II SA/Sz 160/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Starosta S. decyzją z dnia [...] r. nr NN. [...] na podstawie art. 124 ust. 1 - 7 i art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku E. Spółki z o.o. z siedzibą w P., w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, orzekł: "1. ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, dla której Sąd Rejonowy w Stargardzie Wydział V Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], położonej w obrębie L. w gminie S., stanowiącej własność Z. U. T. w S. , poprzez zezwolenie E. Spółce z o.o. z siedzibą w P. na zakładanie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej polegającej na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV relacji GPZ [...] na linię kablową. 2. przebieg linii wraz z pasem technologicznym oraz obszarem zajęcia nieruchomości, na którym następuje ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości został przedstawiony na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji." W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 19 lipca 2017 r. E. Spółka z o.o. wystąpiła, w trybie art. 124 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, o ograniczenie sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w obrębie L. w gminie S., poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na tej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci dwóch stanowisk słupowych wraz z fundamentami o wysokości do 12 m nad poziomem terenu i powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej 2 m2 każde oraz jednego toru linii kablowej 15 kV składającego się z trzech przewodów roboczych (kabli jednożyłowych) ułożonych pod powierzchnią gruntu na głębokości nie mniejszej niż 0,9 m i szerokości nie większej niż 0,3 m, po uprzednim demontażu istniejących przewodów linii napowietrznej, na części nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia wynoszącej 62 m2 wyznaczonej pasem technologicznym (zajęcia) o szerokości 1,5 m. Wniosek został złożony na skutek braku możliwości uzyskania zgody właściciela powyższej nieruchomości na przeprowadzenie ww. inwestycji. Wnioskowany zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nie jest sprzeczny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Stargard zatwierdzonym uchwałą Nr XIX/128/16 Rady Gminy Stargard z dnia 30 czerwca 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2016 r., poz. 3156). Działka nr [...] znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu jako E4 - tereny infrastruktury elektroenergetycznej. Ustala się funkcję podstawową - napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV, i przeznaczenie uzupełniające - inne obiekty infrastruktury technicznej oraz działalność produkcyjno składowa i usługowa. Plan określa dokładny przebieg istniejącej linii 110 kV na nieruchomości, a planowane przedsięwzięcie realizowane będzie w liniach rozgraniczających tego planu o szerokości 20 m. Ponadto z zapisów § 23 pkt 3 tego planu wynika, że w granicach uchwalonego planu tracą moc zapisy zmiany planu zagospodarowania w obrębie L. w gminie S. przyjętego uchwałą nr Xl/103/11 Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 28 października 2011 r. Zdaniem organu I instancji, zaistniały przesłanki do ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości w trybie przepisów art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł właściciel działki - [...]UT w S., który wskazał, że ewentualna budowa odcinka linii jest niezgodna z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przyjętym uchwałą Nr XIX/128/16 Rady gminy Stargard z 30 czerwca 2016 r. i ustaleniami planu dla terenu przyległego, przyjętego uchwałą Nr XI/103/11 z 28 października 2011 r. Zgodnie z § 16 pkt 7 uchwały z 28 października 2011 r. podstawową zasadą kablowania istniejących odcinków napowietrznych linii SN i NN jest układanie ich w liniach rozgraniczających ulic. Pismem z 6 listopada 2017 r. pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że nie można odwoływać się do ustaleń planu przyjętego 28 października 2011 r., bowiem jego zapisy nie obowiązują na terenie, na którym planowana jest realizacja przedsięwzięcia. Pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji w części pkt 1. i orzeczenie w to miejsce o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości poprzez wskazanie szczegółowego jego zakresu. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 124 ust. 1-7 ustawy o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.), po rozpatrzeniu odwołania, w punkcie 1 decyzji uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w pkt 1 rozstrzygnięcia i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia nowego zapisu: "ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni 83,12 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], położonej w obrębie L. w gminie S., stanowiącej własność Z. S., poprzez zezwolenie E. Operator Spółce z o.o. z siedzibą w P. na zakładanie i przeprowadzenie - na części nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 62 m2, wyznaczonej pasem technologicznym o szerokości 1,5 m - przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci: - dwóch stanowisk słupowych wraz z fundamentami o wysokości do 12 m i powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej 2 m2 każde oraz, - jednego toru linii kablowej 15 kV, składającego się z trzech przewodów roboczych (kabli jednożyłowych), ułożonych pod powierzchnią gruntu na głębokości nie mniejszej niż 0,9 m i szerokości nie większej niż 0,3 m w ramach przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV relacji GPZ Stargard Wschód - Przemocze na linię kablową." W punkcie 2 utrzymał w mocy w pozostałej części zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda, powołując się na treść art. 124 ust. 1-3 u.g.n., podał, że przepisy te wskazują przesłanki, jakie winny być spełnione przy ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w trybie administracyjnym. Wniosek E. Operator Sp. z o.o. dotyczył wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, w związku z koniecznością przebudowy napowietrznej linii 15 kV nr [...] relacji GPZ [...]. Celem przebudowy istniejącej linii 15kV na skrzyżowaniu z linią 110 kV jest dostosowanie linii 15 kV do potrzeb funkcjonowania linii 110 kV. Na załączniku mapowym, stanowiącym integralną część skarżonej decyzji, jest wyraźnie zaznaczony obszar i zakres przedsięwzięcia, tj. przebieg linii 15 kV i jej odcinek przeznaczony do skablowania, miejsce, w którym zlokalizowany jest istniejący słup przeznaczony do demontażu, jak i miejsce posadowienia projektowanych dwóch słupów linii 15 kV. Szerokość pasa zajęcia wynosi 1,5 m. Przedmiotowa nieruchomość objęta jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr XIX/128/16 Rady Gminy Stargard z 30 czerwca 2016 r. Zgodnie z zapisami ww. planu przedmiotowa działka znajduje się w obszarze oznaczonym jako E4 - teren infrastruktury elektroenergetycznej, przeznaczenie podstawowe - napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV oraz inne obiekty infrastruktury technicznej, działalność produkcyjno-składowa i usługowa. Jak wskazuje § 7 pkt 1 uchwały dopuszcza się budowę nowej oraz utrzymanie, rozbudowę, przebudowę i likwidację istniejącej infrastruktury technicznej, dalej w pkt 4a dopuszcza się lokalizację linii elektroenergetycznych dla niskiego i średniego napięcia - wyłącznie kablowych. Ponadto w ustaleniach końcowych ww. uchwały zawarty jest zapis, że w granicach planu tracą moc ustalenia m.in. uchwały Nr XI/103/11 z 28 października 2011 r. Wbrew temu co twierdzi strona odwołująca się, należy przyjąć ustalenia wynikające z planu zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą z 30 czerwca 2016 r. Dla badanego obszaru nie jest ustalony wymóg kablowania istniejących odcinków napowietrznych linii elektroenergetycznych SN i NN w liniach rozgraniczających ulic, jak to ma miejsce w planie miejscowym, przyjętym uchwałą z 28 października 2011 r. Nadto organ II instancji podkreślił, że planowane prace mieszczą się w zakresie wskazanym w art. 6 pkt 2 u.g.n. Zakres prac obejmuje założenie i przeprowadzenie nowych przewodów i urządzeń, co jest zgodne z art. 124 ust. 1 u.g.n. W celu realizacji zaopatrzenia w energię elektryczną w sposób ciągły i niezawodny koniecznym jest dokonywanie niezbędnych prac związanych z utrzymaniem istniejącej linii, w tym również prac polegających na założeniu i przeprowadzeniu przez nieruchomość podziemnej kablowej linii elektroenergetycznej oraz posadowienie dwóch słupów krańcowych wraz uziemieniami. Odnosząc się do zarzutów strony w odwołaniu organ II instancji wskazał, że zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przesądza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Oświadczenie geodety o zgodności inwestycji z planem miejscowym należy traktować wyłącznie jako materiał pomocniczy. Odnosząc się do braku zgody właściciela na realizację inwestycji, organ odwoławczy wskazał, że dokumentacja sprawy przedstawia, iż pełnomocnik inwestora wystosował do właściciela działki pisma w sprawie uzyskania prawa do dysponowania nieruchomością z 18 maja 2017 r., 6 czerwca 2017 r. i 11 lipca 2017 r. Pismem z 30 maja 2017 r. właściciel nieruchomości złożył propozycję przeprowadzenia przewodów i urządzeń przez teren oznaczony na rysunku planu do uchwały z 30 czerwca 2016 r. symbolem KDZ2 o przeznaczeniu podstawowym - publiczne drogi zbiorcze, dla których obowiązują zasady zagospodarowania zgodne