II SA/Sz 1459/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. i E. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji J. C. i E. C. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania mieszkania na pierwszym piętrze budynku gospodarczo-mieszkalnego usytuowanego, stanowiącego własność skarżących, ze względu na niewykonanie przez nich obowiązku przedłożenia dokumentów, o których mowa w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdzili, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do powstania znacznej szkody po ich stronie, bowiem zostaliby oni zmuszeni do wyłożenia wymiernych środków finansowych na prace budowlane w części mieszkalnej budynku, które, zdaniem organu, stanowiłoby przywrócenie poprzedniego stanu użytkowania tego budynku, a w istocie sprowadzałyby się do odwrócenia wcześniej wykonanych, kosztownych prac budowlanych, które w niczym nie zmieniły dotychczasowego przeznaczenia budynku, co byłoby działaniem zupełnie bezcelowym, generującym jedynie niepotrzebne koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cytowanego przepisu, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne, w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia [...] sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania, sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem sądu, skarżący nie wskazali żadnej okoliczności stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za taką nie może być bowiem uznana okoliczność, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do powstania znacznej szkody po stronie skarżących w postaci wyłożenia przez nich wymiernych środków finansowych na prace budowlane w budynku. Podkreślić w tym miejscu należy, że, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania mieszkania na pierwszym piętrze budynku gospodarczo-mieszkalnego usytuowanego przy ul. nie wiąże się z wykonywaniem jakichkolwiek robót budowlanych, a jedynie z takim działaniem skarżących, których skutkiem będzie użytkowanie ww. mieszkania zgodnie z jego przeznaczeniem. W świetle powyższych ustaleń, powoływanie się przez skarżących na konieczność wykonania kosztownych prac budowlanych w celu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania przedmiotowego mieszkania nie znajduje uzasadnienia i tym samym nie może stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji wydanych w rozpatrywanej sprawie. W związku z tym, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy, uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie skarżący takich okoliczności nie przedstawili, co z kolei nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.