II SA/Sz 147/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie niemożności udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga H.K. na pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w przedmiocie "odmowy udzielenia informacji publicznej o wielkości przychodów [...] rynku taksówkowego, osiągniętych w [...]r.". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, podnosząc, że pismem z dnia [...]r. skarżącemu udzielono informacji, oraz że żaden przepis prawa nie zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do sporządzenia analizy ekonomicznej rynku taksówkarskiego, zawierającej dane wymienione we wniosku skarżącego, dotyczące między innymi "wielkości przychodów osiągniętych przez [...] rynek taksówkowy w [...] r.". W związku z powyższym Prezydent nie może udzielić żądanych informacji, gdyż ich nie posiada, a ponadto nie jest zobowiązany do ich posiadania. Jeżeli zatem podmiot zobowiązany informacji nie posiada, powinien zawiadomić wnoszącego podanie o tym fakcie, nie wydając w tym zakresie decyzji administracyjnej, co też w rozpatrywanej sprawie zostało uczynione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 wyżej wymienionej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi jest pismo informacyjne, którym Prezydent Miasta [...] zawiadomił skarżącego, że żaden przepis prawa nie zobowiązuje tegoż organu do sporządzenia analizy ekonomicznej rynku [...], zawierającej dane wymienione we wniosku skarżącego, dotyczące między innymi: "wielkości przychodów osiągniętych przez [...] rynek taksówkowy w [...] r.". W związku z powyższym organ – nie będąc zobowiązany do posiadania żądanych informacji - nie może ich udzielić, gdyż ich nie posiada. Mając zatem na uwadze wyżej wskazane okoliczności oraz treść przepisu art. 3 § 2 cytowanej ustawy, stwierdzić należy, że zaskarżone pismo Prezydenta Miasta [...] o tym, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, nie mieści się bowiem w zakresie przepisu art. 3 § 2 pkt 4, gdyż nie jest innym, niż określone w pkt 1-3, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy przy tym zauważyć, że przyjęte rozwiązanie nie pozbawia strony ochrony sądowej w zakresie dostępu do informacji publicznej. Jeżeli strona uważa, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), to ma prawo kwestionować w takim przypadku bezczynność organu. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu w zakresie nieudzielania informacji publicznej, sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynności organu w zakresie informacji publicznej sąd ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków. W związku z tym, że skarżący nie wniósł skargi na bezczynność organu a na pismo informacyjne organu, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.