II SA/Sz 1476/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk – Meder od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W dniu 27 lipca 2017 r. R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk - Meder od rozpoznania ww. sprawy, zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Sz 1476/16. Jako przyczynę złożenia wniosku, skarżący wskazał okoliczność kierowania się przez sędziego "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego" w trakcie rozprawy sądowej w dniu 2 lutego 2011 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10. Ponadto skarżący podniósł, że fakty i okoliczności wskazane we wniosku z dnia 16 lutego 2011 r. o sprostowanie i uzupełnienie protokołu ww. rozprawy sądowej, stanowią uzasadnione powody, które wywołują uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności sędziego. W dniu 28 lipca 2017 r. sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder złożyła oświadczenie, iż nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: W art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), ustawodawca wskazał enumeratywnie na przyczyny, wobec zaistnienia których, z mocy samego prawa, następuje wyłączenie sędziego w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 19 P.p.s.a, niezależnie od przyczyn ww. wymienionych, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Jak wynika z art. 20 P.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby potrzebę uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk – Meder. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny na które wskazują art. 18 i 19 P.p.s.a. Oznacza to, że nie będzie chodzić o jakąkolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sąd od rozpoznawania jego sprawy, ale okoliczność spośród przewidzianych ustawą – P.p.s.a. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, na istnienie prawdopodobieństwa wystąpienia przyczyn wyłączenia sędziego, o których mowa w ww. cytowanych przepisach. Ogólnikowe argumenty skarżącego stanowią o jego niezadowoleniu z czynności procesowych podejmowanych przez sędziego w postępowaniu prowadzonym w innej sprawie ze skargi skarżącego. Sam fakt podejmowania czynności w postępowaniu i orzekania przez sędziego w innej sprawie skarżącego czy podjęcie niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia nie świadczy o braku bezstronności tego sędziego - nie jest więc wykazaniem istnienia przyczyny wyłączenia sędziego w rozumieniu ustawowym. Instytucja wyłączenia sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Przedmiotowa instytucja nie może tym samym służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej uznania. Pozbawione uzasadnionych podstaw, subiektywne przekonania strony co do wadliwości prowadzenia procesu oraz nietrafności podejmowanych rozstrzygnięć z udziałem danego sędziego nie stanowią przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy. Sąd wskazuje, że sędzia objęty wnioskiem złożył stosowne wyjaśnienie, iż nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 P.p.s.a., ani też okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Oświadczenie i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy. Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa sądowoadministracyjnego, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przez niego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 934/10, o publ. w Lex nr 742189). Sąd uznał, że skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności w znaczeniu ustawowo przyjętym, które uzasadniałyby jego wniosek o wyłączenie sędziego. Sąd, w całokształcie akt sprawy, również nie dopatrzył się uzasadnionych przyczyn wyłączenia sędziego objętego wnioskiem skarżącego. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak na wstępie.