono wydanie W.W. prawa jazdy kategorii [...]. W dniu [...] r. W.W. potwierdził odbiór prawa jazdy kategorii [...]. W dniu [...] r. W.W. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...] o wydanie wtórnika prawa jazdy kategorii [...] z uwagi na to, że oryginał został zniszczony. W wyniku wymiany W.W. otrzymał prawo jazdy kategorii [...] o nr blankietu [...]. W dniu [...] r. W.W. zwrócił się ponownie do Urzędu Miejskiego w [...] o wydanie wtórnika prawa jazdy z uwagi na fakt, że poprzednie utracił. W dniu [...] r. zarządzono wydanie W.W. wtórnika prawa jazdy kategorii [...], który nie został odebrany, ponieważ uprawniony odnalazł utracony dokument. W dniu [...] r. W.W. złożył wniosek o wymianę prawa jazdy kategorii [...] na podstawie art. 150 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ zaznaczył, że w aktach brak było dokumentów potwierdzających zdobycie przez W.W. uprawnień kategorii [...]. Nie stwierdzono również wydania na rzecz W.W. decyzji o wydaniu prawa jazdy w zakresie przywołanych kategorii. W związku z powyższą okolicznością zwrócono się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] o odtworzenie wyników egzaminów na prawo jazdy złożonych przez W.W.. W wyniku przeprowadzonych czynności nie odnaleziono dokumentów potwierdzających przystąpienie do egzaminu w terminie wskazanym przez zainteresowanego. Ponadto na blankiecie prawa jazdy o nr [...], na którym, jak wskazano, widniały niewyraźne odciski pieczęci w rubrykach [...], brak było adnotacji na czwartej stronie dokumentu potwierdzenia późniejszego uzyskania uprawnień [...] z datą i pieczęcią imienną urzędnika. W związku z powyższym Zastępca Dyrektora Biura Obsługi Interesantów działający z upoważnienia Prezydenta Miasta na podstawie art. 97 ust 1 w zw. z art. 87 ust 1, art. 90 ust 1 pkt 3 i 4, art. 150 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym, § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wymiany praw jazdy, § 7 ust. 1 pkt 1 lit. d i pkt 4 rozporządzenia w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami w dniu [...] r. wydał decyzję o nr [...] o odmowie wydania prawa jazdy kategorii [...] do czasu udokumentowania okoliczności zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu państwowego na kategorię [...]. Następnie na mocy drugiej decyzji, jak wskazano w uzasadnieniu, omyłkowo wydanej w tej samej sprawie, w dniu [...] r. inspektor działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] wydał W.W. prawo jazdy kategorii [...]. W związku z ujawnieniem powyższej sytuacji pismem z dnia [...], skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Prezydent Miasta [...] zwrócił się o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] r. w sprawie wymiany W.W. prawa jazdy w zakresie kat. [...]. Decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Na niniejszą decyzję Prokurator Prokuratury Rejonowej [...]złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., dalej zwanej "K.p.a."), polegające na odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]r. o wydaniu W.W. prawa jazdy kategorii [...]. Zdaniem Prokuratora decyzja ta nie zawierała daty jej wydania i wydana została jako druga decyzja w tej samej sprawie bez podstawy prawnej. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając w trybie autokontroli, stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznało skargę Prokuratora za zasadną. Kolegium wskazało, że decyzja w przedmiocie wydania prawa jazdy W.W. nie zawiera daty wydania, a jedynie datę odbioru prawa jazdy potwierdzoną przez zainteresowanego. Tym samym doszło do rażącego naruszenia art. 107 §1 K.p.a., co stanowiło przesłankę do stwierdzeniu nieważności. Organ podkreślił również, że w sprawie wymiany prawa jazdy na podstawie art. 150 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) brak jest podstawy prawnej do wydania prawa jazdy w formie decyzji. Wydanie prawa jazdy, a raczej wymiana blankietu prawa jazdy stanowi czynność materialno - techniczną organu administracji, co znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 marca 2005 r., sygn. II SA/Sz 1678/03). Organ wskazał, że wniosek strony o wymianę prawa jazdy oparty o przepis art. 150 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie stanowi wniosku o zmianę dotychczasowego uprawnienia lub potwierdzenie nowego uprawnienia, lecz stanowi wniosek o zmianę dokumentu, jako zewnętrznego (materialnego) nośnika decyzji potwierdzającej dotychczas posiadane uprawnienie. W ocenie organu brak podstawy prawnej do wydania w powyższej kwestii decyzji administracyjnej, stanowi podstawę do stwierdzenia, że zaistniała przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji określona w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zaznaczył ponadto, że decyzja określona, jako decyzja z dnia [...]r. jest decyzją wydaną w sprawie poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Kolegium zaznaczyło, że w analizowanej sprawie jedyną decyzją ostateczną nadająca uprawnienia W.W. jest decyzja z dnia [...] r. nadająca wyżej wymienionemu uprawnienia kategorii [...]. Prezydent Miasta [...] wydając zatem W.W. prawo jazdy w formie decyzji w dniu [...] r. orzekł w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Na powyższą decyzję W.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania tj.: 1) art. 7 K.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, 2) art. 8 K.p.a. poprzez działanie w sposób nie pogłębiający zaufania obywateli w stosunku do organu administracji, 3) art. 10 § 1 K.p.a. poprzez nie umożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, 4) art. 77 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz 5) rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi W.W. wskazał, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zawiadomiło strony skarżącej, że do akt sprawy wpłynęła skarga prokuratorska oraz że zostanie wydana decyzja administracyjna. Tym samym uniemożliwiło stronie wypowiedzenie się do całości materiału dowodowego, w szczególności strona była pozbawiona możliwości, zapoznania się ze skargą Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] r. Poza tym, zdaniem skarżącego, Kolegium zaniechało przeprowadzenia postępowania dowodowego przyjmując bezkrytycznie wnioski i twierdzenia zawarte w złożonej przez Prokuratora skardze. Skarżący wskazał, że skoro Kolegium przyjęło, że do wymiany prawa jazdy na podstawie art. 150 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie jest konieczne wydanie decyzji, to w postępowaniu należało skupić się na wyjaśnieniu podstaw i przyczyn wydania skarżącemu prawa jazdy kat. [...], na podstawie czynności materialno-technicznej dokonanej przez inspektora w Urzędzie Miejskim w [...] działającym z upoważnienia Prezydenta Miasta . Skarżący podkreślił także, że nie można za słuszny uznać zarzutu Prokuratora, że "decyzja" z dnia [...] roku w sprawie wydania W.W. prawa jazdy kat. [...] była wydana z rażącym naruszeniem art. 107 § 1 K.p.a. skoro "decyzja" ta nigdy nie była decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a jedynie czynnością materialno techniczną. Z tego powodu nie można przyjąć aby istniały podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W ocenie skarżącego, niewłaściwa była także argumentacja Kolegium, że sprawa wymiany prawa jazdy wnioskodawcy została już wcześniej rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną. W.W. podniósł, że decyzja z dnia [...] r., na którą powołało się Kolegium, została wydana we wskazanej dacie, ale nie doręczona w tym dniu. Natomiast w dniu [...] r. wskutek dokonania czynności materialno-technicznej wydano W.W. prawo jazdy kat. [...]