II SA/Sz 159/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 159/14 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sprawy ze skargi M. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: zasądzić od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącego M. W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. W. pismem z dnia [...]r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu Technologicznego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący wniósł o zobowiązanie Rektora Uniwersytetu Technologicznego do udostępnienia żądanej informacji oraz o "zasadzenie kosztów postępowania do dochodzenia należnych praw". Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 159/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Rektora Uniwersytetu Technologicznego na rzecz skarżącego M. W. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą uiszczony wpis od skargi. W dniu 17 kwietnia 2014 r., po ogłoszeniu wyroku Sądu, skarżący działający bez adwokata lub radcy prawnego, złożył pisemny wniosek (wraz z biletem) o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania, tj. kosztów podróży związanej ze stawiennictwem i przyjazdem do Sądu na rozprawę pociągiem na trasie W.-W.-S. i z powrotem w łącznej kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a, jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. W myśl art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania należy złożyć najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, co wynika z art. 210 § 1 P.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Natomiast stosownie do art. 205 § 3 P.p.s.a. przysługujące stronie należności z tytułu kosztów przejazdów (...) ustala się i wypłaca według zasad określonych w przepisach działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. nr 90, poz. 594 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 85 tej ustawy świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. Górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (ust. 2), określonych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 167), Mając powyższe na uwadze, Sąd uwzględnił poniesione w niniejszej sprawie przez skarżącego koszty podróży pociągiem, na trasie W. – S. – W. w łącznej kwocie [...] złotych jako niezbędne koszty postępowania. Jest przy tym oczywiste, że skarżący przeoczył złożenie przedmiotowego wniosku przed zamknięciem rozprawy, jednakże z uwagi na treść złożonego w treści skargi wniosku oraz fakt, że skarżący złożył pisemny wniosek w tej sprawie bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku, zdaniem Sądu, należało ten wniosek w trybie art. 224 P.p.s.a. uwzględnić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 224, art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.