z przepisami odrębnymi, tj. uchwałą nr XI/103/11 z 28 października 2011 r., która wprowadza podstawową zasadę kablowania istniejących odcinków napowietrznych linii SN i NN w liniach rozgraniczających ulic. W kolejnym piśmie z 20 czerwca 2017 r. właściciel nieruchomości podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z 30 maja 2017 r. W piśmie z 11 lipca 2017 r. inwestor poinformował, że z uwagi na brak porozumienia w sprawie, zaistniała konieczność wystąpienia do właściwego organu o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Organ II instancji podkreślił, że rokowania mogą zostać zakończone w każdym czasie, gdy tylko jedna ze stron oceni, że nie ma szans na zawarcie porozumienia z drugą stroną. Taki przypadek dotyczy niniejszej sprawy, bowiem pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło do zawarcia umowy. Zdaniem Wojewody zaistniały przesłanki do ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dodatkowo wyjaśnił, że w pkt 1. rozstrzygnięcia decyzji organ I instancji nie uszczegółowił obszaru ograniczenia, co wymagało uzupełnienia. Na decyzję Wojewody Uniwersytet Technologiczny w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę zarzucając w niej naruszenie art. 124 ust. 1-7 w zw. z art. 6 pkt 2 u.g.n. poprzez ich błędne zastosowanie oraz błędną wykładnię oraz przepisów art. 7, 77, 80 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie przy rozpatrywaniu materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, Wojewoda błędnie przyjął, iż zapisy uchwały z 30 czerwca 2016 r. (§ 7), stanowią podstawę do dopuszczenia spornego zamierzenia inwestycyjnego, bez zwracania uwagi na to jaki jest sposób zagospodarowania terenów bezpośrednio przyległych do spornego obszaru. Specyfika uchwały nr XIX/128/16 polega na tym, że ustanawia ona miejscowy plan zagospodarowania dedykowany de facto tylko dla jednej inwestycji tj. przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV w obrębach Lipnik, Klępino, Kiczarowo, Strachocin, Ulikowo, Sułkowo, Tychowo, Trzebiatów i Krąpiel. Otóż uchwala ta obejmuje wąski pas terenu o długości od obrębu Lipnik do obrębu Krąpiel jedynie na szerokości 20 m, tj. 10 m na każdą ze stron od osi linii. Wojewoda trafnie zwrócił uwagę na fakt, że w postanowieniach końcowych uchwały XIX/128/16 (§ 23) zawarty jest przepis, iż w granicach planu tracą moc ustalenia uchwały Nr XI/103/11 z 28 października 2011 r. Mając na uwadze, że uchwalane przez gminy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego mają za zadanie kształtowanie ładu przestrzennego, a nie jego zaburzanie, dlatego też w tym przypadku błędnie Wojewoda nie dostrzegł zasad zagospodarowania terenów sąsiadujących z planowaną linią 110 kV relacji [...] na działce nr [...] obręb L. gmina S.. Rada Gminy S. utrzymała w uchwale nr XIX/128/16 jako funkcję podstawową powiązania komunikacyjne terenu objętego planem z zewnętrznym układem dróg publicznych i wewnętrznych dla obszaru na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z uchwały Nr XI/103/11. Co ważne, na tym obszarze z projektowaną linią 110kV, Rada Gminy zachowała również, na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem "E4", przeznaczenie związane z prowadzeniem działalności produkcyjno-składowo-usługowej, które wynika z planu przyjętego uchwalą Nr XI/103/11 (§ 15 ust. 2 lit c uchwały nr XIX/128/16). Tak więc, jeżeli plan miejscowy ustanowiony uchwałą Nr XI/103/11, na tym terenie zakłada prowadzenie sieci kablowych w liniach rozgraniczających ulic, a plan miejscowy ustanowiony uchwałą nr XIX/128/16 zachowuje zasady zagospodarowania ustanowione uchwałą Nr XI/103/11 to kablowanie należy dopuszczać w sposób zgodny z gospodarczym przeznaczeniem działki nr [...] jako całości, a nie w sposób zgodny tylko z fragmentem tej działki objętej uchwałą nr XIX/128/16. Organ II instancji błędnie przyjął, że na załączniku graficznym do planu miejscowego, w granicach obszaru E4 oznaczone jest usytuowanie linii 15 kV. Załącznik przedstawia jedynie korytarz dla budowy nowej linii 110 kV, natomiast nie wskazuje miejsca dla nowego odcinka kablowego. Istotnym jest również zwrócenie uwagi, że wskazana w decyzji linia 15 kV nr [...] relacji GPZ [...] w rzeczywistości nie występuje na terenie działki nr [...] obręb L.. Na nieruchomości znajdują się jedynie dwie napowietrzne linie 15 kV relacji GPZ [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Uczestnik postępowania E. Sp. z o.o. w P. