II SA/Sz 1537/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. O.- S. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego postanawia: odrzucić skargę U.O. – S. pismem z dnia [...] zwróciła się do Prezydenta Miasta o wstrzymanie wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego dla pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], zarejestrowanego na P.S., do czasu zakończenia sprawy o podział majątku. Prezydent Miasta pismem z dnia [...], nr [...] odmówił wstrzymania postępowania w sprawie wydania wtórnika dokumentów ( ) z uwagi na toczącą się sprawę o ustalenie kwestii własności tego pojazdu. Jednocześnie organ pouczył stronę o sposobie i terminie zaskarżenia pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] U. O.-S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego czynność Prezydenta Miasta z dnia [...]., nr [...], domagając się zbadania i przeanalizowania całej sprawy. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że została wniesiona bezpośrednio do Sądu bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2014 r. Sąd zobowiązał skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa – stosownie do treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jeżeli tak, to należało nadesłać kopię tego wezwania. Odpowiadając na powyższe wezwanie U. O.-S. oświadczyła, że wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, oraz że dokonała wszelkich czynności celem wydania "", słusznej decyzji w sprawie. Skarżąca załączyła kserokopię pisma z dnia 23 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest niedopuszczalna. Wskazać należy, że pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),dalej P.p.s.a., podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 52 § 1 i § 2 i § 3 oraz art. 53 § 2 tej ustawy. Z powołanych przepisów wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wywiązanie się przez stronę skarżącą z obowiązku wyczerpania przysługujących jej środków zaskarżenia. W odniesieniu do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Skargę wnosi się zaś w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowego pouczenia przez organ, skarżąca nie wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno było być skierowane do organu po dokonaniu przez niego czynności, tj. po udzieleniu odpowiedzi na żądanie skarżącej. W tej sytuacji, uznać należy, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna bowiem skarżąca nie wykazała, że dopełniła wymogu skutecznego wniesienia skargi, polegającego na skierowaniu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wywołanego kwestionowaną czynnością Prezydenta Miasta. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn, a jedną z takich przyczyn jest niewyczerpanie środków zaskarżenia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.