II SA/Sz 150/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. i F. M. na protokół Burmistrza N. z dnia [...] r. w przedmiocie wyboru najkorzystniejszej oferty cenowej na wykonanie projektu rozbiórki ścian budynku na terenie działki nr [...] obrębu [...] gmina N. postanawia: odrzucić skargę T. M. i F. M. pismem z dnia 13 stycznia 2016 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na protokół z dnia [...] r., podpisany przez Burmistrza, w sprawie wyboru najkorzystniejszej oferty cenowej na wykonanie projektu rozbiórki ścian budynku na terenie działki nr [...] obrębu, gmina . Powyższa skarga została podpisana przez M. J. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 150/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił dopuszczenia M.J. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżących, bowiem M.J. nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). T. M. i F. M. podpisali skargę. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz u wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że skarżący przedmiotem skargi uczynili sprawę ogłoszonego zapytania ofertowego, umieszczonego na stronie internetowej biuletynu informacji publicznej z dnia 7 stycznia 2016 r. Organ podał dalej, że Urząd Miejski w zaproszeniu do złożenia oferty cenowej na opracowanie projektu rozbiórki użył sformułowania "pozostałości spalonego budynku byłej świetlicy wiejskiej ". Skarżący zarzucili natomiast, że sformułowanie to jest nieprawdziwe, ponieważ budynek nie uległ spaleniu. Tymczasem okoliczności, w jakich budynek uległ zniszczeniu nie są organowi znane. Burmistrz u wyjaśnił nadto, że zaproszenie do złożenia oferty cenowej nie odniosło skutku, bowiem zaproponowane w ofertach ceny znacznie odbiegały od środków przeznaczonych na realizację powyższego zamówienia, co potwierdza sporządzony w dniu [...] r. protokół, zaskarżony przez T. i F. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrola sądu administracyjnego określona w ww. przepisie nie oznacza jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Wskazać też trzeba, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowo-administracyjne, w szczególności spraw z zakresu prawa cywilnego. Z uwagi na brzmienie ww. przepisów sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania skargi, mocą której kwestionuje się protokół z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie braku wyboru najkorzystniejszej oferty cenowej spośród złożonych organowi ofert. Postępowanie w sprawie wyboru wykonawcy nie toczyło się bowiem w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że niezależnie od tego, czy postępowanie ofertowe toczy się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2164), czy też np. z uwagi na niską wartość zamówienia zastosowanie ustawy tej jest wyłączone (art. 4 ust. 8 ww. ustawy) - wybór oferenta przez zamawiającego nie jest sprawą z zakresu prawa administracyjnego. Tym samym wniesiona skarga jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego podlegać musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.