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że jest ona zgodna z prawem. Zarzuty skargi o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego, tj. art. 124 ust. 1-7 i art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami uznać należało za bezzasadne. Szczególnym rodzajem ograniczenia praw do nieruchomości jest udzielenie na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147), dalej u.g.n., zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Warunkiem koniecznym (przesłanką) ubiegania się o wydanie przedmiotowego zezwolenia jest realizacja celu publicznego wyszczególnionego w art. 6 u.g.n., a co najważniejsze, zgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub też z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli planu miejscowego brak, w sytuacji gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Organy orzekające w toku postępowania o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, z mocy samego przepisu art. 124 u.g.n. badają jedynie ziszczenie się przesłanek, o których mowa w tym przepisie, tj. czy inwestycja jest inwestycją celu publicznego, jej zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (lub w przypadku jego braku z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego) oraz weryfikują, czy przed wystąpieniem o zgodę w trybie administracyjnym wnioskodawca przeprowadził rokowania. Zdaniem Sądu, analiza materiału dowodowego pozwala jednoznacznie uznać, że wskazane powyżej przesłanki wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości zostały w rozpoznawanej sprawie spełnione. Przede wszystkim nie budzi żadnych wątpliwości, że planowana inwestycja, jest inwestycją celu publicznego, co potwierdza art. 6 pkt 2 u.g.n., w którym ustawodawca wyraźnie wskazał, iż celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przedmiotowa inwestycja nie może być zatem zakwalifikowana inaczej jak realizacja ważnego interesu gospodarczego i społecznego, mającego znaczenie ponadlokalne z racji wzajemnego powiązania wszystkich elementów sieci infrastruktury energetycznej. Sąd nie ma również wątpliwości, że w sprawie zostały przeprowadzone rokowania z właścicielem nieruchomości, których to celem było pozyskanie stosownej zgody na realizację inwestycji. Świadczy o tym znajdująca się w aktach sprawy korespondencja stron. Przy czym należy pamiętać, że przepis nie określa formy prowadzenia rokowań, ani dokumentów, z jakimi inwestor musi wystąpić do właściciela gruntu w celu uzyskania zgody na udostępnienie nieruchomości. Rokowania mogą być zakończone w dowolnym czasie, chociażby w przypadku, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. I OSK 2054/16 dostępny w CBOSA). Z materiału dowodowego sprawy wynika, że Spółka – Inwestor zaprosiła skarżącego do rokowań, proponując zawarcie umowy ustanowienia służebności przesyłu i wypłatę jednorazowego wynagrodzenia, jednakże z pism ostatecznie wynika, iż nie doszło do porozumienia w tej materii. W tej sytuacji należy uznać, że brak porozumienia stron był wystarczający do stwierdzenia, iż złożenie przez inwestora wniosku o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości skarżącego, zostało poprzedzone etapem nieskutecznych negocjacji. Pozostaje wobec tego ocena spełnienia ostatniego z wymogów wynikających z art. 124 ust. 1 u.g.n. do wydania pozytywnej decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości - ustalenia czy planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, z uwagi na szczególny, zbliżony do rozstrzygnięcia o wywłaszczeniu, charakter decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., ograniczenie korzystania z nieruchomości możliwe jest na obszarze przeznaczonym w planie miejscowym na cele publiczne. Koniecznym jest, aby przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazywały, że na nieruchomości ma być lub może być realizowany konkretny cel publiczny. Plan miejscowy, aby stwarzać podstawę do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 u.g.n., musi zatem nie tylko dopuszczać realizację celu publicznego, ale też określać lokalizację takiej inwestycji, poprzez wskazanie nieruchomości, przez które ma ona przebiegać oraz granic terenu, jaki może być pod nią zajęty. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy powyższej kwestii. Tak więc koniecznym stało się ustalenie, czy zamierzenie inwestycyjne na działce nr [...] położonej w obrębie L. g. S. , obejmujące posadowienie i przeprowadzenie na części nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 62 m2, wyznaczonej pasem technologicznym o szerokości 1,5 m, dwóch stanowisk słupowych wraz z fundamentami oraz jednego toru linii kablowej 15 kV (pod powierzchnią gruntu), pozostaje w zgodzie z zapisami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z akt przedmiotowa nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr XIX/128/16 Rady Gminy Stargard z 30 czerwca 2016 r. uchwalonym dla przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV w obrębach Lipnik, Klępino, Kiczarowo, Strachocin, Ulikowo, Sułkowo, Tychowo, Trzebiatów