II SA/Sz 150/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Prokuratora na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę. Wójt Gminy decyzją z dnia [...] udzielił T. P. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych – piwa w sklepie spożywczo-przemysłowym w [..]. Prokurator Prokuratury wniósł sprzeciw od tej decyzji i wniósł o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt. 2 kpa zarzucając, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa – art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zw. Z art. 124 § 1 kpa. Prokurator podniósł, że decyzja z dnia [...]r. została wydana na podstawie postanowienia Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, opiniującej pozytywnie wniosek T. P. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, które zostało podpisane tylko przez dwóch spośród trzech członków tej komisji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Kolegium z dnia [...]r, odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r. dotyczącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych – piwa – w sklepie spożywczo-przemysłowym w [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uznało, że nie jest ona dotknięta wadą z art. 156 § 1 kpa skutkującą jej nieważnością. Oceniając postępowanie organu I instancji Kolegium stwierdziło, że dotknięte jest wadą nieważności postanowienie Komisji do Spraw Przeciwdziałania Alkoholizmowi i w tym zakresie podjęło z urzędu stosowne postępowanie zgodnie z art. 157 kpa. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł Prokurator Prokuratury zarzucając, że skoro wadliwe jest postanowienie, na podstawie którego decyzja została wydana, to i decyzja o wydaniu zezwolenia została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium stwierdziło, że pozytywna opinia komisji do spraw przeciwdziałania alkoholizmowi wydana została na podstawie art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w formie postanowienia. Opinia ta, mimo że jest obligatoryjna przed wydaniem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych stanowi odrębne postępowanie w trybie przepisów kpa i posiada własny byt prawny. Z tych względów Kolegium uznało, że skoro postanowienie komisji obciążone jest wadą skutkującą jego nieważnością, a więc wystąpiła przy jego wydaniu przesłanka z art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, orzekło z urzędu o wszczęciu postępowania w tej sprawie zgodnie z art. 15 kpa, a następnie stwierdziło nieważność postanowienia Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w [...]. Decyzja administracyjna (postanowienie) obarczona jedną z wad z art. 156 kpa jest aktem prawnym istniejącym w obrocie prawnym do momentu wyeliminowania, lecz w trybie przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego. Dlatego też decyzja Kolegium podjęta w I instancji odmawiająca stwierdzenia nieważności zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest zgodna z prawem. Prokurator wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. "Zaskarżając decyzję SKO z dnia [...]." zarzucił, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Prokurator na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt. 2 kpa wniósł o: - stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] oraz z dnia [...]. - stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej wydanej przez Wójta Gminy – zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych – piwa w sklepie spożywczym w [...]. W uzasadnieniu skargi Prokurator podtrzymał zarzuty zawarte w sprzeciwie i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na rozprawie w dniu [..] Prokurator sprostował skargę oświadczając, że przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Samorządowe Kolegium odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Sąd dokonując badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie zastępuje właściwych organów administracji publicznej w merytorycznym rozstrzyganiu sprawy co do istoty. Dlatego wniosek zawarty w skardze dotyczący stwierdzenia przez Sąd nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] nie może być uwzględniony. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest fakt, że postanowienie opiniujące wniosek o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nie zostało podpisane przez wszystkich członków Komisji. Okoliczność ta była podstawą do wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...] stwierdzającego nieważność postanowienia Komisji do Spraw Przeciwdziałania Alkoholizmowi z dnia [...] opiniującego wniosek T. P. o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze wada nieważności tego postanowienia nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji – zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych bez wcześniejszego wyeliminowania z obrotu prawnego tego postanowienia. Stanowiłoby to, bowiem, jak słusznie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji naruszenie zasady trwałości decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 § 1 kpa. Natomiast stwierdzenie nieważności postanowienia opiniującego wniosek o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych będzie stanowiło podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Dalszy tok postępowania został wskazany przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.