II SA/Sz 1449/15
PostanowienieWSA w Szczecinie2016-02-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona w ustawowym terminie, jeśli doręczenie postanowienia organu odbyło się w trybie zastępczym zgodnie z art. 44 K.p.a.?Ratio decidendi
Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ doręczenie postanowienia Wojewody w trybie zastępczym (art. 44 K.p.a.) nastąpiło z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej, a nie w dniu jego zwrotu do nadawcy. W związku z tym, sąd był zobligowany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.Stan faktyczny
Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania R. K. od decyzji Starosty. Postanowienie to zostało wysłane do R. K. w trybie zastępczym, z uwagi na niemożność osobistego doręczenia. Przesyłka została złożona w placówce pocztowej, dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do nadawcy jako niepodjęta. R. K. wniósł skargę do WSA, twierdząc, że postanowienie doręczono mu w dniu zwrotu przesyłki. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu przekroczenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie :
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania R. K. od decyzji Starosty zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Powyższe rozstrzygnięcie zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu
w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało wysłane na adres podany przez R. K. w odwołaniu. Przesyłka ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, została złożona w placówce pocztowej w dniu 2 października 2015 r., zaś powtórnego awiza dokonano w dniu 12 października 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Z uwagi na to, że przesyłka nie została przez adresata odebrana, urząd pocztowy w dniu 20 października 2015 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie".
W dniu 19 listopada 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. K. wniósł, za pośrednictwem Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisane powyższej postanowienie podnosząc, że rozstrzygnięcie doręczono mu w dniu 20 października 2015 r.
W odpowiedzi na skargę organ zwrócił się o odrzucenie skargi z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Następnie organ przesłał do Sądu pismo
z dnia 29 grudnia 2015 r. skierowane do Placówki Poczty Polskiej
w sprawie wyjaśnienia prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi z dnia 3 lutego 2016 r. Poczta uznała reklamację za nieuzasadnioną wskazując, że przesyłka po bezskutecznym usiłowaniu doręczenia
w dniu 2 października 2015 r. została zaawizowana i pozostawiona do odbioru
w placówce pocztowej adresata; zawiadomienie powtórne, analogiczne jak przy pierwszej awizacji, zostało wystawione i pozostawione w drzwiach mieszkania adresata w dniu 12 października 2015 r.; w dniu 20 października 2015 r. dokonano zwrotu przesyłki do nadawcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, sąd zobligowany jest odrzucić (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej zwanej "K.p.a.". Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu), operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru
w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,
w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki
w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie
o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka z postanowieniem Wojewody z dnia 23 września 2015 r. skierowana do skarżącego, została dwukrotnie prawidłowo awizowana, tj. w dniach 2 i 12 października 2015 r.,
(awizo umieszczono w drzwiach mieszkania adresata) i pozostawała w urzędzie pocztowym 14 dni (por. koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdująca się
w aktach administracyjnych sprawy oraz pismo poczty polskiej k. 14 akt sądowych). Postanowienie należało zatem uznać za doręczone w dniu 16 października 2015 r. (tj. z upływem 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia), a nie jak wskazał skarżący
w dniu 20 października 2015 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 listopada 2015 r. (albowiem ostatni dzień terminu
15 listopada 2015 r. przypadał na niedzielę).
Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 19 listopada 2015 r., a więc
z uchybieniem terminu przewidzianego do dokonania tej czynności w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło