II SA/Sz 158/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 14 stycznia 2015 r. złożonym w Zakładzie Karnym w G. w dniu 14 stycznia 2015 r. (stempel Zakładu na kopercie od skargi) skierowanym za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M.P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego pobranego w okresie od 1 kwietnia 2014 r. do 30 listopada 2014 r. w wysokości [...] zł miesięcznie za świadczenie nienależnie pobrane. Zaskarżona decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 12 grudnia 2014 r. (vide: zwrotne poświadczenie odbioru decyzji SKO– akta administracyjne). Pismem wniesionym do Sądu w dniu 24 lutego 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, albowiem skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej sprawy, jednoznacznie można uznać, że skarga jest niedopuszczalna. Taka sytuacja nastąpiła w niniejszej sprawie. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej bezpośrednio w organie, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu. Stosownie do art. 83 § 1 P.p.s.a, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2). Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (§ 3). To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 4). Jak wynika z akt sprawy decyzja SKO została doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2014 r. w miejscu jego pobytu tj. w Zakładzie Karnym w G. Tak więc zgodnie z procedurą sądowoadministracyjną, skargę na przedmiotową decyzję należało wnieść (nadać, złożyć) do Sądu za pośrednictwem organu, który ją wydał w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji, czyli w tym przypadku kiedy ostatni dzień do wniesienia skargi przypadał na sobotę (dzień wolny od pracy) to skargę należało złożyć w administracji zakładu karnego najpóźniej w dniu 12 stycznia 2015 r. (poniedziałek). Natomiast z dokumentów sprawy wynika, że skarżący nadał skargę do Sądu w dniu 14 stycznia 2015 r. Nadto należy podkreślić, że z pisma zawierającego skargę wynika, że zostało ono sporządzone również w dniu 14 stycznia 2015 r. W świetle zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona do WSA z uchybieniem ustawowego terminu, a skoro termin ten nie został przywrócony skarżącemu to skarga jest niedopuszczalna. Skarga jest oczywiście bezzasadna i nie podlega rozpoznaniu przez Sąd. Tym samym zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy w tym przypadku nie przysługuje skarżącemu. Wobec powyższego Sąd na podstawie 247 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.