i Krąpiel. Sąd stwierdził, że z zapisów ww. planu oraz załącznika Nr 1 (wyrys z planu - arkusz 3) wynika, że działka nr [...] znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem E4 określonym jako teren infrastruktury elektroenergetycznej z przeznaczeniem podstawowym - napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV oraz z przeznaczeniem uzupełniającym - inne obiekty infrastruktury technicznej, działalność produkcyjno-składowa i usługowa. Według § 7 pkt 1 uchwały, w zakresie obsługi infrastrukturalnej dopuszcza się budowę nowej oraz utrzymanie, rozbudowę, przebudowę i likwidację istniejącej infrastruktury technicznej, a więc i przesyłowych linii energetycznych, które należą do tej infrastruktury. Zgodnie zaś z § 7 pkt 4a uchwały, dopuszcza się na tym terenie (E4) lokalizację linii elektroenergetycznych dla niskiego i średniego napięcia - wyłącznie kablowych. W części graficznej omawianego planu przedstawione zostały graficznie ustalenia planu w zakresie zagospodarowania terenów, w tym granice planu (pas o szerokości 20 m) ustanowione docelowo dla przebiegu linii elektroenergetycznych dla miejscowości wymienionych w uchwale. Planowane przedsięwzięcie realizowane będzie w liniach rozgraniczających tego planu o szerokości 20 m. Załączone do decyzji mapy z przebiegiem linii elektroenergetycznych i oznaczeniem pasa technologicznego (stanowiące integralną część decyzji) odpowiadają graficznym ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd nie ma w spornej kwestii żadnych wątpliwości, że przedsięwzięcie Spółki E. jest zgodne z obowiązującym na terenie działki nr [...] miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak słusznie zauważył skarżący, specyfika uchwały nr XIX/128/16 polega na tym, że ustanawia ona miejscowy plan zagospodarowania w istocie dla przebiegu jednej inwestycji tj. linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV w obrębach gminy Stargard. Tak więc zapisy tej uchwały jednoznacznie ustalają, iż ta konkretna inwestycja jest przewidziana i może być realizowana na nieruchomości należącej do skarżącego w granicach wyznaczonych liniami planu i jest to jedyny akt prawa obowiązujący i wiążący na tym terenie. Nie ma racji skarżący, że organy orzekające winny przy ocenie przesłanki zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania uwzględnić współistniejący plan zagospodarowania terenów sąsiednich, a więc uchwałę Nr XI/103/11, nawet gdy oba plany przewidują spójne rozwiązania komunikacyjne. Ustalenia tego ostatniego planu dotyczą innych terenów i nie mogą być podstawą do weryfikacji przesłanek z art. 124 u.g.n. w odniesieniu do terenu działki [...] na której obowiązuje plan z 2016 r., w granicach którego utraciły moc ustalenia uchwały Nr XI/103/11. Wyjaśnić trzeba, że na etapie wydawania decyzji w trybie art. 124 u.g.n. organy nie mogły rozważać innego położenia projektowanej linii elektroenergetycznej, niż ustalony w obowiązującym na analizowanym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. O zakresie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przesądza bowiem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego). Nie ma zatem organ wydający decyzję o ograniczeniu korzystania z nieruchomości luzu decyzyjnego w ustaleniu przebiegu inwestycji, której usytuowanie wynika z wcześniejszych zdarzeń prawnych takich jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego czy decyzja o lokalizacji inwestycji, wiążących organ w tym postępowaniu (por. wyrok z dnia 14 maja 2015 r., II SA/Bk 194/15, CBOSA). Niniejsze postępowanie o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, wszczęte z powodu braku porozumienia inwestora z właścicielem nieruchomości, stanowi dalszy etap realizacji przedsięwzięcia publicznego i na obecnym etapie nie można modyfikować przebiegu linii przesyłowej. Nie jest prawnie możliwe kwestionowanie w tym postępowaniu zapisów i ustaleń uchwały stanowiącej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co do którego obowiązują odrębne reguły zaskarżania. Na tej samej zasadzie, nie może odnieść skutku w tym postępowaniu zarzut odnośnie naruszenia ładu przestrzennego uchwałą w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania, w oparciu o której zapisu wydano decyzję z art. 124 u.g.n. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zostały spełnione przez inwestora wszystkie warunki z art. 124 u.g.n., a wobec tego organ nie mógł odmówić wydania decyzji na podstawie tego artykułu. Decyzje obu organów zostały wydane w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, w oparciu o wystarczający materiał dowodowy, należycie oceniony i są zgodne z prawem. Z tego powodu skargę należało oddalić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.