II SA/Sz 1465/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2006 r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości oddala skargę Postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku Zakładu Energetycznego [...] o wydanie zezwolenia na wejście i czasowe zajęcie nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...], oznaczonej geodezyjnie działkami nr [...] i [...], należącej do B. F. toczyło się od 1997r. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w [...] z dnia 5 sierpnia 1998 r. uchylono wydane decyzje zezwalające na wejście na teren nieruchomości z tej przyczyny, że równocześnie uchylona została decyzja w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Wnioskiem z dnia [...] r. znak [...] Zakład Energetyczny [...] zwrócił się ponownie o wydanie decyzji w przedmiocie niezbędności wejścia na teren ww. nieruchomości w celu wykonania remontu odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] - [...] o długości [...]m na okres 30 dni i decyzja zezwalająca na wejście została wydana w tym samym dniu, a nadto została zaopatrzona w klauzulę natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] r. sygn.akt [...] po rozpatrzeniu skargi B.F. – właścicielki nieruchomości - uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego. W wyniku powyższego Wojewoda uchylił także decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia (decyzja z dnia [...]r. nr [...]). Ponownie rozpatrując sprawę Starosta [...] ustalił, że roboty dotyczące remontu odcinka istniejącej linii napowietrznej [...] - [...] od stanowiska nr [...] do stanowiska nr [...] zostały zakończone w dniu [...] r. i w związku z powyższym uznał, że sprawa wydania zezwolenia na czasowe zajęcie ww. nieruchomości stała się bezprzedmiotowa. Z takim stanowiskiem nie zgodziła się B.F. W odwołaniu podniosła, że w sprawie zostało popełnione przestępstwo, poprzez działanie niezgodne z prawem cywilnym i administracyjnym urzędników Starostwa Powiatowego i Zakładu Energetycznego. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. [...] uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w przedmiotowej sprawie z chwilą zakończenia remontu odcinka istniejącej linii napowietrznej w dniu [...]r. postępowanie stało się bezprzedmiotowe, natomiast wniesione w odwołaniu zarzuty skarżącej mogą być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu na jej wniosek przez odpowiednie organy. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] B.F. zarzuciła, iż postępowanie zostało wznowione bowiem dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktycznie okazały się fałszywe. Sąd wydając wyrok i uchylając decyzję miał wiedzę o przeprowadzeniu inwestycji przez Zakład Energetyczny i wykonaniu inwestycji i inwentaryzacji powykonawczej przez Geodetę Starostwa Powiatowego i naniesieniu linii elektroenergetycznej na sytuacyjne mapy działek. Przeprowadzenie inwestycji nie oznacza bezprzedmiotowości postępowania i ustalenia czy decyzja wydana przez Starostę Powiatowego i Wojewodę [...] była zgodna z prawem. Zdaniem skarżącej postępowanie zostało wznowione na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) i 2) ,6), art. 145 § 2 i wynika z niego, że wydana decyzja rażąco naruszała prawo. Nie było zagrożenia dla ludzi ,przeprowadzono zaplanowaną od ośmiu lat nową inwestycję posadawiając na działkach wyższe słupy, zmieniając ich posadowienie i zwiększając pole oddziaływania liczone w dwie strony od wysokości słupów. W odczuciu skarżącej, popełnione przestępstwo jest oczywiste i nie wymaga stwierdzenia przez inne organy chyba, że Starosta i Wojewoda wierzą w sprawiedliwość sądów karnych i wyrażają chęć odbywania wyroków w więzieniach. Fałszem jest też twierdzenie Starosty i Wojewody, że działali w interesie społecznym. Działali w interesie zamożnej spółki akcyjnej prowadzącej działalność gospodarczą - Zakładu Energetycznego [...] w [...]. Według skarżącej Spółka ta jest obowiązana płacić za posadowione słupy i pole oddziaływania na jej polu. Brak postępów w rokowaniach nie upoważnia Starosty i Wojewody do wydawania rażąco niezgodnych z prawem decyzji. Zdaniem skarżącej, urzędnik nie ma uprawnień do okradania z pożytków właściciela na rzecz zamożnych spółek dokonując przy tym oczywistych oszustw, że działa w interesie społecznym. Osoby nie przystosowane kierujące się metodami kradzieży czasów komunizmu uważające, że kradzież społeczna to coś lepszego niż pospolite złodziejstwo to zbrodniarze komunistyczni okradający właściciela nie tylko z pożytków ale z życia, zdrowia i czasu. We wszystkich krajach Unii Europejskiej Zakłady Energetyczne wykonując swoje zadania płacą właścicielowi tak za słupy posadowione jak za pole oddziaływania. Taki obowiązek jest również w Polsce. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...]r wydanej przez Wojewodę [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] oraz stwierdzenie nieważności decyzji [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ podniósł, iż w złożonej skardze B.F. wnosi o: - uchylenie decyzji I i ll instancji, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]r. nr [...], w sprawie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości . Organ podkreślił, iż nie można stwierdzić nieważności decyzji z dnia [...]r. nr [...]r. w sprawie zezwolenia na czasowe zajęcia nieruchomości, gdyż nie jest to decyzja, lecz wniosek Zakładu Energetycznego [...], Spółka Akcyjna w [...], skierowany do Starostwa Powiatowego w [...], o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie niezbędności wejścia na teren nieruchomości. W sprawie toczyło się postępowanie administracyjne, wobec powyższego brak było też podstaw do jego wznowienia na podstawie wskazanej w skardze. Nie można mówić także o popełnieniu przez Starostę przestępstwa, ponieważ, art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r. nr 261 poz. 2603 ze zm.) upoważnia Starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej do ograniczenia w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości . nie wyraża na to zgody. Zgodnie z art. 6 ust. 2) w rozumieniu ww. ustawy celami publicznymi jest budowa i utrzymanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Wobec tego nie można zarzucić Staroście, że działał na rzecz zamożnych spółek. W aktualnej sytuacji, w związku z zakończeniem prac przez Zakład Energetyczny [...], nie było potrzeby wydania zezwolenia na czasowe zajęcie terenu gdyż sprawa stała się bezprzedmiotowa. Likwidacji wskazanych w skardze szkód skarżąca może dochodzić od stron w odrębnym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Na podstawie art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje organów administracyjnych. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ww. ustawy ). W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art.105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Brak jest ściśle ustalonych przepisami prawa przypadków bezprzedmiotowości postępowania, dlatego też, organ rozpatrując sprawę każdorazowo bada i ustala czy zaistniała przyczyna bezprzedmiotowości postępowania. Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie wnioskodawca uzyskał decyzję zgodną ze swoim wnioskiem i następnie wykonał tę decyzję (prace zostały zakończone [...] r. ), tym samym po stronie wnioskodawcy obecnie nie występuje potrzeba uzyskania nowej decyzji zezwalającej na wejście na nieruchomość będącą własnością B.F. Faktu tego nie zmienia późniejsze uchylenie decyzji. Prawidłowo więc organy administracji publicznej uznały postępowanie za bezprzedmiotowe i umorzyły postępowanie administracyjne. Wyjaśnić należy, że bezprzedmiotowość postępowania zaszła i mogła zostać uwzględniona dopiero przy ponownym rozpatrywaniu wniosku Zakładu Energetycznego [...], natomiast bezprzedmiotowość ta nie była badana i nie mogła być uwzględniona, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] rozpatrywał skargę B. F. na decyzje zezwalające na wejście na nieruchomość, z uwagi na odmienność przedmiotu badania i rozstrzygania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w sentencji.