. W tej sytuacji należało przyjąć, że poprzez tę czynność Prezydent Miasta uchylił skutki decyzji z dnia [...] r. odmawiającej wydania prawa jazdy. Nie było zatem żadnych racjonalnych powodów do odwoływania się przez skarżącego od decyzji z dnia [...] r. Skarżący podkreślił, że przedstawiony w skardze sposób prowadzenia postępowania spowodował także oczywistą utratę zaufania obywateli do organów administracji publicznej, a w konsekwencji naruszenie art. 8 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doprowadziła do uznania, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana została w sposób zgodny z prawem, a zarzuty skargi są nieuzasadnione. W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...] uchyliło własną decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w sprawie wydania W.W. prawa jazdy kat. [...] i stwierdziło nieważność wskazanej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. opierało się na stanowisku Kolegium, że wymiana W.W. prawa jazdy w dniu [...] r. nie stanowiła decyzji administracyjnej, lecz czynność materialno-techniczną, polegającą na wypełnieniu określonego blankietu prawa jazdy, stosownie do § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 150, poz. 1680), zgodnie z posiadanymi przez wnioskodawcę – W.W. - uprawnieniami potwierdzonymi decyzją ostateczną, jaką było wydane prawo jazdy. Na skutek skargi złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przez Prokuratora Rejonowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając w trybie autokontroli, uchyliło tę decyzję i uznając, że Prezydent Miasta [...] w dniu [...] r. wydał na rzecz W.W. decyzję administracyjną, dotkniętą wadami uzasadniającymi stwierdzenie jej nieważności, stwierdził nieważność rzeczonej decyzji Prezydenta Miasta [...]. W świetle powołanych okoliczności, podstawową kwestię wymagającą ustalenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji stanowi, zdaniem Sądu, okoliczność, czy w dniu [...] r. Prezydent Miasta wydał w stosunku do W.W. decyzję administracyjną w przedmiocie wydania prawa jazdy kategorii [...]. Wskazać należy, że ze zgromadzonego w aktach administracyjnych sprawy materiału dowodowego wynika, że decyzją z dnia [...] r. zarządzono wydanie [...] prawa jazdy kategorii [...]. W wyniku przeprowadzonych przez Prezydenta Miasta czynności wyjaśniających nie ustalono, aby w okresie późniejszym W.W. przystąpił do egzaminu na prawo jazdy w zakresie innych kategorii, jak też aby W.W. został wydany i podpisany przez pracowników Urzędu Miejskiego blankiet prawa jazdy potwierdzający posiadanie innych kategorii prawa jazdy, niż kategoria [...]. Wobec nie przedłożenia przez W.W. dowodów oraz nie wskazania okoliczności poświadczających, że uzyskał on uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii [...], jak również braku Jego zgody na wymianę prawa jazdy polegającą na poświadczeniu na blankiecie wyłącznie uprawnienia w zakresie kategorii [...] prawa jazdy, Prezydent Miasta w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] w przedmiocie odmowy wydania W.W. prawa jazdy kategorii [...] do czasu udokumentowania okoliczności zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu państwowego na kategorię [...]. Powyższa decyzja, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r., W.W. po tym, jak działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...], inspektor w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w [...], na blankiecie wniosku właściwego zarówno w zakresie wymiany, jak też wydania prawa jazdy, zarządził wydanie W.W. prawa jazdy o nr [...] oraz [...], został wydany blankiet prawa jazdy potwierdzający posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie wyliczonych kategorii [...]. W świetle powyższego w pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela przywołany w zaskarżonej decyzji pogląd wyrażony także przez tut. Sąd, że wymiana prawa jazdy na podstawie art. 150 ustawy Prawa o ruchu drogowym, nie jest decyzją administracyjną, lecz czynnością materialno-techniczną, polegającą na wypełnieniu, zgodnie z posiadanymi przez wnioskodawcę uprawnieniami potwierdzonymi decyzją ostateczną jaką było wydane prawo jazdy, określonego blankietu prawa jazdy wykonanego według przepisów w sprawie wzorów dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 marca 2005 r., sygn. II SA/Sz 1678/03, wyrok dostępny w internecie