II SA/Sz 157/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk -Meder po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. i K. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. N. i K. N. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia [...] r. J.N. i K. N. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym aby orzeczenie mogło być przedmiotem ochronny tymczasowej udzielanej przez Sąd w postaci wstrzymania wykonania danego aktu lub czynności, musi nadawać się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości, który będzie zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego pierwszej instancji odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za uzasadnione. Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Odmowa umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz uznanie zarzutów za niezasadne, nie ma przymiotu wykonalności, nie nakłada na skarżących nowych praw lub obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Zaskarżone w sprawie postanowienie nie jest więc aktem podlegającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jego wykonania. Z powyższych względów, nie jest możliwe uwzględnienie zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.