II SA/Sz 1525/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) W.T. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Pismem z dnia [...] W.T. złożył za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, załączając odpis skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2015 r., zaś skargę nadał w dniu 26 listopada 2015 r., ponieważ w sposób niezawiniony nie był w stanie zachować wskazanego terminu. Pismo zostało ukończone, wydrukowane i przygotowane do wysyłki w dniu 25 listopada 2015 r. wieczorem, po czym – wobec zakończenia pracy przez personel prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa - miał je zanieść na pocztę osobiście. Jednak z uwagi na nagły, ostry ból pochodzenia kręgosłupowego nie był w stanie dotrzeć na pocztę tego wieczoru, a dolegliwości te ustąpiły dopiero nad ranem dnia następnego, co umożliwiało mu wysłanie skargi. Jako dowód wskazał przesłuchanie skarżącego w charakterze strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 25 listopada 2015 r., a zatem skarżący nadając skargę w urzędzie pocztowym w dniu 26 listopada 2015 r., uchybił terminowi do jej wniesienia. Niewątpliwe również skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zachował termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., jak i dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie. Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania wniosku wskazać należy, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, opubl. w Lex nr 1530525). Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w ostatnim dniu przypisanego terminu do wniesienia skargi, wystąpiły u niego nagłe, niespodziewane dolegliwości zdrowotne (ostry ból kręgosłupa), które uniemożliwiły mu nadanie skargi w urzędzie pocztowym. Jednakże nie przedstawił żadnych dowodów popierających to twierdzenie, np. zaświadczenia lekarskiego, a samo powołanie tej okoliczności nie jest równoznaczne z uwiarygodnieniem jej wystąpienia. Poza tym wnioskodawca nie wykazał, aby nie mógł przy wykonaniu czynności procesowej wyręczyć się inną osobą, skoro z oświadczenia skarżącego wynika jedynie, że niemożliwe było posłużenie się pracownikami prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, ale nie wskazał, czy nie mógł skorzystać z pomocy członków rodziny, czy innych dorosłych domowników. Odnosząc się do powołanego we wniosku dowodu przesłuchania skarżącego w charakterze strony, wyjaśnienia wymaga, że sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń na okoliczność ewentualnego braku winy strony w uchybieniu terminu. Nadto zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające jedynie z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z tych względów, sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.