na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu przez wymianę prawa jazdy, jako czynność materialno-techniczną, rozumieć należy jednak wyłącznie dokonanie na podstawie stosownego wniosku wymianę dotychczas wykorzystywanego blankietu prawa jazdy, potwierdzającego posiadanie uzyskanych w drodze decyzji administracyjnej uprawnień do kierowania pojazdami określonej kategorii na stanowiący potwierdzenie tożsamych uprawnień, uzyskanych na podstawie tej samej decyzji administracyjnej, nowy blankiet prawa jazdy. W sytuacji złożenia wniosku o wymianę prawa jazdy, organ wniosek ten obowiązany jest rozpoznać w zakresie zgodności jego treści ze stanem prawnym i na jego podstawie wydać zgodny z tym stanem blankiet prawa jazdy. Jeżeli organ wydaje blankiet prawa jazdy zawierający szerszy zakres niż posiadane dotychczas uprawnienia do kierowania pojazdami, przyznane funkcjonującą w obrocie prawnym decyzją ostateczną, o dodatkowe kategorie to przyjąć należy, że akt stanowiący podstawę wydania niniejszego blankietu skutkuje w istocie zmianą uprawnień wynikających z wydanej uprzednio decyzji administracyjnej w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. To natomiast nastąpić może wyłącznie poprzez wydanie odrębnej decyzji administracyjnej w sprawie. W związku z powyższym przyjąć należy, że działający z upoważnienia z upoważnienia Prezydenta Miasta pracownik Urzędu Miejskiego , rozpatrzył wniosek W.W., jako wniosek o wydanie prawa jazdy o kategoriach [...] i wydał w tym zakresie decyzję administracyjną. Nie ma zatem racji skarżący twierdząc, że w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna. W dniu [...] r., W.W., po tym, jak działający z upoważnienia Prezydenta Miasta , inspektor w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego , na blankiecie wniosku właściwego zarówno w zakresie wymiany, jak też wydania prawa jazdy, zarządził wydanie W.W. prawa jazdy o nr [...], został wydany blankiet prawa jazdy potwierdzający posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie wyliczonych kategorii [...]. W konsekwencji poczynionych ustaleń kolejno odnieść należy się do kwestii, czy wskazana decyzja obarczona była wadami uzasadniającymi stwierdzenie jej nieważności, jak również, czy potwierdzenie znajdują podniesione w skardze zarzuty, co do prawidłowości postępowania przeprowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze , w przedmiocie stwierdzenia nieważności niniejszej decyzji Prezydenta Miasta . Analizując rodzaje oraz normatywne podstawy uchybień wyliczone w zaskarżonej decyzji za właściwy uznać należy zarzut Samorządowego Kolegium Odwoławczego podniesiony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wydania przez Prezydenta Miasta decyzji w przedmiocie przyznania W.W. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii [...] z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., tj. z rażącym naruszeniem prawa. Naruszenie to zasadzało się na wydaniu niniejszej decyzji, na podstawie wniosku o wymianę prawa jazdy w oparciu o art. 150 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który jak już wyżej wskazano, rozpatrzeniu powinien podlegać poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej bądź jej odmowę. Organ natomiast dokonał błędnych ustaleń i zaklasyfikował ten wniosek de facto, jako wniosek o wydanie prawa jazdy. Zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło również, że wskazana wyżej decyzja o przyznaniu W.W. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii [...]. stanowiła decyzję w sprawie, która w zakresie kategorii [...] została już uprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, tj. decyzją z dnia [...] r., w której zarządzono wydanie W.W. prawa jazdy tylko tej kategorii. Wydanie decyzji, która następczo rozstrzygała w przedmiocie posiadania przez W.W. uprawnień do kierowania pojazdami, wymagała zatem uprzedniej zmiany decyzji z dnia [...] r., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Ziściła się zatem przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania W.W. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii [...], o której mowa w art. 156 §1 pkt 3 K.p.a. Nie znajduje z kolei uzasadnienia podniesiony w zaskarżonej decyzji Kolegium zarzut rażącego naruszenia prawa polegający na braku wskazania w decyzji Prezydenta Miasta daty wydania decyzji o przyznaniu W.W. uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, o rażącym naruszeniu prawa można mówić w sytuacji, gdy treść rozstrzygnięcia jest ewidentnie sprzeczna z wyraźnym i nie budzącym wątpliwości przepisem prawa. Z rażącym naruszeniem prawa nie można utożsamiać każdego naruszenia prawa. Brak zamieszczenia na orzeczeniu administracyjnym daty jego wydania jest wadą o charakterze formalnym nie oznaczającą jednak rażącej sprzeczności z prawem, w szczególności jeżeli dokument ten zawiera wskazanie daty wysłania go stronom (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 1994 r. sygn. akt III SA 1705/93 Wspólnota 1994/42/16, z dnia 9 marca 2000 r. sygn. akt I SA/Ka1582/98, LEX nr 42914, z dnia 28 marca 2001 r. sygn. akt I SA 2360/99, LEX nr 75561 oraz wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2007 r., I SA/Wa 1926/06, wyrok dostępny w Internecie na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie znana jest data zapoznania W.W. z treścią decyzji w przedmiocie wydania prawa jazdy kategorii [...], co pokwitował własnoręcznym podpisem i co nastąpiło w tej samej dacie, co wydanie blankietu prawa jazdy potwierdzającego posiadanie uprawnień w powyższych kategoriach, tj. w dniu [...]. Można zatem przyjąć, że to w tej dacie wydana została przedmiotowa decyzji Prezydenta Miasta. Na tle powyższych ustaleń przyjąć należy, że zarzuty skargi naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 156 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. nie znajdują potwierdzenia. Za nie znajdujące podstaw uznać należy również zarzuty skargi, co do uchybień przeprowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, zasadzających się na naruszeniu art. 7, art. 8, art. 10 § 1 oraz art. 77 K.p.a. W kwestii naruszenia w postępowaniu art. 7 i art. 77 K.p.a., dotyczących zasad dokonywania przez organ administracji publicznej ustaleń faktycznych sprawy wskazać należy, że zarzut strony skarżącej, że organ, który wydając zaskarżoną decyzję nie wyjaśnił, dlaczego inspektor w Urzędzie Miasta , który z upoważnienia Prezydenta Miasta wydał decyzję w zakresie przyznania W.W. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii [...], podjął stosowne rozstrzygnięcie, nie pozostaje w związku z postępowaniem w przedmiocie stwierdzenia nieważności. Kwestia błędnych ustaleń faktycznych nie stanowiła bowiem podstaw stwierdzenia nieważności w związku z błędnym dokonaniem aktu subsumcji. Stwierdzenie nieważności nastąpiło bowiem z innych wymienionych wyżej powodów. Co do zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, o której mowa w art. 10 § 1 K.p.a., podkreślenia wymaga, że Kolegium orzekało na podstawie znanego skarżącemu stanu faktycznego, a w sprawie nie ujawniły się nowe dowody, które uzasadniałyby zapoznanie skarżącego z materiałem sprawy. Ponadto od niniejszej decyzji przysługiwała skarżącemu skarga do sądu administracyjnego, z której to możliwości skarżący skorzystał. Nie można zatem w ocenie Sądu mówić, o ograniczeniu uprawnień procesowych strony. W przedmiocie ostatniego z podniesionych zarzutów, tj. zarzutu naruszenia zasady pogłębiania obywateli do organów państwa, sformułowanej w art. 8 K.p.a., wskazać należy, że naruszenie powyższej zasady stanowi przede wszystkim okoliczność utrzymywania w obrocie prawnym decyzji posiadającej kwalifikowane wady, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności. Powyższa okoliczność zachodziła w rozpatrywanej sprawie. Reasumując, przyjąć należy, że organ wydał zaskarżoną decyzję w sposób zgodny z przepisami prawa, nie naruszając wskazanych przez skarżącego regulacji prawa procesowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.