II SA/Sz 163/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 września 2009 r. sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U, Nr 19, poz. 115 ze zm.), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia R. D., na postanowienie z dnia [...] r. Burmistrza Miasta i Gminy znak: [...], uzgadniające projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego na działce nr [...], obr. [...] - utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że R. D. w zażaleniu na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy uzgadniające projekt decyzji Nr [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, zakwestionował kompetencję Burmistrza podając, iż sprawę z wniosku F. K. przekazano do załatwienia Burmistrzowi Miasta i Gminy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. [...]. Zdaniem R. D. postanowienie to nie chroni interesu osób trzecich, w tym jego interesu, ponieważ postawiony na granicy między działkami [...] i [...] wysoki płot betonowy zasłania dopływ słońca i powoduje zwiększenie wyziewów ze studzienki kanalizacyjnej. Poza tym planowany przez wnioskodawcę wysoki ganek zasłoni dopływ światła. Nadto w związku ze złożeniem przez niego zażalenia na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. znak: [...], postępowanie w niniejszej sprawie winno być zawieszone. Odnosząc się do podniesionych zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wpadkowe, dotyczące uzgodnienia projektu decyzji w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, dokonywane z uwagi na usytuowanie działki, objętej wnioskiem inwestora, przy ulicy [...] (dz. nr [...]) będącej drogą gminną. Organ II instancji wskazał, że w myśl art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy wymaga uzgodnienia treści proponowanego rozstrzygnięcia z właściwymi, wyspecjalizowanymi w sprawie organami, dokonującymi oceny zgodności z prawem zamierzeń inwestora, z ustawami szczególnymi., Z uwagi na to, że działka nr [...], obr. [...] w [...] przylega do pasa drogi, właściwym organem jest zarządca drogi Burmistrz Miasta i Gminy. Zatem zasadnie wskazany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Burmistrz Miasta i Gminy przekazał Burmistrzowi projekt decyzji nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Nadto organ odwoławczy podkreślił, że przepisy przewidujące uzgodnienia przewidują związanie właściwego organu w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy w korzystaniu z jego kompetencji. Ingerencja organów uzgadniających stanowi wyjątek i nie można stosować wykładni rozszerzającej uprawnień tych organów, w tym zakresu uzgodnień, które dotyczą jedynie oceny zgodności decyzji z przepisami regulującymi konkretną sprawę, a organ uzgadniający nie może wyjść poza określony prawem zakres uzgodnienia. Materialnoprawną podstawę postanowienia, zarządcy drogi, Burmistrza Miasta i Gminy, stanowi art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w myśl którego obiekty budowlane przy drogach gminnych powinny być usytuowane w odległości co najmniej 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni. Dokonując uzgodnienia projektu decyzji nr [...], zarządca drogi jest uprawniony do zbadania zgodności projektowanego przez wnioskodawcę zamierzenia ze wskazanym przepisem. Projektowane zamierzenie inwestycyjne pozostaje bez wpływu na linię zabudowy od strony ul. [...], a odległość budynków posadowionych na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] jest identyczna i nie narusza tego przepisu. Natomiast zarzuty dotyczące przesłanianiu światła słonecznego przez płot dzielący działkę wnoszącego zażalenie i wnioskodawcy oraz pozbawienia dopływu światła do działki nr [...] po wybudowaniu ganku, jak też twierdzenia o wyziewach ze studzienki kanalizacyjnej, organ odwoławczy uznał za wykraczające poza zakres niniejszego postępowania, Wniosek R. D. o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Ministra Środowiska zażalenia na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. organ odwoławczy uznał również za chybiony i stwierdził, że art. 97 § l pkt 4 kpa pozwala na zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, pojęciem tym określa się kwestie prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej, spornej dla sprawy przesłanki przed wydaniem decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. W przedmiotowej sprawie warunki te nie zostały spełnione, ponieważ postępowanie prowadzone przed organem właściwym w sprawie do rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody dnia [...] r., dotyczy obszarów objętych szczególną ochroną na podstawie rozporządzenia nr [...] z dnia [...] r. Wojewody (Dz.Urz.Woj. [...] Nr [...], poz. [...]), i rozstrzyga o kwestiach odrębnych od przedmiotu rozstrzygnięcia w zakresie infrastruktury technicznej komunikacji wydanego na podstawie ustawy o drogach publicznych. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył R. D. wnosząc o jego uchylenie oraz postanowienia organu I instancji. Skarżący zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, przez błędne przyjęcie, że uzgodniony projekt ustalający warunki zabudowy jest zgodny z prawem i nie będzie negatywnie wpływał na życie pozostałych mieszkańców nieruchomości. Zarzucił nadto naruszenie przepisów proceduralnych, zwłaszcza art. 7 i 77 § 1 kpa przez błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji i nie wyjaśnienie wszystkich istotnych w sprawie okoliczności oraz bezpodstawne pominięcie zawnioskowanych przez skarżącego dowodów. W związku z tym niesłusznie przyjęto, że uzgodniony projekt ustalający warunki zabudowy dla zamierzenia polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego nie naruszy praw skarżącego i jego rodziny, ponieważ zgodzono się, aby w miejscu poprzedniej ściany o wysokości [...] m, postawiono ścianę o metr wyższą. Zdaniem skarżącego zgoda na takie zagospodarowanie terenu i posadowienie wysokiej ściany pomiędzy obiema posesjami spowoduje utworzenie się zamkniętego, bez dostępu światła i zawilgoconego podwórka przy budynku w części należącej do nr [...], gdzie powtórnie utworzy się "zgniły mikroklimat". Brak słońca, gdyż podwórko znajduje się od strony północno-wschodniej, brak możliwości wysychania wody pochodzącej z opadów oraz stałe wyziewy ze studzienki kanalizacyjnej przy absolutnym braku ruchu powietrza spowodują, jak to miało miejsce uprzednio, przed likwidacją samowoli budowlanej bardzo dużą wilgotność, odpadanie tynków i tworzenie się zmian w strukturze murów, a nadto zagrzybienie ścian. Poza tym uzgodniony projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego jest sprzeczny z warunkami określonymi w rozporządzeniu Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki, a mianowicie: § 12 pkt 1, § 36 pkt l, § 36 pkt 8, § 36 pkt 9, § 36 pkt 10, § 37 pkt 4 i 5, § 278 pkt 2. Wydane pozwolenie na posadowienie ściany, na granicy działki stanowiącej ogrodzenie, przy planowanej jej wysokości [...] m spowoduje zupełne ograniczenie dostępu światła słonecznego do posesji skarżącego. Ograniczy spływ wód opadowych, co wpłynie niekorzystnie na innych mieszkańców żyjących w tym budynku oraz na sam budynek. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W pismach procesowych z dnia [...] i z dnia [...] r. skarżący rozwinął argumentację podniesionych zarzutów. W piśmie procesowym z dnia [...] r. uczestnik postępowania F. K. odniósł się do podniesionych przez skarżącego zarzutów wskazując na ich bezzasadność. W piśmie procesowym z dnia [...] r. organ odwoławczy odniósł się do treści pism procesowych skarżącego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., wskazując, że podnoszone przez skarżącego kwestie nie są związane z przedmiotem sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Sądowa kontrola zaskarżonego orzeczenia dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie właściwy organ działając na podstawie art. 60 ust. 1 oraz art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) postanowieniem z dnia [...] r., uzgodnił decyzję o warunkach zabudowy dla działki nr [...] położonej w obrębie [...] w związku z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 115 ze zm.), Tym samym wypełniono dyspozycję art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że decyzje o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, wskazanymi w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Kontrolując prawidłowość postanowienia z dnia [...] r., wydanego przez Burmistrza Miasta i Gminy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze odniosło się do wszystkich podniesionych z zażaleniu zarzutów i wskazało, że postanowienie, zarządcy drogi, Burmistrza Miasta i Gminy, wydano na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Przepis ten stanowi, że obiekty budowlane przy drogach gminnych powinny być usytuowane w odległości, co najmniej 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni. Uzgadniając projekt decyzji nr [...], zarządca drogi działał w granicach ustawowych kompetencji i zbadał zgodność projektowanego przez wnioskodawcę zamierzenia z treścią art. 43 ust. 1 cyt. ustawy. W konsekwencji przyjęto, że projektowane zamierzenie inwestycyjne pozostaje bez wpływu na linię zabudowy od strony ul. [...], a odległość budynków posadowionych na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] jest identyczna i nie narusza tego przepisu. Natomiast podnoszone przez skarżącego zarzuty abstrahują od przedmiotu i ustawowo określonego zakresu niniejszego postępowania i odnoszą się do kwestii uregulowanych w prawie budowlanym, np. wysokości obiektu, naświetlenia. Tym samym odnoszą się do innego etapu postępowania inwestycyjnego. W tej sytuacji rozbudowana przez skarżącego argumentacja dotycząca warunków technicznych planowanej inwestycji nie ma znaczenia w rozpoznawanej sprawie. W tej sytuacji należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa i dlatego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.