II SA/Sz 155/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., którym organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na M. i A. B. oraz K. B., obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej północno – wschodniej części ogrodzenia działki nr [...] o długości 4 m, graniczącego z działką nr [...], ze szczególnym uwzględnieniem robót koniecznych do wykonania, w celu doprowadzenia go do odpowiedniego stanu technicznego, sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, w terminie do dnia 30 listopada 2015 r. W skardze A. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, że "dokonanie ekspertyzy sprowadzić się musi w konsekwencji do odkrycia muru ogrodzeniowego od strony działki [...], a w konsekwencji do jego rozebrania, co w dalszej konsekwencji może spowodować naruszenie stabilności gruntu w całym obszarze, doprowadzi do poważnych konsekwencji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm), dalej: "P.p.s.a.)", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Udzielenie ochrony tymczasowej jest możliwe tylko w przypadku ziszczenia się przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, to jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Obowiązek uzasadnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy, a zatem to wnioskodawca powinien wykazać spełnienie przesłanek, o których mowa wyżej i przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ogólny wywód strony, nie poparty spójną i rzeczową argumentacją, w tym również przytoczeniem dowodów na poparcie stawianych we wniosku tez, nie jest wystarczający dla wykazania konieczności zastosowania ochrony tymczasowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został należycie uzasadniony. Skarżący nie wykazał bowiem z czego wywodzi, że wykonanie ekspertyzy będzie się wiązało z koniecznością odsłonięcia całego muru ogrodzeniowego od strony działki nr [...], a także nie uwiarygodnił w żaden sposób twierdzeń, że ostateczną konsekwencją wykonania ekspertyzy będzie konieczność jego rozebrania. Ekspertyza – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, ma na celu ustalenie jaki jest stan techniczny ogrodzenia, a także jakie ewentualnie działania należy podjąć, aby doprowadzić je do właściwego stanu technicznego. Sporządzenie ekspertyzy zapewne wiązać się będzie z koniecznością dokonania oględzin w terenie i być może również odsłonięcia jakiegoś fragmentu ogrodzenia, celem poczynienia dokładnych ustaleń . Nie sposób jednak wywodzić na tym etapie, iż wykonanie ekspertyzy wiązać się będzie z koniecznością rozebrania fragmentu ogrodzenia, którego dotyczyć ma ekspertyza, bowiem nie taki jest cel jej sporządzenia. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które uwiarygadniałyby postawioną we wniosku tezę, w szczególności nie wykazał, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia poważnej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja polegająca na wskazaniu, że wykonanie ekspertyzy może się wiązać ze wskazanymi we wniosku konsekwencjami, przy jednoczesnym braku uzasadnienia, z czego skarżący wywodzi, że proces sporządzania ekspertyzy będzie przebiegał we wskazany przez niego sposób, jest niewystarczająca dla uznania, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. jest realne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.