II SA/Sz 162/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2012-02-13

Skład orzekający: Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego dotyczącego wydania zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości, czy właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził swoją niewłaściwość do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego między Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków a Starostą w przedmiocie wydania zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który jest właściwy do rozstrzygania takich sporów zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Konserwator Zabytków wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego związanego z wydaniem zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości w celu wykonania prac zabezpieczających. Spór dotyczył właściwości między Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków a Starostą.
Rozstrzygnięcie
Stwierdził niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków przy udziale Starosty o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w przedmiocie wydania zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a 1. stwierdzić swoją niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w [...] a Starostą [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości, w celu wykonania niezbędnych prac zabezpieczających, na podstawie art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej – "P.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz rozstrzygają spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Jak stanowi art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., spory o których mowa w art. 4 P.p.s.a., rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny. Na mocy art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sytuacja taka, jak opisana w powołanych wyżej przepisach, zaistniała w niniejszej sprawie. Dla rozpatrzenia zaistniałego między stronami sporu kompetencyjnego nie jest właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] , lecz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Wobec stwierdzenia swojej niewłaściwości w sprawie, na podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również mając na względzie właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpatrzenia przedmiotowego sporu kompetencyjnego, orzec należało jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło