II SA/Sz 158/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. i K. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. i K.N. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 17 lipca 2015 r., znak: [...] nakładające na J. i K.N. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 7 grudnia 2011 r., nr [...] – utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Na powyższe postanowienie J. i K.N. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, uzupełniony pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że w sytuacji nieuiszczenia grzywny dalsze postępowanie spowoduje zajęcie ich świadczeń emerytalnych, które nie są wysokie. Sytuacja ta przyczyni się do pozbawienia ich dochodów umożliwiających zakup lekarstw, czy też zapewnienia im podstawowych i uzasadnionych potrzeb egzystencjalnych. Skarżący podkreślili, że o ile można rzecz, że sama egzekucja należności pieniężnych jest czynnością odwracalną, o tyle pozbawienie ich dochodu, a w konsekwencji brak możliwości zakupu lekarstw może wywołać dla ich nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oceniając wniosek skarżących pod kątem spełnienia wskazanych przesłanek Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zauważyć bowiem trzeba, że postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2015 r. dotyczy nałożenia na skarżących grzywny w celu przymuszenia w znacznej wysokości, tj. [...] zł. Zaznaczyć przy tym należy, że nałożony na skarżących obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego. Z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i uprawomocnienia się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi. Oczywista dolegliwość związana z wykonaniem obowiązku pieniężnego sama w sobie nie wystarcza do wstrzymania wykonania aktu. Wstrzymanie wykonania aktu może być uzasadnione tylko i wyłącznie takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można bowiem rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, w tej konkretnej sytuacji w proporcji do możliwości finansowych zobowiązanego. Zdaniem Sądu, przedstawiona przez skarżących sytuacja materialna, uzasadnia stwierdzenie, że na skutek wykonania zaskarżonego postanowienia istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków. Podkreślenia wymaga, że Sąd na obecnym etapie sprawy nie bada zarzutów zgłoszonych w skardze, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania objętego wnioskiem aktu. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić, jak na wstępie.