II SA/Sz 1464/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] M.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W argumentacji wniosku M.L. powołał się na trudną sytuację finansową prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na dowód czego przedłożył podsumowanie księgi przychodów i rozchodów obejmujące pierwsze osiem miesięcy 2015 r. Wyjaśnił, że firmę transportową założył ponad rok temu po upadku PKS-u w Ś., gdzie pracował od lat, zaś wykonanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej może doprowadzić do jej upadku. Podniósł, że okres jesienno-zimowy jest okresem trudnym, gdyż brak prac sezonowych, wycieczek, turniejów sportowych, co powoduje znaczący spadek dochodów, które wystarczają jedynie na skromne przetrwanie i zapłatę miesięcznej raty kredytu za autobus. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ocena, czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten powinien być wnikliwie uzasadniony. Zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił, aby konieczność zapłaty orzeczonej kary w wysokości [...] zł, mogła spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący w uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuację finansową jak i wskazał, że nałożenie kary może doprowadzić do upadku prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, ale nie przedstawił wystarczających danych (popartych stosownymi dokumentami źródłowymi), które umożliwiłyby analizę jego kondycji finansowej. Skarżący wprawdzie załączył do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za rok 2015 r., jednakże nie podał żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności jak i nie wyjaśnił, czy sam prowadzi gospodarstwo domowe, czy wspólnie z innymi osobami, a jeśli tak to jaki jest stan majątkowy tych osób. Ponadto pomimo powołania się na okoliczność istnienia zadłużenia z tytułu zaciągniętego kredytu na zakup autobusu, nie wykazał wysokości spłacanych rat. Z dowodów załączonych do wniosku wynika, że przychód M.L. z prowadzonej działalności gospodarczej za pierwszych osiem miesięcy 2015 r. wyniósł [...] zł, a tym samym wysokość kary nie przekracza średniej miesięcznej wysokości przychodu. Co prawda z podsumowania księgi przychodów i rozchodów wynika, że skarżący ponosi znaczne wydatki (tj. [...] zł), które spowodowały, że dochód za ww. okres kształtował się na poziomie [...] zł, jednakże podkreślenia wymaga, że zdolność finansową w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą obrazują uzyskiwane przychody, nie zaś dochód podatkowy, ustalony na użytek podatku dochodowego (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 15 października 2015 r. sygn. akt I SA/Op 117/15, dostępne w Internecie). Ustosunkowując się natomiast do twierdzenia, że okres jesienno-zimowy spowoduje znaczący spadek dochodów, to wskazać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił powyższego twierdzenia, skoro dokument załączony do wniosku nie zawiera informacji o przychodach uzyskanych w miesiącach: wrzesień - październik 2015 r. W tych okolicznościach nie sposób przyjąć, aby skarżący wykazał w jaki sposób poniesienie kosztów związanych z uregulowaniem kary pieniężnej wpłynie na stabilność finansową prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i czy w tej konkretnej sytuacji będzie można mówić o znacznej szkodzie, czy trudnych do odwrócenia skutkach. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o ostępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.